şükela:  tümü | bugün
  • inanılmaz şiirseldir. arbane eşliğinde söylenir. bilmeyenler için pre-modern bir ezgi olarakta kulağa çarpabilir.

    örneklerinden bir tanesi için:

    http://www.youtube.com/watch?v=9lgox3onock

    ek olarak, türkiye'nin kemalist zümresinden ve ordusundan bagımsız bir şekilde trt 6'da yayınlanacagını dusunmek fazla iyimserlik olur. kürt hareketini zayıflatmak ana eksenlerinden biri olan akp-ordu ittifakının dışavurumlarından biridir din üzerindne kürtleri devşirmek. ayrıca, aldıgım duyumlara gore ahmet türk mecliste grup toplantısında kürtçe mevlid okuyacakmıs, ve trt bunu kesmek için hazırda bekliyormus. gergin saatler bizleri bekliyor anlaşılan.

    son olarak, trt 6 da yayınlanan versiyonunun gelenksel halinden fazlasıyla uzak ve fetva modunda oldugu soylenebilir. hatta hz. muhammed'e dair övgüler yapılması gibi bir formata sahip olan mevlid tanımına aykırı bir sekilde, hadislerden quote'lar var burada.

    http://www.youtube.com/watch?v=01lttqnwegq

    looking for the missing kurdishness in trtr 6 konulu bir master tezi yazmak isteyen arakadaşlar fikir alışverişi için mesaj atabilirler..
  • beş yüz küsur yıldır pek çok evde, cenaze, düğün, mevlit kandili gibi vesilelerle okunmaktadır. 1460'ların sonunda mela hüseyin bate tarafından yazılmıştır.
  • kürtçe bilmediğim için içerik olarak kıyaslayamayacağım ama makam (melodi) olarak süleyman çelebi mevlidi'nin söylenişinden çok daha iyi bir melodi ve tınısı var. youtube'daki şu videodan dinlendiğinizde görüntülerin şiirin temasıyla aşırı uyumu nedeniyle çok daha tesirli oluyor.

    sözlerinin birazı şöyle:

    hemdê bê hed bo xwedayê alemîn
    ew xwedayê daye me dînê mûbîn
    em kirine ûmmeta xeyr-ûl beşer
    tabi’ê wî muqtedayê namuwer

    ew xwedayê malikê mûlkê azîm
    daye me mîrasa qur’anâ kerîm

    dînê me kir kamîl û ni"met temam
    yanî daye me ehmed û dar-ûs selam
    ew xwedayê bê nazîr û zûlccelâl
    bê mîsal û bê heval û bê zewal

    raziqê bê dest û pa û mar û mûr
    alîmê sirra ne gotî der sudûr

    karî sazê bende û sultannê can
    rahîm û rehman latîf û mîhrîban

    asîmanê bê sitûn wi kir bedîd
    suretê bê xal û xat wî aferîd

    hîwîdarin em ji te şahê kerîm
    îhdîna ya rab sîrat-el mûsteqîm

    nê ji me sûc û xeta tên û sîtem
    lê ji te îhsan û xufranâ kerem

    ya rab îmanê di xwazin em mûdam
    jêrê alâya muhemmed wes-selam

    ger divêtin hûn ji narê bibin felat
    bi eşq û şewq hûn bi bêjin es-selat
  • muthis bir ahengi olan eser.

    cocuklugumda, bazi insanlarin ozel gunlerinde yaptirdigi (dugunde ya da cocugunun sunneti gibi zamanlarda) veyahut kisa bir sure sonrasinda yaptirdigi mevlitlerde duyardim.

    nedense, yaklasik olarak bir ay once bir sabah aklima geldi, tekrar tekrar dinliyorum.

    zikir gibi mest ediyor.

