şükela:  tümü | bugün
  • önce dedemi anlatmalıyım sanırım. zira ilkokul öğretmenim aklıma gelince mütemmim cüz gibi bir kucak dolusu çiçek de geliyor beraberinde.

    dedem asker ömer, arsasını bağışladığı camii'de müezzinlik yapan, asıl işi kurabiyecelik olan, o sıralar kadayıfçı dükkanında torunlarının yoldaşlığında kadayıf yapıp satan, upuzun boyu ve upuzun sakalıyla etrafta dolaşan sevecen bir adam. dedemin de mütemmim cüzü minaredir mesela. beş yaşında el kadar ben, başka ne ile özdeşleştirebilirim ki.

    çıraklık ettiğim kadayıfçı dükkanından çıkıyorum, okula yetişeceğim. dedem de benimle çıkıyor, dükkanı kapatıyor, elimden tutup şekerli cami bahçesine sokuyor. merdivenleri çıkınca hemen bir büyük avlu, sağında bina, solunda tuvaletler, ortada bir şadırvan ve şadırvanın arka tarafındaki bahçede çeşit çeşit güller...

    kesip kesip elime veriyor, bir kucak dolusu çiçeğim oluyor, "öğretmenine verirsin" diyor, başımı okşuyor, yolluyor beni okula. bu yaşanmışlık sıkça tekrarlanıyor.

    beş yaşındayım daha. kaydım yok henüz. sıkılır vazgeçer, gelsin de hevesi geçsin demişler. öyle bir kalma derdindeyim ki öğretmenin verdiği her ödevi ikişer kere yapıyorum. bir kıta ezberlenecek dendiğinde tamamını ezberliyorum...

    kahverengi gözlükleri var öğretmenimin, sarı küt saçları ve beyazlı kahveli pütikare önlüğü... sınıfın sol tarafındaki masada oturuyor, çiçekleri görünce gülümsüyor, alıyor bir kucak dolusu çiçeği, öpüyor.

    bir kere bile incitmiyor ve sınıftaki benden büyük çocukların beni itip kakmasına izin vermiyor.

    beşinci sınıfta çekilmiş veda fotoğrafımız var, sıra sıra yan yana durmuşuz. en solunda o var fotoğrafın, sonra boy sırasına göre dizilinmiş, en sağında ben, çünkü en küçüğüm. fotoğrafa bakarken koşuversem tekrar peşine gelip sarılabilirim duygusu büyüyor, büyüyor, şu yaşıma gelip beni içine alıyor.

    eğitim başlığı için daha büyük zenginlik yok: güven duygusu.

    ortaokuldayken annemle biri kendi aralarında konuşurken duyuyorum: leyla hoca hasta olmuş, göğüsleri kocaman olmuş*...

    kafamda öyle bir imaj oluşuyor ki o yaşımda hiçbir bayramı kaçırmayan ben o bayram gitmiyorum elini öpmeye. sonra haberi düşüyor kalbimin orta yerine...

    nur içinde uyusun, kalplerde büyüsün.

    sevgimle öğretmenim.

    (bkz: 24 kasım 2016 öğretmenlerimizi anlatıyoruz)