şükela:  tümü | bugün
1472 entry daha
  • lise bire gidiyorum o zamanlar, istanbul’dan balıkesir’e taşınmışız ve yeni bir liseye başlamışım. ortamdakilerle kaynaşma falan derken, baktım sınıfın 5-6 erkeği okuldan kaçıyor, benide çağırdılar. durur muyum ? ver elini hurraa

    ilk bir iki dolandık falan derken, başka bir liseye, aramızdan bir arkadaşımızın arkadaşının okuduğu liseye maç yapmaya gittik. o zamanlarda biliyorsunuz, lise kıyafetleri standart, tek tip, çok çaktırmazsan, o okuldan olup olmadığın anlaşılmaz okul yönetimince. neyse maç başladı, her şey iyi hoş giderken, okulun serseri takımı etrafımızı çevirmeye başladı hafiften. sanırım amaçları okulun kızlarına hava atmaktı. ya da adamların doğal halleri bu bilemiyorum. yalnız ben ne bileyim orman orglarının bu okulda okuduğunu. bunlar iyice azıtmaya başladı. sırf gözdağı vermek için ayı oğlu ayılar gözümüzün önünde potayı devirdiler asılıp, sallayarak...

    velhasıl bunlar iyice bizi çember içine alınca, biz iyiden iyiye tırsmaya, napıcağımızı şaşırıp, düşünmeye başladık. napıcaksak... içimizde cüce bir arkadaş vardı, ama en bıçkınımızda oydu, cüceliğinden midir nedir, -kolpaci geldi- sizi tek alır dedi. boyuma güveniyordu o da sanırım. ben bunu dürtüyorum lan yok, man yok...
    çocuklara da bakıp, yok arkadaşlar öyle bişey, biz zaten gidiyorduk ayağı yapıyorum, derken bi tanesi cüceye şak tokat attı, bu deve mi dövücek lan bizi diyerek. ben zaten ortama yeni girmişim, balıkesir çocuklarından bihaber kafayı yicem, kustum kusacam... derkeeeen müdür çıka geldi. adeta kurtarıcı gandalf gibi...
    hayatımda bir müdür göreceğime bu kadar sevineceğimi bilmezdim, bizi aldı odasına götürdü, bizim okulun müdürünü aradı, müdürümüz geldi. aşağıda yemediğimiz dayağı, müdürümüzden yedik. yemin ederim o dayak gram umrumda değildi, nedir yani bi kaç tokat, küfür, yalandan tekme...
    aşağıda çocuklar pota devirdi lan pota!
    velhasıl bir daha okuldan hiçbir zaman kaçmadık... desem de tabiki bol bol kaçtım.
    ha hatırladıkça bile yüzümde bir gülümseme beliriyor, o günlerinde yeri ayrı.
  • eve giderdim