şükela:  tümü | bugün
  • godard'ın 1969'da çektiği deneysel film.

    türkçeye "bilmenin tadı" diye çevrilebilecek film, yapıtları giderek daha da radikalleşen godard'ın konuyu tümden hiçlediği bir karakterdedir. emile (jean-pierre léaud) ile patricia (juliet berto) karanlık bir fon üstünde konuşup dururlar. olay örgüsü olmadığı gibi özdeşleşim elemanları da haliyle ortadan kaldırılmıştır. ara sıra camdan dışarı yapılan kesmeler brechtyen yabancılaştırma efektleridir.

    edilgin seyircinin yerleşik algısına dönük bu saldırı düzenli olarak sadece godard'ın filmlerinde görülebilir. kabul edilmelidir ki bu karşı-reaksiyon burjuva kültürüne yönelik godardyen savaşın bir parçasıdır. beyaz perdede hayatın aynasını görmeye alışmış, özdeşleşebileceği karakterler arayan, önceden belirlenmiş saydam dayatmalarla algısı yönlendirilmiş pasif seyirci için bu en kestirmeden bir şok nedenidir. "bilmenin tadı" bunu hakkıyla başarır ve godard'ın deneyci arayışlarının bir başka halkasını teşkil eder.

    not: jean-jacques rousseau'nun bir metninden uyarlanan filmde narrator ise bizzat yönetmenin kendisidir. diğer yandan, emile isminde bir kahramanın olması rousseau'nun aynı adlı kitabıyla alakalıdır.