şükela:  tümü | bugün
  • nilgun marmara'nin da bir sure kaldigi ve hatta yataginda yatarken tavandaki karincalari saydigi adadir..
    (bkz: nilgun marmara)
  • avşa adası'na yapılan yatırımlar nedeniyle cazibesini kaybeden lakin sakin çaybahçeleri ve çınarlarıyla ünlü çınarlı'nın bağlı olduğu, süper koyları (bkz: manastır) olan ada...
  • konstantiniyye'nin mermer cennetiydi fi tarihinde. imparatorların sürgün mekanıydı aynı zamanda.
  • milattan once 400 lu yillarda tarihte iyonya ayaklanmasi diye gecen bir isyan olur.bati anadolu ve yunanistandaki bir cok sehir devletcigi birlesip perslere karsi ayaklanirlar.fakat persler kisa bir surede ayaklanmayi bastirir.bu isyana destek veren marmara adasini yagmalayip kilictan gecirirler.yalnizca adadaki genc olanlar ve kizlar olumden kurtulur.cunku tum kizlar pers sarayina cariye tum oglanlarda hadim edilip saraya ic oglan yapilmistir.
  • havanın temiz (clear) olduğu her gün balkondan bakınca karşımda gördüğüm ve hep "ordan bu taraf nası görünüyodur acaba" diye düşündüğüm ada. antik adı prokonessos'tur, şimdiki adı (aynı zamanda sularında yükseldiği denizin ismi) yunanca/italyanca "marmara"dan gelir (gelmez aslında, aynı kelimedir.) marmara bahsi geçen dillerde mermer anlamına gelir, adadaki roma döneminden bu yana kullanılan mermer yataklarına ithafen.
  • kola,aba,cinarli,manastir
    gece hayati avsa kadar renkli olmasa da
    gece 11 de motor kaldirip avsa ya gitmek sabah 5 de donmek muthistir
  • dükkanından çikolata çalan zibidileri dag bayır saatlerce kovalayan yaslı bakkal amcanın ikamet ettigi ada..
  • çocukluğumun büyük bir bölümünü aba sahillerinde bıraktığım, koruk suyu - künefe karışımının, şahane dondurmaların, zeytinyağının, iğdelerin, mermerin ve midyelerin cenneti.
  • 4 yasimdan beri her yil gidip havasini suyunu denizini tattigim cennet kosesi. ucler dondurmacisinin her cumlenin ardina "kizim" diyerek konusan sevimli amcasi olsun, dehsetengiz ayranini her daim farkli bir mani ile servis eden altincocuk rahmi'si olsun, foto mehmet'i olsun, ali bey amcasi, miçosu olsun tum karakterleriyle beni bugunlere getiren dort tarafi denizlerle cevrili yer. kavaklarin nasil selam verebilecegini, belediye baskanlarinin nasil kan emici olabilecegini, susuz yazin ne menem bir dert oldugunu ogreten yerdir ayni zamanda.
  • arkadasla avsa adasi nda bulusacagimiz bir tatilde, kendisinin uyku sersemi yanlislikla cikarma yaptigi adadir. yenikapi dan sabah vakti deniz otobusune binen arkadas, ilk gordugu kara parcasini avsa adasi sanmis ve istanbul-avsa adasi mesafesini on saatten fazla bir surede alabilmistir. baslarda avsa adasinin methini duydugu icin, marmara adasinin sessizligine ve sakinligine bir anlam verememis, hatta dinlenmek uzere oturdugu bankin ustundeki 'marmara belediyesi' yazisini 'demek ki avsa adasi marmara belediyesi ne bagli' seklinde yorumlamis, ancak iki saat sonunda killanmis, avsa adasi vapuru nun aksam vakti oldugunu ogrenince de cantayla yuzemeyecegine karar verip, aksami beklemistir. saat dort te tekirdag dan motora binen ben, avsa da saatler boyunca yanasacak bir vapuru bekleyip durmus ve o geldiginde de avsa topragini opusunu kahkahalarla izlemisimdir.