    http://www.youtube.com/watch?v=tia1fupbxow

    su anda yine dinliyorum.
    efendimizin dunyaya geldigi ani anlatan yerde herkesin ayaga kalkmasi ne hos.
    bi mevlit olsa da gitsek.
  • melayê batê (molla-i bâtevî, hasan el-ertûşî ve bazı kaynaklara göre ahmed)tarafından yazılan mevlid-i şerîf şu şekildedir;

    hemdê bê hed bo xwedayê alemîn
    ew xwedayê daye me dînê mûbîn
    em kirine ûmmeta xeyr-ûl beşer
    tabiê wî muqtedayê namuwer
    ew xwedayê malikê mûlkê azîm
    daye me mîrasa quranâ kerîm
    dînê me kir kamîl û ni'met temam
    yanî daye me ehmed û dar-ûs selam
    ew xwedayê bê nazîr û zûlccelâl
    bê mîsal û bê heval û bê zewal
    raziqê bê dest û pa û mar û mûr
    alîmê sirra ne gotî der sudûr
    karî sazê bende û sultannê can
    rahîm û rehman latîf û mîhrîban
    asîmanê bê sitûn wi kir bedîd
    suretê bê xal û xat wî aferîd
    hîwîdarin em ji te şahê kerîm
    îhdîna ya rab sîrat-el mûsteqîm
    nê ji me sûc û xeta tên û sîtem
    lê ji te îhsan û xufranâ kerem
    ya rab îmanê di xwazin em mûdam
    jêrê alâya muhemmed wes-selam

    ger divêtin hûn ji narê binnecat
    bi eşq û şewqeq hûn bi bêjin es-selat

    bert û bad her zaman û an û hîn
    ey mihemmed sed hezaran aferîn
    ey şefîê darûyê her illetê
    dîde û bînahîya vê ûmmetê
    deste gîr û mistaxasê herdû kewn
    bo gunehkaran penah û pişt û ewn
    sallî ya rabbî ela xeyr-ûl beşer
    ta hebin teyr û bi xwinin ber secer
    ew hebîbê ronahîya heft asîman
    herdû alem qalib ew ruh û rewan
    xakî payê ehmed ew beyt-ûl heram
    lew şerîfîn zemzem û rikn û meqam
    sallî ya rabbî êla xeyr-il wara
    ma teşîr-ûş-şems fîs-seb?il -ûla
    fexrê îbrahîm û îsmaîl û nûh
    mustafa ê ba wefa ê ba fitûh
    ma rameyte îz rameyte gûşîdâr
    destê wî destê xweda der kâr û bâr
    sallî ya rabbî êla xetm-ir rusûl
    ma yemûc-ûl aşîqûne fis-sibûl
    ew kelîmê xweş newayê çerxî tûr
    daxîdarê bo wî sîmayê bi nûr
    ey şefî?ê sahibê alâyî hâmd
    min hene bê hed gûneh nîsyan û âmd
    lê me hîvî wasîqe dê ez feqîr
    jîrî alâya te bim roja êsîr

    ger divêtin hûn ji narê binnecat
    bi eşq û şewqeq hûn bi bêjin es-selat

    her kesê gûhdarê mewlûda nebî
    dergehê mîzgînîyan dê li vebî
    gotî wî peyxamberê alî sifet
    mewlûda min her kesê mezin biket
    ez şefîê wî me roja mehşerê
    dê vexwût ew tasek ava kewserê
    serfi mewlûda me yek dirhem fere
    hemberê yek kohê zêrê ehmere
    fî sebîl-îlleh bêbexşê ber feqîr
    qedrê mewlûdê bizanin hûn kebîr
    hem ji bo bekr û êmer hat ev xeber
    hem ji osmân û êlî çêbun eser
    dirhemek bêt serfê mewlûda nebî
    xeyrek mezin ji bo hasil dibî
    hem ji şêxan bû rîwayet ew xeber
    şêxê kerxî fexrê razî bâ dîger
    her kesê hadir biket ew yek team
    bâ bixûr û şerbet û qedrek temam
    gazî biket îxwan û hilbêtin çira
    bête xwendin mewlûda xeyr-il wera
    tête heşrê ew digel xelqê berê
    yanî ba peyxamberanê enwerê
    her çi bînit hindî tiştê xwarinê
    dê mûbarek bit li ber vê xwendinê
    bête xwendin ger li avê ê vexût
    rehmi nazil cûmle ê îllet dibit
    bête xwendin ger li yek sikke dirav
    dê mubarek bit dirahîm bêne zehv
    her cihê lê bête xwendin rehme lê
    dê melek bêne tijî wê menzelê
    xanîyê lê bête xwendin ev salâ
    dê bibête ba isê def a belâ
    bo xwûdanê zadî û bo hem nûşîn
    her selatan dê bidine kerr û bîn
    dafiê cûmle hesûd û çav xerab
    der mezarê sehle lê redda cewab
    pir kesan dîtin keramet û eser
    ji xwendina mewlûda sultanê beşer
    her wekî hatîye gotin bê hîsab
    lê neşîm bêjim tâdwîlê kîtab
    qedrê mewlûdê nizanim bêjim ez
    li yek hişyarbin dane bête cerge bez

