şükela:  tümü | bugün
  • var böyle insanlar. başta annem, sonra ondan sebep ben de böyleyim herhalde.

    kolay elde etmekle alakalı olduğunu sanmıyorum çünkü annem baya yokluk içinde büyümüş.

    daha çok aşırı insancıl, merhametli, fedakar olmaktan ve dünya malına bağlanmaya çekinmekten kaynaklanır.

    insan kalbinin kırılması da dahil bir cana zarar gelmesindense mala zarar gelmesini tercih eden insanlardır. kırılana, dökülene, bozulana, yanana, kaybolana, çalınan ya da üstüne yatılan mala üzülmezler; çok kıymetli olup da üzüldükleri olsa dahi sebep olanı üzmezler. değer bilmediklerinden değil, dünya malına ehemmiyet vermediklerindendir. kalplerini dünyalık şeylere bağlamayı sevmezler. hatta böyle olaylarla karşılaştıkça kendilerini, ne hissettiklerini yoklarlar, üzüntü hissederlerse utanırlar. hele bu yüzden başkasını üzerlerse yerin dibine girmiş gibi hissederler.

    tek handikabı başkasının malına zarar verdiklerinde yaşarlar. çünkü karşı tarafın hissettiklerini anlamakta zorlanırlar, bu yüzden de değer vermemekle özensizlikle suçlanırlar. kendi adıma bu handikapa razıyım.

    mottoları canın sağ olsundur. senden kıymetli mi? dir. böyle insanları daha az suçlayıp daha çok seviniz. naif insanlardır.
  • çevremde bulunan insanlar, en ufak bir zararda bela okumaya ve üzüntüden sinirlenmeye başlarlar.arabası ufak bi çizik alsa koca gün boyunca morali bozulur veya ortalığı ayağa kaldırır.
    genellikle görmemiş, hava atmayı seven boş insanlar böyledir.
    başıma benzer bir şey geldiğinde verdiğim tek tepki;
    koy amına gitsin.
  • geçenlerde motor kullanan bir abi göz göre göre geldi arabama çarptı, duramadı nedense gözlerinde de korkuyla geldi vurdu arabaya. inanılmaz telaşlıydı indim arabadan arabaya bakmadan iyi misin abi dedim evet dedi tamam hadi geçmiş olsun dedim bindim arabaya. özetle umrumda olmaz mala gelen zarar.