şükela:  tümü | bugün
  • cok guzel evlere fakat gereginden fazla i$lek caddeye sahip semt.. uskudar sahilden kar$iya gecerken her daim gecilen yer.. (bkz: arabada detay)
  • kucuk kuzgunlar icin soolenen bir hitap.
  • nostaljik semt. herkesin birbirini tanidigi samimi yer.
  • istanbul'a geldiğim ilk sene yaşadığım, bir anadolu kasabasını andıran, insanların birbirini tanıdığı ve her hafta bir dizi çekilen (ismail türüt ve çarli gibi iki büyük yeteneği görmek nasip oldu) semt. üsküdar'dan yürüme mesafesinde. fethipaşa korusundan sonraki durak. bir de bostana sahip olan, istanbul'un görülmesi gereken yerlerinden biri.
  • kumral ada mavi tuna'da ballandıra ballandıra anlatılan yer. gercekte oyle bir sıcaklık yoktur sanmıstım ben.
  • yavrusu olmasi sebebiyle annesine anka kusu olarak gorunebilen hayvan.
  • geçmişte gayrımüslim nüfusunun müslüman nüfustan fazla olduğu bir semttir. "çengelköyün zerzevatı, beylerbeyinin zevatı, kuzguncuğun haşeratı meşhurdur" diye bir laf vardır, haşerat kelimesiyle gayrimüslim nüfus kastedilir. caminin inşa ettiği arsa ermeni kilisesi tarafından verilmiştir oysa... biri ermeni, biri rum kilisesi olmak üzere iki kilise, bir havra ve bir camisi vardır. son yıllarda "bağımsız inebolu cumhuriyeti" adını alabilir ve ayrıca gerçek haşerat sayısı çok artmış o güzelim semt it kopuk dolmuştur.
  • can yücel, uğur yücel, rahmetli ressam - heykeltraş kuzgun acar'ın memleketi. ressam acar başkut'un atölyesi de bu semtte.
    istanbul'un en güzel manzaraya sahip semtlerinden biri.
    kuzguncuk semtinin de en güzel mevsimi eylül; bir eylül akşamı bir akrabamın evinin terasından boğaz manzarasını izlerken bu semtte bir ev tutmaya karar vermiştim.
    ama kira ücretlerini duyunca bu hayalimi ertelemek zorunda kaldım.
  • şehrin içinde şehirleşmeden kalmış olan masalsı yer .
    içinde gezdiğiniz zaman , size çok eski zamanlarda yaşıyormuşsunuz hissi veren evleri , süpermarketlere ve alışveriş merkezlerine yenilmemiş çarşısı ile istanbulun bunalttığı insanlara, huzur vaat eden ; boğaz vapurunun üsküdardan önceki son durağı .
    dilim pastanesinden alınan muhteşem pastalar , babaların hep anlatıpta bizi hiç götürmediği ismet babanın yeri, can yücelin sokaklarda dolaşan hayaleti ile akıllarımızda hep kalıcak olan boğazın en güzel semti.
  • haftasonları hem yürüyüş yapmak hem de sahilde bakır cezvede pişmiş leziz bir kahve içmek için sıkça gittiğim, samimi, rahat ve huzur veren bir yerdi. ama artık kuzguncuk da giderek gerçek insanını ve çehresini kaybediyor. yıllarca çürümelerini üzülerek izlediğim tarihi evleri restore edilmeye başlanmış olsa da ne yazık ki artık pek huzur vermiyor bana. sırf görüntünüz farklı diye** * yolunuzu kesip, sizi orda burda sıkıştırabilecek haşeretlerin sayısı oldukça arttı. geceleri pek bir tekin yer değil artık. oysa çok severdim sahildeki boş arsada oturup, karanlıkta ışıl ışıl parlayan karşıyakayı ve boğazı seyredip, soğuk biramdan yudumlamayı*