şükela:  tümü | bugün
  • çok entresan bir dini olay.
    adı konmadan her zaman yapılagelmiş ve halen de yapılan bir şey ama osmanlı zamanında adı da konularak alenen yapılmış bu olay.

    padişah tebasından "kullarım" diye bahsediyormuş, tebası da kendisini "padişahın kulları" olarak görüyormuş ve bu şirk olmuyormuş, osmanlı zamanı gerçek islamın yaşandığı örnek bir dönem olarak gösteriliyor.

    yarın şuraya gideceğim şunu yapacağım diyen birisi inşallah demezse neredeyse bunu bile şirk sayacak dinciler bu mevzudan hiç rahatsızlık duymuyorlar. hatta şu anda o kıvama gelsek rte'nin kullarıyız bile derler çekinmeden. bu rahatlık nereden geliyor?

    benim teorim şu şekilde; islamın aslında güce ve güçlüye tapma dinidir. allah kavramı sadece bu durumun paravanıdır. diller allah der ama kalpleri ve beyinleri güce ve güçlüye tabiidir. sorsan allahın kuluyuz derler ama padişahın da kulu olmaktan rahatsızlık duymazlar. çünkü padişahlar allah'ın yeryüzündeki gölgesidirler. bakın bu benim yorumum değil, padişahların ve kullarının kendi söylediği bir şey. yani padişahlar bir nevi allahın yeryüzüne inmiş halleridirler. dünyamızı ziyarete gelmiş allaha kul olmak da insanları neden rahatsız etsin?

    islam çok enteresan bir din, bu yüzden hep çok kurcalamadan, yüzeysel şeyleri bilip onlara uyarak inanıp geçmemizi istiyorlar. yani islamın günümüzdeki hali 1400 yıl boyunca kurcalanmasına izin verilmemiş halidir, bunu da kılıç marifetiyle yapmışlar. kurcalayınca altından neler çıkıyor görüyoruz.
    (bkz: turan dursun)