şükela:  tümü | bugün
  • bir barış manço albümü.
  • ayı adlı parçanın bulunduğu albüm.
  • hem ayı'yı hem de yine bir gülnihal ve tuti i mucize guyem'i barındırması itibariyle derin afallamalara yol açan bir albüm.
  • bu albümün orjinal adı "mega manço'dur.
  • korkunç ama korkunç bir albümdür...birikimlerini, bilgisini asla düzenlemelerinde göstermeyen, her daim keyboard efektleri ve darbuka ikilisini kullanan garo mafyan ' a teslim edilmis, baris manço' nun da asla içine sinerek yaptigini düsünmedigim, elle tutulur hiçbir yani olmayan albüm..sadece albümün son sarkisi rüya oldukça güzeldir..ve de böyle bir albümde yer almasi çok hazindir...
  • (bkz: darisi basiniza) dan sonra olmamistir, ama çok severek dinlemisimdir yas 11.
  • emre plak'tan 1992 yılında çıkan, barış manço'nun kendisinin de beğenmediği albüm. nedeni albüm kaydedilirken tv programları için gezmesi sebebiyle, zaman kısıtlılığından dolayı aceleye gelmesiymiş. gerçekten de barış manço'nun en başarısız albümüdür. bol bol klavye efektleri, acaip sesler kullanılmıştır. 8bitlik ateri oyunlarının seslerini anımsatır.
    şu şarkıları barındırır:

    a
    1)süleyman
    söz-müzik: barış manço
    2)hemşerim memleket nire
    söz-müzik: barış manço
    3)ayı
    söz-müzik: barış manço
    4)gel
    söz-müzik: barış manço
    5)yine bir gülnihal
    dede efendi

    b

    1)allahım güç ver bana
    söz-müzik: barış manço
    2)dıral dedenin düdüğü
    söz-müzik: barış manço
    3)ayrılık
    azeri türkü
    4)tuti-i mucize gûyem
    mustafa ıtri efendi
    5)rüya
    müzik: barış manço
    (piano, arp, obua ve yaylı sazlar için sentetik etüd)
  • kaset kapağında manço'nun a'sı rolünde karşımıza çıkmaktadır barış abi. bacaklar omuz hizasında açılarak büyük a harfi yapılmıştır hesapta.
  • barış manço'nun albüm kapağındaki fotoğrafında garfield tişörtü giydiği albüm.
  • kağıt üzerinde sahip olduğum ilk cd'dir.

    eve daha yeni cd çalarlı müzik seti almışız, o zamanlar kimsede yok öyle naneler. (breh breh breh!) çünkü babacım sağ olsun pek meraklıdır öyle lüzumsuz teknoloji harcamalarına. memleketin ilk uzaktan kumandalı televizyonu da bizim evdedir misal (12 kanallı ama olacak o kadar). neyse...

    cd çalarlı müzik seti diye bir tatava gelmiş eve, ama çalacak cd yok. o zamanlar da "yalnız kızlar aaaaaaaa-yııııııııııı, bi de erkekler aaaaaaaaa-yıııııııı" furyasının yedi mahalleyi kasıp kavurduğu yıllar. bütün ilkokula giden bebeler gibi ben de hastayım şarkıya. babam da, yersen, eski solcu-eski rockçı (onların zamanındaki solcu rockçılar sonra tarikatçı oldu gerçi de o yiğitliğe sürdürmemekte kararlı). eminim rafta görünce hastası oldu barış manço albümünün.

    eve geldi bir akşam nasıl neşeli, "bak sana ne aldım" dedi, "ne aldın baba?", "barış manço'nun diski" (hala da disk der, cd demiyor nedense). aman ya rabbi, heyecanla taktık cd'yi denedik falan. ee ayı'yı bir kere dinledik, sonra başka şarkılar çıktı. ben o esnada "dıral dede kim?" diye meraktan kuduruyorum ama sürekli de "ayı'yı dinlicem ben yaa hani bana almıştııınnn?" falan diye şımarıyorum.

    olurdu olmazdı en sonunda ağlaya ağlaya anneme gittim ben, "aaaaannee yaa babama baksana sana aldım dedi ama çaldırmıyo cd'yi banaaaaa" diye. (çaksana orada ağzının ortasına bi tane be kadın!) annem işten gelmiş zaten bütün gün fıttırmış bankada. "eeeehhh başlarım sizin barış manço'nuzdan" diye uçarak geldi salona, aldı cd'yi elimizden aklınca sakladı bir yerlere o sırada, kapattı konuyu.

    gerçi sonra o saklanan yerden çıktı cd, müzik setinin dolabının içindeki cd gözüne yerleştirildi. ama babamın malı kıymetli olduğu ve benim yaşım küçük olduğundan müzik setini ellememem gerektiği için (peehh!! ondan iyi biliyordum aletin girdisini çıktısını da, neyse!) onlar evde yokken dinledim ben hep mega manço cd'mi. zaten birkaç dinleyişten sonra ayı'dan daha iyi şarkılar olduğunun da farkına vardım albümde, iyi oldu.

    bu arada yine aynı dönemde babamın bana bir de cem karaca cd'si (hani mini hüppen dazigi banga rep rep) almış olması rastlantı olmasa gerek diye düşünüyorum.