şükela:  tümü | bugün
  • başka sinema'nın 'başka çarşamba sürpriz film gecesi' kapsamında gösterilen ismi ile müsemma, klasik olmaya aday italyan filmi.

    kolaya kaçıp sadece bir olay üzerinden şehre odaklanmak yerine, ki örnekleri mevcut, pek çok durum ve tezat üzerinden jep'in yaşadıklarını en şiirsel ancak bir o kadar da acımasız bir şekilde sunuyor film.
    kendi adıma, roma ve yaşanamamışlıklar başta olmak üzere çok ama çok fazla şey var sindirmem gereken. defalarca izlemeli.
  • karpostal gibi sahnelere sahip geçtiğimiz yıl içerisinde izlediğim en çarpıcı yapımlardan birisi.
    filmdeki görüntüler -buna film boyu kın gibi keten takımlar içerisinde arz-ı endam eden başrol oyuncusunun görüntüleri de dahil- ve müzik öylesine enfesti ki film bitmesin daha bir o kadar sürsün istedim.
    umarım 2014 yabancı film oscarını bu yapım alır.
  • fellini sinemasından bu yana sinemanın bir boşluğu bu filmle doldu. 2013 ün tartışmasız en iyi filmi. jep in dünyasına takılıp, büyüleyici atmosferden etkilenmemek mümkün değil.
  • bir zamanlar çok başarılı bir roman yazmış, ama yıllardır yeni kitap yazamayan orta yaş üstü bir yazarın birkaç gününe tanıklık ediyorsunuz bu filmle. sohbetlerine, gezdiği sokaklara, tanıştığı insanlara, yaptıklarına... film roma'da çekildiği ve başkarakterimiz jep orta üstü bir gelir düzeyinde olduğu için hem şehir manzaraları, hem evler, hem kıyafetler bakımından tam bir görsel şölen olmakla birlikte zaman zaman roma belgeseline kaçacak kadar filmin ve karakterlerin önüne geçiyor şehir görüntüleri.
  • altın küreyi alan film.
  • son zamanların en hakiki filmlerinden. üstüne film izlemek zor olunca zaten filmin başarısının geldiği noktayı acı acı hissediyorsun.
  • büyüsüne dakikalar geçtikçe yavaş yavaş kapıldığınız görsel şölen.
  • sinema da çok şık bir estetizm anlayışı.. kadın da,şehir de, hikaye de, bu filmde yaşıyor; iç çelişkilerin,kaybolmuşluk hissinin bedeni olmuş bir vücutta... öyle bir film ve estetizm ki,bundan sonra kadınlara daha iyi elbiseler dikilmek,daha iyi aşık olmak ve roma dan daha iyi bir şehir inşa edilmek zorunda; aşılabilmesi için...
  • izlemesi keyifli, doğal akışıyla bir film hissiyatından uzak; izleyene tanıklık ediyormuşçasına davranan paolo sorrentino filmi. geleceği ve geçmişi arasındaki anın farkında olan jep'in, 65 yaşına geldiğinde ölüm ve yaşam arasındaki farkların/benzerliklerin ayırdına varmasını, şehir, kadınlar, arkadaşlar, yüksek sosyete ve din üzerinden sade bir dille eleştirmesini izliyoruz. herkesin vurgulayacağı gibi estetik açıdan, klasikler arasında yerini alabilecek tazelikte bir film, roma şehrinin görkemi ve jep rolünde toni servillo'nun oyunculuğu, filmin müzikleri ile pek başarılı örtüşmüş.
  • film ilerledikçe senaryonun da sahibi yönetmen paolo sorrentino'nun gecenin sonuna yolculuk'tan bir hayli etkilendiğini hissedebiliyorsunuz. filmde ki atmosfer farklı kamera kullanımları ve cafcaflı yaşamın altında ki ağır modernizm eleştirisi. olan olmuştur ve hayat devam etmektedir. ilk aşk ve ömür boyunca o anı bulamamakla tüketilmiş bir hayat. ne kadar iyi görünürsen o kadar dibe batmışlığın bir göstergesi niteliğinde.