şükela:  tümü | bugün
  • bir kadın ismi.
  • gel otur yanıma, lidia, nehrin kıyısında,
    suların akışını seyredelim sessizce, hayatın
    geçtiğini öğrenelim, el ele tutuşmadığımızı
    (el ele tutuşalım seninle).

    yetişkin çocuklar gibi hayatın durmayıp geçtiğini
    düşünelim sonra, geride bir şey bırakmadığını
    hiç geri gelmediğini, kaderin kendisine yakın,
    tanrılardan da ötede, uzak bir denize döküldüğünü.

    artık el ele tutuşmayalım, yorulmaya değmez.
    hoşlansak da,hoşlanmasak da akıp gidiyoruz bir nehir gibi.
    sessizce ve huzur içinde geçip gitmek daha iyi.

    sevgi ve nefret duymadan, tutkuyla sesimizi yükseltmeden
    kıskançlık gözümüzü döndürmeden.
    kaygısızca. çünkü kaygı da duysa, nehir akıp her zaman
    denize ulaşacaktır sonunda.

    telaşsız sevelim birbirimizi, bunu yapabileceğimizi düşünerek
    istersek, özgürce öpüşür, koklaşır, kucaklaşırız,
    ama yan yana oturup nehrin akışını dinlemek
    ve seyretmek daha iyi.

    gel çiçek toplayalım, o çiçeklerin bir bölümünü
    kucağına koy, onların kokusu ve tatlılığı yayılsın o ana,
    bir çöküşün masum paganları olarak
    sessizce hiç bir şeye inanmadığımız o ana.

    hiç değilse, önce ben sonradan hatırlayacağın bir gölge olsam ve hatırlandığımda ne ateş düşürebilirim kalbine,
    ne incitebilir, ne de tedirgin edebilirim seni,
    çünkü biz ne el ele tutuşuyor ne öpüşüyoruz,
    ne de çocuk olmaktan öteye geçebildik.

    ve eğer sen bu sikkeyi benden önce verirsen o küskün kayıkçıya,
    acı çekmek için bir neden olmayacak seni hatırladığımda,
    tatlı bir anı olacak seni böyle hatırlamak nehrin kıyısında,
    hüzünlü bir pagan genç kız, çiçekler kucağında.