şükela:  tümü | bugün
  • (bkz: kucuk erkek)
  • küçük kadınların devamı da denilebilecek bir roman. küçük kadınlar'daki karakterler büyümüş, bir kimsesizler yurdu açmışlar ve kimsesiz çocukları evlat edinmişlerdir. romanda bu kimsesiz erkek çocukların yaşadıkları olaylar anlatılır.
  • march halanın bıraktığı plumfield adlı köşkü jo ve fritz bhaer çifti okula dönüştürürler. aile efradından birkaç velet dışında sokaktan toplama, konu komşudan tırtma birkaç öğrencisi de vardır okulun. benim şahsi favorilerim dan -ki kendisi acaip serseri ve feci karizmatik bir velettir- ve de nan -bu kız da jo'nun edebiyatla karşılaşıp romantikleşmemiş halidir- idi. geriye kalan elemanlar ya çok silik (dick, dolly, franz); ya çok iyi (demi, daisy zaten bu ikisi kardeştir hatta meg'in çocuklarıdır) ya da çok eziktir. ( billy ve tabiki nat, eziğin allahıydı bu ikinci velet müzisyen duygusalllığıydı belki de kimbilir.) daha sevimli ama yine de kalbimde pek yer etmemiş iki kişi tommy- karizması ve serseriliği eksik dan denebilir ama o da düz duvara tırmanır- ve ağabeyi franzdan daha şen olan denizci emildi. bir de obur, ned, jack gibi gıcık olmamız için yaratılmışa benzeyen tipler vardır. oluruz da. rob ile ted ise az gözükürler genelde. keyifle okunur ama çocukların sorunları-bir iki vukuat hariç- bugünden bakınca çok da büyütülecek gibi gelmiyor haliyle. bence çocukların mayaları iyiymiş aldığı cezadan sonra uslanmayan bir plumfield öğrencisi görmedim.
  • küçük kadınlar klasiğinin yazarı louisa may alcott tarafından yazılmış, üç kitaplık serinin ikinci kitabı. burada jo evlidir, iki çocuğu vardır ve "erik bağı" isimli yatılı okul/yuvasında çeşitli yaşlardan kız ve erkek çocuklara hem ders, hem de hayatı öğretirler. olaylar nat isimli bir kemancı çocuğun okula gelmesiyle başlar. güzel, yaklaşık ilkokul 5 civarındaki çocukların okuması gereken bir kitap. serinin üçüncüsü ve son kitabı için;

    (bkz: jo nun çocukları)
  • ilkokula başladığım 2. sınıfta, sınıf 1.'si olduğum için öğretmenim tarafından bana hediye edilmiş olan kitabın adıdır.
    o günlerde kim bilebilirdi ki bugün böyle bir mal olacağımı?
    ha?
  • louisa may alcott tarafından çocuklar için yazılmış dört kitaplık serinin üçüncü kitabının adı. (bkz: küçük kadınlar) (bkz: iyi hanımlar) (bkz: jo'nun çocukları) kitapta çocukların hepsinin üzerinde ne isterlerse yetiştirebilecekleri küçük birer bahçesi vardı. kimisi bahçesinde zevki için çiçek yetiştirir, kimisi de zerzevat vs. ekerdi. sonra ürünlerini jo ve kocası çocuklardan satın alarak çocuklara bir nevi harçlık sağlarlardı. çocuklardan bazılarının ayrıca tavukları da vardı ve bunların yumurtalarını da toplayıp yine aynı şekilde bhaer'lere satarlardı. çocuk halimle küçük bir bahçemin olup orada birşeyler yetiştirme fikri çok hoşuma gittiğini, ardından benim de babaannemin bahçesine soğan dikmeye çalıştığımı hatırlıyorum (bahçeye dikmek için birşeyler istediğimde elime tutuşturulan oydu, ne yapayım). bir de daisy'ye teyzesi amy ve eniştesi laurie ile hediye edilen oyuncak mutfak setini anımsıyorum. orada jo teyzesiyle birşeyler pişirmeye çalışırdı. nan'i de yanlarına alırlardı, ama çoğu zaman nan bu işi ya umursamazdı, ya da batırırdı. kendimi okurken nan'e daha yakın hissetsem de bu kendine ait özel mutfak fikri de hoşuma giderdi. çünkü bu kitabı okuduğum zamanlar da öyle şimdiki gibi oyuncak mutfak setleri, fırınlar vs.de yoktu.
  • ilkokul 2. sinifa giden oğlumun "anne bu kitabi okurken kendimi başka bir dunyada hissediyorum" dediği ve ilk defa bir kitap oku dediğim zaman itiraz etmeden okuduğu kitap...