şükela:  tümü | bugün
  • evelio rosero'nun can yayınları'ndan ordular adıyla yayımlanan romanının orijinal adı. hırpalayan, insana ağzının payını veren bir roman. çok güzel bahçeniz, sakinlerini çok iyi tanıdığınız kasabanız ve bu kasabada saygınlığınız, bireysel küçük dertleriniz ya da muzipçe bir vurdumduymazlıkla sürdürdüğünüz hayat görmezden gelmeyi seçtiğiniz savaş kapınıza dayandığında tarumar olabilir diyen, çok güzel bir roman. savaşın içindeyken dışında kalmayı seçtiğimizde, yıkılan hayatları görmemek için elimizden geleni yaptığımızda ya da bir hayatı yıkıp bunu hiç umursamadığımızda kaçınılmaz olanın geleceğine ve yaşayabileceklerimize dair. savaşın acımasızlığına ve sakin bir kasabanın nasıl bir cehenneme dönüşebileceğine dair. evlatların yük olacak bir babayı geride bırakabileceğine, bir portakalın bir bombaya dönüşebileceğine, kasabanın en güzel ve en asil kadınının savaşta askerler için bir et parçasına dönüşeceğine dair.

    --- spoiler ---

    ismael, komşusunun eşini ve diğer kadınları dikizlerken, yaşına ve eşinin sessizliğine sığınan yaşlı bir adam. hayatta tek derdi birkaç portakal toplamayı bahane ederek komşunun evini gözetleyebilmek ve bu sırada kendisini takip ettiğini bildiği eşiyle bunu hiç tartışmamak. fakat savaş, yıkım kapımıza geldiğinde umursamazlığı nasıl bırakmak zorunda kalacağımızı anlatıyor roman. bir başkasını görmezden gelmeyi seçtiğimizde, bazen savaşın mağdurlarını ve bazen evdeki eşimizi, hayatın nasıl bunca hiçe saymaya bir biçimde, bir zaman karşılık verebileceğini anlatıyor.

    eşi otilia'nın hislerini, aşağılanmışlığını hiç umursamayan ismael ancak onu kaybetmeye çok yaklaştığında anlıyor yarattığı yıkımı. o andan sonra ne savaşı, ne de otilia'yı yok sayamayacak bir hâle geliyor. çünkü, hakkını vermediğin bir şeyin ruhunda yarattığı boşluğu kaybedince çok iyi anlarsın.

    --- spoiler ---

    "... o kediyi gömmem gerekecek, kedini asla ölü halde görmeyeceksin, otilia. ağaca kadar gidiyorum: kedinin parçalanmış cesedi hâlâ orada duruyor; onu aynı ağacın altına gömüyorum."

    "... köyün kimin elinde kaldığını henüz bilmiyoruz. kim olursa olsun, eller hep aynı eller."

    "... istersen gömleğinin ucunu ısır, ismael, böylece kendi çığlığını işitmezsin."

    *
  • ülkemizde kıymeti bilinmemiş, nitekim tarafımca da bir kampanya neticesinde alınıp uzun süre sıra beklemiş, ancak bir solukta okunan oldukça kaliteli bir güney amerika romanı.