    ger divêtin hûn ji narê binnecat
    bi eşq û şewqeq hûn bi bêjin es-selat

    girtî yek qebza ji nura xwe xweda
    gotî wê kûnî hebîbê ehmeda
    hêj ne erş û ferş û kûrsî û qalem
    hêj ne lewh û enbîyayê muhteşem
    salîha tesbîh kirî nûra şikerf
    şeş miet elf û çihar û bîst û elf
    paşî bo wî çêkirin duwazdeh hîcab
    her yekî xweştir ji yâdî der hîsap
    qudret û ta'zîm û mînnet merhemet
    hem seâdet hem keramet menzîlet
    hem hîdayet hem nûbuwet rifete
    ta ete yazdeh şefaet temmete
    her yekî westabû têde çendî sal
    lê adet me sipare ilmê lâyezal
    her yekî tesbîhekî xas û cudâ
    daîmâ tesbîhê xwendin bo xwedâ
    paşî avête çihar behrê mezin
    wî xwedayê lâyezalê ins û cin
    behrê nûsret sanî behrê merhemet
    behrê qûdret behrê îrfan în hemet
    çûn ji behrê merhemet ew hate der
    qetre jê werya bi îlham ev qeder
    sed hezar û hem çihar û bîst û elf
    her yekî bû nebîyê dil şikerf
    paşî wî çêkir nûra nâmûwer
    cewherek lê kir nazer ew bû dûker
    nisfê ewwel dayî çavê heybetê
    nisfê sanî dayî çavê şefqetê
    hem kelî ew behr û kef da û dûxan
    kef buye erd û hem dûxan bu asîman
    nivîka di çêkirin çarî çîz
    erş û kursî û qelem lewhe temîz
    hate emrê padîşahê lâyezel
    malikê mûlkê celîlê zûc-celal
    ya qelem binvîs bi emrê padîşah
    ez çi binvîsim bi ferman ya îlah
    qale uktûb lâ îlah illâ ene
    hem muhemmed qasidê emrê mine
    sacîdû bê hiş kirî sed salî dî
    ser hîlîne got îlahî seyyîdî
    ez dizanim lâ îlâh îllâ tûwî
    ew muhemmed hemberî ismek bûwî
    kêjke ya sultanê ba cud û kerem
    padîşahê sermedê got ya qelem
    ger nebûya ew muhemmed lewh û erş
    min ne tânîne wucûdê ta bi ferş
    ney tû ney cennet û narê mezin
    cûmle eşya min ji bo wî çêkirin
    mûhbetê hingavtî şeq bû ew qelem
    ma li ser lewhê nivîsî dem bi dem
    serxwoş û şûkranê wî navê şêrîn
    paşî ba îlhamê rabb-ûl alemîn
    gotî ewwel ya muhemmed es-selam
    hem eleyke gotî rabbî lâyenam
    da cewaben an hebîbê izzetê
    we eleyke es-selam û rehmetê
    bûye sûnnet lew selam û radd û ferd
    cûmle ehwal paşî hingî kirne erd
    wî nivîsî pêkve ûmmet qencîkâr
    cennetî û asîyan dê biçne nâr
    ûmmeta ehmed nivîsî ehlê nûr
    ûmmet-ûn mûnzîbet-ûn rabb-ûn xafûr
    cûmle î ehwalê alem pêş û kem
    wî nivîsî bûrî û hişk bû qelem

