şükela:  tümü | bugün
  • yasanilan bunyede,duz ovada avlanan keklikle kuvvetle muhtemel ilintili oldugunu dusundurten hadise.sozkonusu durumdaki kisi 'ezberciydim ben kucukken de' diyen esek kadar olmus, ama kendini hala sipa zanneden, cift kisilikli,belkilerle, sabit tutarsizlik ve denge konusunda kesinlikle hassasiyet gosterirken,kucuk cigliklarla mesajlar yaydigini dusunur*.kredi kaybindan baska hicbi boka yaramayan bu psikoz,degi$im listesi,ruhani tavirlar,gerilimli saatler vs. ile surer gider.
    (bkz: sen git ben geliyorum)
  • insanin basina kotu bir sey getirebilecek iki unsurdan birinin olmamasi durumu.
  • insani bir oduna donusene dek korelten bir duygusuzluk, tepkisizlik, ilgisizlik durumudur. bu durum surdukce bir arpa boyu yol gitmek hayal olur...
  • insanın kendine yakışanı merak etmemesidir. yeni nesil gençler böyle, bilmedikleri, diz boyu cahil oldukları halde merak da etmiyorlar.
  • her bi boku ogrendikten, yada her seyi aynı bokun laciverti seklinde tanımlamaya basladıktan, sonra icine girdigim ruh hali. *
  • aynı zamanda amaçsızlıktır. tekdüzeliğe demir atılmış hayatın kabullenilişinin diğer adıdır.
  • korkarım meraksız insanlardan.
    fanatizme yakın durabilirler. çok fazla kabulleri olur çünkü. baştan kabulleri olan insanlarla kabul ettikleri konunun farklı açılarını tartışmak imkansızdır. çaresizce tırnak etlerinizi koparırken bulabilirsiniz kendinizi. "allaam ben anlatamıyorum ne olur sen anlat" dersiniz bir köşede büzüşüp.
    yeni bir fikir, niyet, keşiften bahsedersiniz, balon gibi söndürürler hevesinizi.
    en fenası da yeni bir şey (son derece gereksiz de olsa) öğrenmenin ya da keşfetmenin hazzını bilmezler.
    hayat zaten tüm sıkıcılığıyla çözülmüş de siz gerzekmişsiniz gibi davranmayı seçerler.
    yakınınızda uzun süreli bulundurursanız gözünüzdeki ışıktan ederler.
  • yaşamamak gibi geliyor. ağır konuşmak gibi olmasın ama belki insanlıktan uzaklaşmak. insan tanımının içinde merak ın yüzdesi inanılmaz büyük, sevgi ve mantık la filan ortak duruyor, eğer bir gıdım daha büyük değilse. çocukken yanan sobayı, annenizin ne dedğini, çocukların nerden geldiğini, güneşin ne olduğunu merak etmediğinizi düşünsenize..
  • var böyle bir şey, umursamamazlık mı denir, boşvermişlik mi denir bilinmez ama. lükstür pek çoğu zaman.
    (bkz: ignorance is bliss)
  • kim kimi sikmis, kim ne giymis gibi hususlar icin ise bu meraksizlik nefistir. bilgiye karsi ise bu meraksizlik vahimdir.

    (bkz: ben bu dunyaya bilmek icin geldim)