şükela:  tümü | bugün
  • "kazandığın zaman kaybedeni önünde diz çöktürme. kaybeden kendiliğinden diz çökerse âdet onu elinden tutup kaldırmaktır. galibin gururu varsa mağlubun da gururu vardır. esas adalet galiple mağlubun hem galip hem mağlup, hem mağlup hem galip olarak iki kişi durmalarıdır. esas kazanç, esas zafer budur. insanoğlu tek hamurdan yoğrulmuştur, aynı hamur bir galip, bir de mağlup olmaz."

    "bir esrârî dedesinin öğütleri", ahmet güntan, esrariler.
  • galip kelimesi ile aynı kökten türetilmiş arapça sözcük
  • bir ali lidar şiiri.

    bak şimdi bu yarada kaç kişinin dahli var
    fakülte önündeki simit satıcılar şahit
    her kime güvendiysem bir sıfır yenik başladım
    devlete bile yenildim sana mı yenilmeyeceğim?
    canı sağ olsun kuzum bahçenizdeki ağaçların
    annenin ve babanın ve diğer günlük telaşların
    sen gelememişsin üstesinden ben nasıl geleceğim?
    iyisi mi bu yara da koleksiyonumda dursun
    sıkma canını sakın nasıl olacaksa olsun.

    yağmaya tereddüt eden yağmurlara baktın mı hiç?
    izledin mi gülerken ağlayan çocukları?
    şehrin bütün kreşleri potansiyel mutsuz kaynıyor
    kafayı yemiş bir çağın göbeğindeyiz kuzum
    sadece annenler değil bütün coğrafya delirmiş
    tek ben değilim meczup, mahalleniz komple manyak
    lakin seni koruyamam koruyacak yerlerim yara
    ama olsun sen bana ağlama
    ağlayacaksan eğer, kendine ağla!

    ağla, sararan yaprakları son defa görüyoruz
    ağla, sigaramız bitti saat onu geçti çoktan
    ağla, kimse sevmiyor bizi ne devlet ne çocuklar
    ağla, bahçelerine kaçan topumuzu kesmişler
    ağla, benim yaralarım muhtemelen bulaşıcı
    ağla, simitçi haklı varlığım bir tür dert!
    ağla, bana bulaşan bir daha iflah olmaz
    ağla, annemgil dahil bütün canlılar ölümlü
    ağla…
    benden çok
    sana yazık!

    alı lıdar.
  • sen
    geriye dönüp bakınca kış mevsiminden
    oldum olası yaz seven ben
    bu kış inadım neden ?

    hani çareydi zaman
    seni bende solduracak olan
    tüm acıları dindirdiği sanılan
    hepsi de yalan
    çaresiz sana zaman

    sen
    geriye dönüp bakınca her şeyi silen
    ben "her şeye rağmen” yine çizen.
    bu sen inadım neden ?

    beni bana sor
    yüzümde eskiyen o çizgiler
    sahte kalır sensiz tebessümler
    yakışmıyor
    yerine kimseler

    bir gün
    yürürken,
    dalgalar yüzünde eserken,
    ellerin başka ellerdeyken,
    sen hala yalnız ağlarken...

    birden
    içinden,
    bir çocuk özlerse derinden
    gözlerin
    dalarsa peşinden
    kalbinden geçersem

    ne yazık:
    benim gibi hisseder ve ağlar olmuşsun
    kalbini ellere tutsak verip
    zamana
    mağlup
    olmuşsun

    çok güzel şarkısı da oluyor.
  • "mağlup ve mutluyuzdur, çünkü kendimizi mağlup değil, galip zannederiz." marcel proust - le temps retrouve

    [öyle aniden "kendimi öldüreceğim." diyecek adam değildi. mağlupların edep duygusuna sahipti. (...) bana anlattıkları ölümünden sonra hatırlanmak, her zaman bana eşlik edeceğini bildiği anısıyla anımsanmasını sağlamak içindi.] alvaro mutis - tropik güncesi

    (ilk giri tarihi: 7.2.2017)

    (bkz: louise michel/@ibisile)
    (bkz: yaa asantewa)