şükela:  tümü | bugün
  • bu unwound albümü o kadar güzel ki, ne zaman dinlesem önümden led zeppelin avanesi, cure çetesi, suede gangsterler birliği, pavement sirk ekibi ve şekip mosturoğlu halay çekmek suretiyle geçiyormuş gibi hissediyorum. aslında hissettirdiği daha değişik, garip şeyler de var: mesela her ne kadar berbat bir edebi anlayışla yaratılmış olsa da sempati duymadığımı söyleyemeyeceğim lisbeth salander, bir zamanlar drive like jehu'da davul ve perküsyona muamele çekmiş, tavır yapmış sanki. vokale gelince samanlığa düşmüş gibi "yo la tengo mu bu şimdi?" diye kafa eğmişliğim, vokalin diğer enstrümanlarla yaptığı işbirliğini ve vokalle yapılan teknik oyunları fark edince bir ormanın kendi içinde inorganiklik yarattığına şahit olmuşçasına kaş kaldırdığım anlar bulunduğu gibi, vokal sustuğunda ya da bir şarkının introsunda "portishead!" diye aşka gelmişliğim de vakidir. aynı zamanda benim kendisini bu kadar alçakça kendinden başka her şeye yamamaya ["ay ne güzel kelime!" said little nicola] çalışmama rağmen bence yapılmış ve yapılabilecek en dolu (melodik açıdan tabii ki) ve orijinal (gerçi biraz da orijinalin size ne düşündürdüğüne bağlı - size bağlı, sadece size) albümlerden biri. şarkı listesini birazdan vermeyi vaat ettiğimiz "leaves turn inside you"yu, ilk çıktığında hiç hesaba katmamış olanları şimdi de biz hesaba katmıyor, ilk çıktığında hesaba katmış ve alkışlamış ama gün geçtikçe unutmuş olanlara laflar hazırlıyor, muntazaman dinlemiş olanlaraysa doğru seçimleri vesilesiyle tebriklerimizi sunuyoruz. "enjoy your choice, miss, i am always too short..."

    01 "we invent you"
    02 "look a ghost"
    03 "december"
    04 "treachery"
    05 "terminus"
    06 "demons sing love songs"
    07 "off this century"
    08 "one lick less"
    09 "scarlette"
    10 "october all over"
    11 "summer freeze"
    12 "radio gra"
    13 "below the salt"
    14 "who cares"
  • post-hardcore'un kralı albüm.

    (bkz: kahraman kıral)
  • nasıl ünlü olamamış/patlayamamış bu grup diye kafa yormama sebep olan unwound'un bu soruyu en çok düşündüren 2001 çıkışlı son albümü. adamlar radiohead'in amerika şubesi tadında müzikle sonic youth'u birleştirmişler. kısaca birçok insanın hayalini gerçekleştirmişler.