    ger divêtin hûn ji narê binnecat
    bi eşq û şewqeq hûn bi bêjin es-selat

    çûn îradet hate sultanê refî
    çêkitin adem bi vê şiklê bedî
    emrî hate goşê cebrail emîn
    qebda ê bêne ji beyda ê zemîn
    ew dilê erdê û hem hûsn û beha
    zîneta meknûn û dûrra bê bîha
    hatî cebrail û ba emrê letîf
    çengekî axê ji wê qebra şerîf
    girt û ba tasnîm û safî kir hevîr
    têkveda heta ku ew qenc bû xemîr
    bu wekî dûrra sipî wê seatê
    xewta da der cûyîbarê cennetê
    emrê cebrail kirî paşî cûnan
    wî bi girê der zemîn û asîman
    berr û behr û şerq û xerbê alemê
    hate gêran hêj ne behsa ademê
    nê hezaran salê çûne axîrî
    ew nebî bû adem hîj av û herî
    paşî hingî xaliqê her sûretê
    çêkirî adem bi destê qûdretê
    pif kirî ruhê xwe ew bû nazenîn
    lew melek hatin ji bo wî sacidîn
    bû xezîne ew ji bo dûrra yetîm
    danîye pişta wî ew nûra azîm
    paşî bir avête baxê cennetê
    xeyrî darê jê bixwe her nîmetê
    saf bi saf westane pişta wî melek
    nazirê nûra muhemmed ew melek
    gotî adem ew melaîk bo çi her
    wî li pişta min dikin daîm nezer
    rabbê alem gotî adem ey mûlî
    tû ji bo nûra muhemmed hamilî
    ew hebîbê min di pişta te zûhûr
    lew melek têne temaşeyê ji dûr
    gotî adem ey xwedawendî felek
    min divêt bêne pêş min ew melek
    hem bi firmanâ xweda wê seatê
    nûr ji piştê hate nîva cebhetê
    hin di bêjin hate tilya şahidê
    lê heqîqet her di zanitin xwedê
    mislê rojê hatîye ew câ felek
    hem teheyyûr adem û hindî melek
    gotî adem ya rabb ew nûra qebul
    maye tiştek gotî eshabê resul
    gotî adem ya îlahî qencebêt
    bête tilyan her çi maye min divêt
    nûra bûbekri diwastayê emer
    binsar û osman di xinser misteqer
    hate îbhamê dibên nûra elî
    şolê tilyan û cennet mûncelî
    hate hâwa û nezer da nûrâ saf
    gotî ya adem çi nûre pir şefaf
    gotî nûra yek nebîyê mezine
    seyîd û serwerî nesla min e
    çûnkî bê emrê ji adem bû zîhar
    nûr ji enyê hate piştê bû sitar
    nê ji darê xwarin herdûkân şêrîn
    hûlle ê cennet ji bejnê da firîn
    ihbîtû mînha cemî?en hate emr
    adema dê bête vehlâkin bi sebr
    der ser endîbê bi erdê ket girî
    çendî salan rohnikê wî bûn herî
    rohnikê wî şîn kirin dar û nebat
    çûn di erdê ded û pa û mayê mat
    pir girî û xweş girî bê hed gelek
    newhe ê înna zelamnâ çû felek
    rojekî ew der sûcudê bê mefer
    pir girî û hem li erşê kir nezer
    dît nivîsî lâ îlâhe îlâllah
    bâ mûhemmed ba resûlahê şah
    got bi heqqê an mûhemmed key te neqş
    wî kirî bâ ismê xwe ber saqê erş
    tû bi xafrînî min ê bêçare bê âh
    hate cebraîl û bâ emre îlâh
    ser hilîne adema afwâ celîl
    bo te hat û rabe ey zîba cemîl
    hûrmeta navê mûhemmed an resûl
    tewbeya te bû qebûl û her qebûl
    çûn ji adem nûra muhemmed bû cûda
    hate pişta şîs û burhan-il hûda
    hate aslabê bîtûnê tahirê
    qet nebû yek jê xerab û facirê
    fewqê ednan tâ ji adem îhtîlâf
    tê heya lew bi tifâqê ev mesaf
    jêrê ednan tâ bi abdullah gûhist
    bîst û yek babin hemî rast û dûrîst
    hin yekî ednan û ma'd û hem nezar
    mûdr û îlyasin bîzan ey goşîdâr
    mudrîke paşî xûzeyme taze eyş
    hem kenân e paşî nadir bû qureyş
    malik û hem fexr û xâlib hem lûwey
    kab û mûrre hem kîlâb û hem qusey
    hem ji pişta wî quseyî pâk û saf
    ew emanet hate nik ebdûlmenaf
    hem ji nik ebdûlmenaf ew mûxtefî
    hate pişta haşim ew nûra safî
    hem ji haşim bû emenet mûnqelib
    hate bû mêvanê ebdûlmuttalib
    silsîlâ wî tâ bi adem dâ û bâb
    pêkve di biçne bihîştê bê hîsab

