şükela:  tümü | bugün
  • simdilerde var midir bilemiyorum, lakin, cok degil, bundan 25 sene evelinde, cogu ailenin yikanmak/cimmek/dus almak gayesi ile yapmak zorunda oldugu bir hacet idi.

    soyle ki, simdilerin luks banyo tertibatinin hasil olmadigi o soguk kis gunlerinde, zamane ortaminin da getirmis oldugu sinirli sorumlu banyo donatilarinin yetersizliginden, evin annesinin soba yanan odaya kurmus oldugu geniscene bir plastik ya da metal bir legen ve su dokme kabi, lif, sabun ve benzeri araclar duzenegi ile evin fertleri bir bir banyo ihtiyacini gorurler idi. genelde, hafta sonlari, yatma vaktine yakin yapilir idi. maksat, kimse namahrem durumlardan oturu bir rahatsizlik duymasin ve isi biter bitmez yatagina gomulsun, usumesin zaruriyetine uygun davranmak idi.

    mesgaleli bir isti. zira bir yandan banyo yapmaya calismak bir yandan da etrafa su vesaire sicratmamak lazim idi. banyo keyfine de yer olmazdi bu eylemde, zira, o gun, muhtemelen, ailenin banyo gunu idi ve herkes kisa zamanda ihtiyacini gormek zorunda idi. isin en kotu tarafi sirt benzeri uzuvlarin lif vasitasi ile surtulmesi ve temizlenmesi icin aile bireylerinden birine ihtiyac duyma ani idi ki, ne kadar dis organlari gizlersen gizle bir yerden patlak verir idi.

    dusunuyorum da, hakikaten zor anlardi bi elinle adem misali poz vermek bi yandan da utanmiyormus havalari takinmak. iste bu ve bunun gibi sartlar yuzunden turkiye'deki edebiyat gelismistir, kanimca...
  • sobali evlerde sicak odada yapilirdi cocukken, hem sicak su transferi de kolay olurdu. bebekler de legende yikanir.
  • 5 yaşlarımda iken (1985) böyle yıkandığımı hatırlıyorum. oldukça zevkliydi. leğen pozisyon olarak kömürlü sobanın hemen arkasında olursa çok daha iyi oluyor..
  • anacığım yıkardı ufakken kardeşimle beni böyle sobanın hemen yanında. hemen kurular, yorganın altına koyardı üşütmeyelim diye.
  • bu rituel yuzundendir ki salon parke dosemeliyse eger, parkenin bir kisminin cilasi gitmis olurdu hep. uzerine hali, kilim, neyim sermek sureti ile kapatmaya calisilirsa da hep cocukluk gunlerini hatirlatir o boz renkli parkeler.
    ayrica basligi acana da bir sitemim vardir ki, bu eylem legende banyo yapmak degil legende yikanmaktir kanimca. zira o mizanseni karsilayan sozcuk yikanmaktir diye dusunmusumdur hep. ortada banyo yok ki zaten banyo yapasin di mi ama... yine de olmayanaergi kardesimizi kutlamak istiyorum tespitlerinden dolayi. (bkz: banyo yapmak ile yikanmak arasindaki fark)
  • (bkz: legend)
  • babam bi leğene kardeşimi, bi leğene beni koyar yumuşacık, dikkatle yıkardı bizi küçükkene. su sıcaklığını hep kıvamında ayarlardı. hiç çıkmak istemezdik.
    anneannemse odunla yanan termosifon (mu şofben mi bilemedim şimdi)un yanında kaynar suyla çitileye çitileye yıkar, gözüme her daim ev sabunundan kaçırır, banyodan çıktığımda istakoz gibi kıpkırmızı olmama neden olurdu. babama da kızardı koca kız oldu artık sen yıkama diye. hiç hoşlanmazdım beni yıkamasından.
  • pazar günüdür (bkz: hafta sonu/#6119751). parliament sinema klubunden (bkz: parliament pazar gecesi sinemasi/#1979721) hemen onceki bi zamandır. yarın okula gidileceği için, bi yanda annenin sabah binbir zorluklarla yıkadığı ütülenmeyi bekleyen çamaşırlar (bkz: #1979849), bi yanda ütü masası. kömür sobasının (bkz: kömür sobası/#6227612) üzerinde ısıtılmış sular olur. çaydanlıklar, küçük kovalar, geniş çanaklar... leğen sobanın hemen yanına koyulur. zaten salonun ortasında legende yıkanmanın amacı da budur; "çocuk üşütmesin". leğenin altında bi kaç kaç gazete (bkz: sofra altı gazetesi) serilmiştir. sular taşıpda halıyı mahfetmesin diye.

    görüldüğü gibi bu olay anne için çok riskli bi etkinlik olduğu için başta, "hayır! legenle meğenle uğraşamam ben... git banyoya çabuk... çabuk!" der. fakat kedi gibi bakıp, "ama anne çok soğuk, donarım valla" deninizmi annenin buzları çözülür, kıyamaz. ama "canımdan doydum" diye hayata isyan etmeyi de unutmaz. haklıdır aslında. bütün evin işleri, sabahtan akşama kadar uğraş dur. hakkaten anne olmak çok zor iş. en azından eskiden öyleydi. şimdi asıl anne teknoloji.

    büyük ihtimal banyodan sonra annenin elini opmek* o günlerden kalma bir gelenektir. böyle fedakar bir insanın eli öpülmez de kimin eli öpülür.

    sabahtan anne sinirlendiyse ve çok yorulduysa legenin içinde birazcık fazla sıcak sular dökülebilir, haşlanabilirsiniz. başınıza "tok!" diye yarım kiloluk zeytin yağı sabunu çarpılabilir, etleriniz burkulabilir. normaldir.
  • bebekler için halen geçerli olan yöntem..küvette yıkamak zor olduğu için önceden ılıtılmıs su doldurulan legenlerde yıkanır bebekler..