şükela:  tümü | bugün
  • kısa sürede iflas etmenin bir yoludur. iş büyütmek ve iş kurmak borç para ile olmaz. kişi kazandığından arttırdığı ile (elemanından, devletten çalmadan) işini büyütmelidir. iş kuracak kişinin cebinde en az bir yıllık geçim parası dışında parası varsa o para ile iş kurmalıdır. yoksa kredi tuzaklarına yakalananların hali belli.
  • türkiye gibi ekonomisi tüketime dayalı ve dengesiz olan ülkelerde kredili ya da kendi sermayesi ile kurulan özellikle küçük ve orta ölçekli işletmelerin % 90'ı ilk iki yıl içinde batma noktasına gelir.
    bu sebeple, kredi kullanılmış ya da kullanılmamış çok da önemli değildir.
  • bunu yapabilmek için öncelikle dayı olmak gerekir. sürekli sigara içen ve 'abla, aklımda öyle bir iş var ki ' diye cümleye de giriyorsan tadından yenmez. sonu genelde iflas ile biter ama olsun. bu girişimci insanlar da olmazsa dünya çok sıkıcı olurdu.
  • piyasanın düzgün işlediği ülkelerde, norml bir eylemdir. ama 6 ay sonrasına çek kesip, sonra ödememek için 40 takla atılan ülkemizde, riskli bir iştir.
  • olmaz diye birşey yok, ben 5 senede firmasını 0 lira ile kuran bir insan tanırım, 750 kişi çalıştırıyor şu anda ve sektöründe türkiye lideri, ve 0 lira ile 5 senede yapıldı, burda önemli nokta doğru fizibilite, ne iş yapıcaksın, ne kadar kredi kullanıcaksın, lokasyon tespiti, müşteri kitlesi, müşteri kitlende ki rakiplerin ve rakiplerin ürünleri, bu ürünlere karşılık senin ürünlerinin hikayeleri, bunlar çok önemli şeyler, ve doğru yapıldığında hayalinizi kuramıyacağınız başarılara ulaşmak zor değil.
  • ilk defa iş kuruyorsanız direk intihardır. ama yok 12. kez iş kuruyorsanız;

    - ya yine intihardır (bir insan neden 11 işi batırıp 12. sini kurar?)
    - ya da bir ihtimal bir şeyler kazandırabilir (11 iş batırmış olmadan gelen tecrübe).

    netice itibariyle teorik olarak %75 intihardır.

    şahsi fikrimi sorarsanız; hiç bir baltaya sap olamıyorsanız gidin asgari ücretli de olsa bir iş bulup çalışın.
  • ailenin birikmiş semayesi yoksa başarılı olma ihtimali o kadar düşüktür ki, başarılı olabilenlerin hayat hikayeleri iş dergilerine falan konu olur.
  • benim yaptığım şey. 2,5 yıl oldu işimi kuralı. türkiye şartlarında diğer sektörlere oranla ödemelerin daha düzgün yapıldığı bir sektör olsada yinede kişiyi yıpratan birşey. sadece bankalara çalıştığımı düşünüyorum çünkü biri biterken başka bir kredi çekmek durumunda kalıyorsun ve bu döngü sürekli devam ediyor. kendiminkiler yetmedi birde eşe dosta kredi çektirdim. onlarınkini de sayarsak yaklaşık 7-8 kere kredi kullanmışımdır. ha pişman mıyım dersek değilim çünkü koduğumun memleketinde ne mesleki tatmin olarak nede okumuş insana verilen değer olarak hüsran yaşayacağımı bildiğimden pişman değilim.
  • kapitalizmin nasıl işlediğinden bihaber memur kafasına göre yanlış yol. bunu diyen adam zaten hayatı boyunca maaşlı çalışır, sonra da ben neden zengin olamadım diye bakar durur.

    krediyle bal gibi de iş kurulur kardeşim. "kapital" maaşla biirkmez. fırsatı gören girişimci borç alır yatırım yapar. kazancıyla da faizini ve anaparasını ödemeye başlar ve işini de büyütür. ha bu girişimci yanlış yatırım yapmıştır, işi yönetemiyordur; o zaman iş elbette batar. kredi çekti diye batmaz ama.