    ger divêtin hûn ji narê binnecat
    bi eşq û şewqeq hûn bi bêjin es-selat

    hem ji abdûlmuttelîb bû hamîle
    fatîme hem mûdde teş bû kamîle
    ji bo abdullah bi hûkmê sabîqe
    nûra ehmed der cebîneş barîqe
    mazharê nûrâ mûhemmed hatî ew
    pâk û nûranî mûeyyed hate ew
    cûbbeyê yehya di şamêdê nûmûn
    sûfekî sipî hemî têkda bû xwîn
    girtî xwinê cûbbe ê yehya çûnar
    wê demê bû yek şehîdê bê şûwar
    hişkê bû ew xwinê birin rûzîgâr
    tâ wûcudê abdullahê namîdâr
    taze bû ew xwin û mercân bune rêz
    rahibân got ay û way exbarê nêz
    wextê rabit ehmedê alî alem
    nasixê tewrat û încil û sanem
    hat xudanê seyf û qurana mûbîn
    xwinê yehya bû nîşana wî yeqîn
    lêk vegeryan hem sûal û hem cewab
    way û weylê kefte nav ehlê kîtab
    wan yeqî kir abdullah hate wucûd
    ba?adawet qast kirin qetla wî zûd
    ger divêtin hun ji agir bibin felat
    bi esq û sewq hun bibêjin es-selat
    ehlê kizb û ehlê zûr û îftira
    çendî carân hatine um-mûl qura
    abdullah der hivzê sultanê wedûd
    nûra ehmed dafi?ê şerrê yehûd
    abdullah mezin bu ba nâz û delal
    canê abdûlmuttalib ew meh û sal
    xweş divê babê azîzê maderê
    rohnîya malê û zîba esmerê
    şikl û sîma mislê bedrâ asîman
    nazik û ranâ û nûra xanedan
    dîlber û mehbûb û şîrîn wek şeker
    herkesî ew dî û dil lê bu duker
    dohtî çâkanî kureyş û hem ereb
    muntezir bun pêkwe bo wî roz û şeb
    her yekî hîvî dikir ew bit qebûl
    ba yekî wî qet neda meylâ wusul
    bu di aza ew ji fikrî în û an
    yumnî nûra ehmedî bûba sîban
    rojekî wî gote babê ey emîr
    saeta ez biçme betha û sebîr
    min ji piştê tê te der nûrek mezin
    radibitê ser serê min ew ji min
    ez di bînim minqasim bu ew duker
    yek di şerqê yek di xerbê çuye der
    tête vehcespân û çapûk bide reng
    tête ser yek mislê ewrê taze reng
    ez dibînim asîman buye dû şeq
    radibit ew nurê ta bi heft tebeq
    tête veh-fil- halî zanalî maqam
    ez dibînim tête piştamin temam
    seata rûnim li ser mehda zemîn
    min acaîp tête pêşmin aferîn
    hem ji erdê tête semê ev kelam
    wî digelte ehmed wes-selam
    her çi darê hişkê ez çume binî
    bu hîşîn kesk ji bekan pir xenî
    bû sî û sewan li ser min nagîhan
    ez ku çum bu hişk û bê belk û xûsan
    ew remz û hale babo bêje min
    gote babî rohnîya çavê di min
    çavê min mizgîn l ite ey nazenîn
    dê ji te zahir bitin şahê emîn
    hêvîya min wasiqe dê radibîtin
    ekrêmê alem ji te peyda bitin
    eşrefê mexlûk û siltanê cîhan
    dê ji te zahir bîtin bê şik bi zan
    min dîye der xewab û mame mûntezer
    ehmed ji pişta teye canê peder
    çûnkî ebdillahê rabû pâkî zat
    xweş li qetla wî cihûdan kir xebat
    rahib û ehbar û hem ehlê kîtab
    ji agirê kerbê hemî bune kebab
    hatine heftê cihûd ez milkê şam
    taze beyat best û ehd dane temam
    cengî û merdê dila wer şûreger
    pêkve xwarin sund û bestên taze şer
    ta neêtê kuştin ew zîba heram
    yek ji me naêtê ax û milkê şam
    rahê sehra girt ewanê kîne dûz
    mislê kûndê her bi şev çune birûz
    zû gihîştin çune dorâ mekkihê
    ketne bestan mislê ava bin kehê
    da bibîn kengî dê bêtin firsatê
    newbedar ketne kenarê heyşetê
    rojekî wan di bi çolêde meşî
    talibê neçîr û ahûyê xweşî
    wan ku di raburî evdillah çunan
    ba tenê tenha bi çolêde rewan
    firseta xwe dîn û rabun şûr û hesin
    çun di payde mislê gûrê dev bi xwîn

