şükela:  tümü | bugün
  • osuruklu hasan vardı bizde.
    adam öldü hala torunlarından bahsederken osuruklu hasan'ın torunları denir.
    adamın kemikleri sızlıyordur.
  • çok doğru bir tespit.

    iç anadolu'nun bir yerlerinde götü bıyıklar duydum mesela.
  • kötü bir kış günü ormanda donan arkadaşını kurtarmak için aletini emen hasan emminin iyiliği yıllar boyu köylünün ağzından düşmez olmuş:
    - emcük asan evde mi?
  • babam mobilyacı babamların bi arkadaşı vardı o da mobilyacı adam bir gün kereste keserken işaret parmağının yarısı kopmuş adama çolak mustafadiyorlardı.
    bi tane de tek gözü doğuştan hiç olmayan bir arkadaşları vardı ona da kör necip diyorlardı
    bi tanesinin karısı kaçmış zamanında ona da gavat suleyman diyorlardı (bkz: oha)
  • babamın köyünden bazı lakaplar: dodak kazım (dudak), götsüzün hasan, sülüğün ahmet, şelliğin osman....
  • (bkz: köylerdeki komik lakaplar)

    zaten 110 sayfa yazılmış.
  • bazen insanların gerçek adını bilmiyorum, akrabalarının yanında lakaplarını kullanmak öyle zor oluyor ki. tek daşşak, pic ali, boklu cumaya..ulan şu lakapları adamların çoluk çocuğunun yanında nasıl diyelim. herkesin ismi de aynı zaten, ali, cumaya, bekdeş:)
  • (bkz: galın boklu)
  • sözüm ona şehirlilerin(!) bunu ifade ederken bile kızıyor gibi görünmesine rağmen eğlenmesi gibidir.
    moderasyon başlığı acilen düzeltmelidir.

    köylü şehirli ayrımı günümüzde de devam eder maalesef ama büyük şehirlerde ya da şehirlerde yaşayanların büyük bir çoğunluğunun da köyü ve lakabı vardır, şehre göçle gitmiş ailelerin çocukları bunlar sonuç olarak. kütüklerden biliyoruz. şehirlerdeki yerliler, köylüleri lakapları üzerinden aşağılar ya da sizin köyde size ne diyorlardı .... mı? derler, sen hangi köylüydün ... mı? derler falan ama milletçe eziklemeyi seviyoruz bu bir gerçek.

    zamanında köyünden kalkıp şehre göçenlerin kendileri, çocukları, torunları falan küçük şehirler için de köy ifadesini kullanır ya heh işte buradan anlayın milleti.

    köylü milliyetçiliği de ayrı bir gerçek tabii. hemşehrilikten öte bir kavram gibi geliyor bana. bugüne kadar köyü hakkında olumsuz konuşan hiçbir insana denk gelmedim buna ömrü hayatı boyunca köyünü hiç görmeyenler de dahil. hele büyükşehirlerde birbirini bulanlar...

    ruhu şad olsun atam, soyadı kanunu'nu getirmiş de bu derde bir nebze olsun çare bulmaya çalışmış lakabı iyi olan birçok aile soyadını da lakap olarak almış, lakabı çirkin kaba olanlar güzel soyadları seçmiş.

    yani lakap muhabbeti evvelinde herkeste varmış ama köylüler daha acımasız davranmış. soyadı iyi duranlara lakaplarini bir sorun, hatırlamıyorum diyorlarsa büyük ihtimalle çirkin ve kaba bir lakaptir.
    kişi, sülalesinin evvelini bilir.
hesabın var mı? giriş yap