şükela:  tümü | bugün
  • '' bir parmak bir kuş boğardı, misafir olma bahanesini kullanarak, kapıyı açmıyorum diye ben suçlanırdım. evimin kapısını bir insana açmamı söyleyen ses bir kuşun gırtlağının sıkılma sesiyken, kapıyı açmıyorum diye hasta olan ben olurdum.

    hayal sahibi olmak büyük meziyetti, ben bunu anlardım, kapıdan gelen kuş sesi boğulan hayallerimdi gibi bi cümle kurabilecek kadar olduğuma şükreder , böyle bir cümleyi kurmamakla gurur duyardım.

    sinirliyim ve bu soyut kelimelerin yan yana gelip durmasından nefret ediyorum. içimde bir yerlerde bağdaş kurmuş türküler eşliğinde rakı içen onur akın – cezmi ersöz karışımı bi yaratık olduğundan şüphe ediyorum. o kadar çok şey var ki bildiğim, anlatmadan anlayın istiyorum. zaten yaşadığım için yazmaya üşeniyorum.

    ehemehe neden yazıyorsun o zaman demek isteyen varsa aranızda, beyninin kıvrımlarından yapacağım pileli etek bana ne kadar yakışır diye düşünüyorum. engel olamıyorum, ben hiçbir şeye engel olamıyorum.''