    ger divêtin hûn ji narê binnecat
    bi eşq û şewqeq hûn bi bêjin es-selat

    hem di wê rojê li sedyê bu weheb
    yanî babê emîna alî neseb
    çun seda hat û weheb lê kir nezer
    hate evdillahê qewmê xwînceger
    refde gûrkek hate berxê newciwan
    lê belê hişyare lê zîba şivan
    nagîhan fikrî weheb di ji asîman
    hate xwarê leşgerê rewhanîyan
    xeybeyanê keksê puşî gulîzar
    hatin û jêk rakirin ew tar û mar
    terfetûl eynê cihûd berbat kirin
    wan ji iqlîmê cîhan winda kirin
    seata sirrê ji xeybê dî weheb
    maye heyran û fe maye der eceb
    çun ji evdillahê dît ew sir û hal
    xweş li lewhê dil nivîsî ev xeyal
    ger qebul ket min daye wî emîna
    pak û masûmê hebîb û mûqîma

    ger divêtin hûn ji narê binnecat
    bi eşq û şewqeq hûn bi bêjin es-selat

    paşî wê sirra azîm û nûr û tab
    nazîlê qelbê weheb bu îttirab
    çapûk û çespan vegerya hate mal
    wî hîkayet got ji bo mala xwe hal
    hem hîkayet ji bo zewcê weheb
    hem keramet hem ji cenga bûl-eceb
    gote zewce qence qasit bî ji min
    rabî bî çî xanedana der mezin
    bêje evdilmittalîb min emîna
    wê li nîk zîba afîfa mûqîna
    gotî evdillah bi bitin ew qebûl
    temşîyet dê bit û çê bît usûl
    nazik û sîma xweş dîlber ewe
    layiqê wî babê ta wî her ewe
    hatî evdîlmûttalîb kir ba xeber
    hem di evdillahi hûbbê kir eser
    gotî dayê rabe ey zîba xîsal
    zewceyê bo min bi xwaze bes delal
    ba cemal û ba kemal û ba edeb
    xweş eda şîrîn lîqa alî neseb
    zu di rabu fatîma dil şadî man
    mazirê ber suretê gûlçehre kan
    pir şepal û gûl rixanê taze eyş
    sakînanê perdeyê alê qûreyş
    dil newa û pêkve naz û qende leb
    kes nedî şîrîntir ez binta weheb
    emîna gûl bu di gûlzarê cemal
    hûsnî û bê hed qad û qamet ittîdâl
    dê çi bêjim ez cemal û marîfet
    walidê ehmed bese her ew sifet
    fatîma dît û vegerya da mina
    gote evdillahê behsê emîna
    mislê wê nebûn şepal û nazenîn
    nê di dînyê ne di firdewsa berîn
    carîdî çu dît û ew nazik nîhal
    lê vegera babetin herdû heval
    hate evdilmuttalîb rakir ji mal
    çun ji babê xwestin ew ranâ şepal
    weqîyek zîv û weqîyek zeheb
    sed şitûr sed pez e wî dane weheb
    sed beqer cûmle ciwan û samîne
    bu hinarên pêkve nexta emîne
    hate evdilmuttalîb vê seatê
    kir tedarîk kar û barê dawetê
    çêkirin zâd û teamam bil-eceb
    hem qureyşî xwendin û hindî ereb
    emîna xemlê ji rengê gûlşenê
    zend û bazin rêştine ji rengê hinê
    xweş newa û xweş eda hatin ereb
    cuma bu ew şeb nehê mahê receb
    wê şevê anîn nîkah û aqdê best
    bûk û zava mane şerbet dane dest
    der mekkê meşhûrî bu ev gotina
    evdillah zavaye bûke emîna
    hesret û kerbî hemî berbat kirin
    wê şevê sed jin temamî jê mirin
    bû û zava herdû çune xelwetê
    şahîyane kefte baxê cennetê
    zu di ridwanê vekir babê cinan
    daketin dergehê nîran nagîhan
    hur û xîlman û çem û teyr û nebat
    hatine hemd û senayê xweş lûxat
    ez demê can bexşî cîbrîlê emîn
    mijde da ehlê semawat û zemîn
    rabê mizgînî bibe ji mexlûqan re
    ji asîman û erdê ta teht-es-sere
    xûlxulê peyde bu der heft asîman
    sewtê tesbîhê melek çu lamekan
    hate xwarê cebraîl û mijde da
    keksê alâ yek li banê kabê da
    mijde da mexlûqê ha ê behr û ber
    cûmle heywanetan zanî ev xeber
    xweş nîda hat ez yesar û meymene
    nura ehmed hatî çu nîk emîne
    hatê nuranî şef-îl mûznîbîn
    hatê xeyr-ûn-nasê xetmûl mûrselîn
    wê şevê hindî sanem bun sernûgun
    textê iblîsê leîn buwa ji gun
    lew li ser suret revî teşbîhê mar
    hate gohê bo qûbeysê kir hewar
    zûryeta wî cûnle hatin bê newa
    ew çi hale bêje me wî gote wa
    lew li min çêbuye tirs û zelzele
    ba muhemmed emîna bu hamîle
    hatî dewra ehmedî dewra me çu
    lat û izza dê bikat bê av û ru
    yek j ime êdî nehiştin bit eyan
    wî li me rê girt çuna asîman
    ronîya herdu cîhan û millatan
    ummeta wî çêtirîne ummetan
    hate xwin rêzê cîhan qir seffaq
    em ji deste wî hemî dê bin helaq
    dê çi bit halê me û tedbîr û ray
    ay û way û ay û way û ay û way
    hem di sûbha wê şevê dewlet fûzun
    textê şahanê cîhan bun sernûgun
    bê tekelûm ma devê hindî milûk
    şah eger hakim eger mîrê bilûk
    emîne gote şeş meh çune ser
    min ji hemla xwe nedî qet yek eser

