şükela:  tümü | bugün
  • köylü acımasız oluyor.
    bugüne kadar duyduğum öyle lakaplar var ki düşman başına.

    memlekette öğretmen olmamdan dolayı herkes hoca deyip geçiyor çok şükür. ulan zamanında okumasam adım neye çıkardı düşünmek bile istemiyorum *

    bugüne kadar duyduğum en acımasız birkaç tanesi:
    isimler değiştirilmiştir.

    - sırf diğerlerinden daha esmer olduğu için “karadöl hamit”

    - hayatı boyunca hiç evlenmediği için “kart hasan”

    - nedenini hiç bilmediğim, 90 yaşındaki tonton dedeye “götçü kemal”

    (bkz: oha).

    edit:
    - karadöl hamiti tanıdığını iddia edenler var
    - götçü kemalden uzak durmam yönünde çok tavsiye aldım.
  • tur bisikleti ile uğraşıyorum, anadolunun bazı yerlerine pedal çevirdim. hani kıyıda köşede kalmış dağ köyleri falan, tamam çok lakap duydum da. köylerinden birinde resmen muhtar bize şunu dediler, git kahveye şerefsiz mustafayı sor size yer göstersin.

    kahveye gittik. mustafa bey orda mı dedik, hangi mustafa dediler. şerefsiz olanmış dedik. şerefsiz mustaaaf benim diye birisi kalktı. çok distopik bir anadolu insanımız var adam bide benimsemiş ya sdlkfsşdfşlsd.
  • 7. kez evlenen yusuf abinin tüm köyde lakabı “amcuğun yusuf”
  • şimdi şöyle; tabi bu adetler yeni değil geçmişte de vardi. ama eskiden bu lakaplardan kurtulmak isteyenler hacca gidiyorlar dönüşlerinde ön ekleri yerine "hacı" koyup dönüyorlardı. sümsük hatce nine oluyordu hacı hatce nine. hatta yeterli parası olmayipta hacca gidemeyenlerin anadolu'da bir geziye gidip hacca gittim geldim diye yutturdugu bile rivayet edilir.
    (bkz: refik halit karay memleket hikayeleri)
  • köyde bire bin katılır. uzun süre çocuğu olmayan seyit adındaki bir adama ; çüksüz seyit unvanı verildigini bilirim. bakın iktidarsız, penisi var ama çocuğu olmayan bir adamın hiç çükü olmadığına hükmedilmiş.
  • malak hüseyin: adam sadece malakların geçebildiği bir dereden “ben de karşıya geçerim” diye kahvehanede iddialaşmış sonra da geçmiş. o yüzden lakabı malak olmuş. nereden baksan bi başarı öyküsü.
  • küçükken attan düşmüş ve kalçası kırılmış birine "götü eğri" diye lakap koymuşlar. babama sordum yahu bu adama neden böyle diyorlar diye o anlattı. adam 90 yaşında. böyle puştluk yok.

    tanım: doğru tespit.
  • fakir bi abi vardı lakabı metelik idi.
  • babam mobilyacı babamların bi arkadaşı vardı o da mobilyacı adam bir gün kereste keserken işaret parmağının yarısı kopmuş adama çolak mustafadiyorlardı.
    bi tane de tek gözü doğuştan hiç olmayan bir arkadaşları vardı ona da kör necip diyorlardı
    bi tanesinin karısı kaçmış zamanında ona da gavat suleyman diyorlardı (bkz: oha)
  • osuruklu hasan vardı bizde.
    adam öldü hala torunlarından bahsederken osuruklu hasan'ın torunları denir.
    adamın kemikleri sızlıyordur.
hesabın var mı? giriş yap