şükela:  tümü | bugün
  • yurdun efendisi olan kisi
  • köylü yurdun efendisi olmadığı zamanlarda yanı ortaçağda sömürülen ama bir o kadar da dayanıklı bir sınıftı. ortaçağda yaşayan bir köylü için günde 15 km. yürümek çok normaldi. 35 km. yol yürümek ise yorucu ama olağan bir durumdu. günümüzde haftasonları birkaç kilometre yol yürümeyi marifet sayıp spor yaptıklarını sananlara...
  • tikky şahısların onlara göre güzel giyinmeyenlere taktığı isim...
  • artık yava$ yava$ $ehirlerin yozla$masıyla ortadan silinmeye ba$layan, "kıro" ya da "maganda" benzetmeleri yapılan, esasında imece usulü ile, sevgiyle ve temiz yüreklilikle hayatlarını sürdüren, yılların çileleri ve tabiatla içli dı$lı olmaktan dolayı filozof olmu$ doğal eli öpülesi insan.
  • “ülkemizde en çok yetişen köylüdür. köylü, bütün iklimlerde yetişir. köylünün yetişmesi için, çok emek vermeye ihtiyaç yoktur. köylü bozkırda yetişir, yaylada yetişir, ormanda yetişir, dağda yetişir, kurak iklimde yetişir, ovada yetişir, sulak iklimde yetişir. çabuk büyür, erken meyve verir. kendi kendine yetişir, kendi kendine meyve verir. biz köylüleri çok severiz şehire gelirlerse onlardan kapıcı ve amele yaparız.”
  • adana'da bir kafe. "çayımız sıcak dostluğumuz gibi,çayımız kaçak sevdamız gibi" yazar kapısının girişinde
  • efendilikten hakaretliğe geçiş sürecinin incelenmesi, ayrıntılı raporlarının memleketim "kentli"sine özümsettirilmesi gereken varlık. (efendi kelamı başlı başına hakaret halini aldı, bırakınız köylüyü, nereye gitti bu memleket?)

    hakir görme tabiri olarak kullanılışını tiksinerek takip ettiğim, anahtartaşı! kilit değil...