    ger divêtin hûn ji narê binnecat
    bi eşq û şewqeq hûn bi bêjin es-selat

    paşî şeş meh gote min awazê xeyb
    min li te mizgîne pakîze ceyb
    wî digel te xatemê peyxemberan
    nasixê herfa kîtab û defteran
    lê di xewnê de me dîtin bê eded
    enbîya û remz û nîşan û sened
    ewwela min dî ji min nurek diçit
    qesrê bûrsa min ji eqsa wî didît
    mahî ewwel hatî adem teyyîba
    kir selam û gote hemlê merheba
    mahî sanî hatî şît ez meymene
    gote min mizgîn li te ya emîne
    mahî rabi nuh û xamis hud û hem
    hatine mizgînî da min ez kerem
    mahî sadis hatî ibrahîm xelîl
    da min mizgînî ji wê hemlê celîl
    mahî sabi hatî ismaîl zebîh
    mijde bexşî min ji wî hemlê melîh
    mahê samin hatî mûsa ba wefa
    ibşîrêya emîne bil mistefa
    mahê tasi hatî îsa ji asîman
    mijde da min hatî siltanê cîhan
    ew ku şeş meh çun ji hemlê mûnqelîb
    gote evdillahê evdilmuttalîb
    ba ticaret dê biçita semtê şam
    der medîne bar bikî temr û team
    wê demê dê emîna godek bibê
    yek ziyafet lazime dawet bibê
    evdillah an meh û ruwê gûlîzar
    der medînê şerbeta mergê wexwar
    emrê evdillahê bîst û pênc û sal
    burî û kir ji wê dinya îrtîhal
    çun ji evdilmuttalîb ew waqîe
    herdu çavê emîna bun damîe
    esmerê min ma ji xelkê karîwan
    hatine pey dane ew ruh û rewan
    kan habîbê min dilê min bu dûnîm
    ax û hesret godekê min ma yetîm
    dar û ber bo wî girîn wê seatê
    av û ronîk nedînê qet mûhletê
    hem melek rabun û gotin ya kerîm
    nê hebîbê te mihemmed ma yetîm
    malikê milkê ezîm da ew cewab
    çêtirim bo wî ji xeyra dê û bab
    ey xwedawendanê aqlê mûsteqîm
    kes nizanit qiymete dûra yetîm

    ger divêtin hûn ji narê binnecat
    bi eşq û şewqeq hûn bi bêjin es-selat

    ez rebî-ûl ewwela şeb ruşene
    heştê şev burîn li helmê emîne
    ya nehê zail jbu ji tirs û xena
    ya dehê bu mijdedar xîf û mîna
    yanzde hem bu xûlxûl û awaz û hem
    zimzima tesbîh û hindî der herem
    diwanzde hem hil bu şemala dewletê
    emîna mabu tenê der xelwetê
    wê şevê der kabê evdilmuttalîb
    mabu bo tamîra erdê mûxelîb
    emîna got mam bi tenî bê mêr û jin
    ez demek tirsam û lerze hat emin
    min dî xanî ronî bu xayet belê
    çarî jin hatin ji riknê menzelê
    ba cemal û hisn û nuranî qemer
    hûlleyê istebreq û sûndûs li ber
    leleha têr ew ji ava kewserê
    zûlfîha sed tena dane enberê
    bejn û bala ser û sîmayê şefaf
    min şibhandin tuxmeyê evdilmenaf
    yek li destê rastê hat û yek li çep
    yek li pişt û yek li pêş min ba edeb
    ew kî bun hewa û sara asîye
    yek li pêş min meryema îmranî ye
    meryemê hisn û melahat zêde bu
    palveda bu ew ji bo min tekye bu
    nagîhan bu zimzim û tesbîh û deng
    ba lûxathayê muxtelîf reng û reng
    rast û çep min di kewakip têk firin
    qafê ta qafê cîhan bu enwerîn
    pêkve dinya min dî buye qûrsê nur
    meşriq û mexrib didîtin min ji dur
    keskê alâ yek di xerbêda me dî
    yek li şerqê yek li banê kabê dî
    emrê cebraîl kirî mîrê mezin
    mijde da ehlê semawat û zemîn
    daketin dergahê nîran bê guman
    şahîyane hur û wîldanê cinan
    xûlxûlûn horî di qasrê cennetê
    kî dizanit kar û barê qudretê
    hatî cebraîl melaîk fewce fewc
    çar kenarê mekkehê bune mewce mewc
    nagîhan ez tîhnî bum wê seatê
    min dî da destê min tasek şerbetê
    sipî û wek şîr şêrîn wek esel
    nê ji wê şî û esel bune mesel
    min wexwar û tîhnî çu filhal ji min
    teyrekî sipî hat û per malî di min
    wê demê min bu mihemmed mistefa
    nura can û madena sidq û sefa

    ger divêtin hûn ji narê binnecat
    bi eşq û şewqeq hûn bi bêjin es-selat

    (not: bu bölüm ayakta okunur)
    cûmle zeretê cîhan da ev nîda
    kirne gazî pêkve gotin merheba
    merheba ey sirrê furqan merheba
    merheba ey derdê derman merheba
    merheba ey canê baqî merheba
    merheba ey işşaqî saqî merheba
    merheba ey alî siltan merheba
    merheba ey kanê îrfan merheba
    merheba ey şemsê taban merheba
    merheba ey canî canan merheba
    merheba ey qurret-ûl aynî xelîl
    merheba ey xasê mehbûbê celîl
    merheba ey rehmeten-lil-alemîn
    merheba ente şefî-ûl mûznîbîn
    merheba ey afîtabê bê zewal
    merheba ey mahê tabê lâyezal
    merheba ey bûlbûlê baxê wîsal
    merheba ey eşînayê zûl-celal
    merheba ey nurî xurşîdê xweda
    merheba ey tû ji heq nabî cuda
    merheba matlubê alem her tû wî
    merheba ewlâdê haşem her tû wî
    merheba ey nura heq ra mazharî
    merheba ey ewlîyan ra serwerî
    merheba hatî şivanê ûmmetê
    merheba hat bo me nura dewletê
    merheba ey bedrê alem ya mûnîr
    merheba ey xelkê girtî destegîr
    merheba siltanê cûmle embîya
    merheba ey nurê çeşmê esfîya
    ger divêtin hun ji agir bibin felat
    bi esq û sewq hun bibêjin es-selat
  • çocukken kuran kursunda yarısını ezberlediğim mevlit. gerisi zor geldi sonra dinsiz olup çıktım.

    en güzel örneğini 2000 lerin başında dinci kürtlerin cergebez olmayan (kadın ve erkeklerin birbirini görmediği bol lahmacunlu düğün) düğünlerinde yer alan seyfullah söylemiştir. seyfullah yamulmuyorsam hüdaparcıydı bi ara, şimdilerde ne yapar bilmiyorum.
    https://www.youtube.com/watch?v=vbbr4mqzucu
    edit: düzeltme.