şükela:  tümü | bugün
  • https://www.sozcu.com.tr/…men-intihar-etti-2354802/

    "aydın'da 25 yaşındaki merve çavdar, depresyon haplarını içerek intihar etti. iddiaya göre 2014 yılında sosyal bilimler öğretmeni olarak mezun olan çavdar'ın atanmasının gerçekleşmediği ve işsizlik nedeniyle bir süredir bunalımda olduğu öne sürüldü.

    olay, güzelçamlı mahallesi sahilinde meydana geldi. 2014 yılında sosyal bilimler öğretmeni olarak mezun olan merve çavdar, iddiaya göre atanamayınca bunalıma girdi. bugün sabah saatlerinde evden ‘iş bulmaya gidiyorum’ diyerek çıkan çavdar, güzelçamlı sahiline geldiğinde yanındaki depresyon haplarının tamamını içerek intihar etti."

    hiçbir yorum yapmaya gerek görmüyorum. yorumu size bırakıyorum.
  • bugün intihar haberini okuyunca çok üzüldüğüm genç bir hanımefendi. kendisini tanımam etmem. lakin hayatın, omuzlarına kaldıramayacağı bir yük yüklediğini tahmin edebiliyorum. kim bilir ne tür sıkıntıları vardı? nasıl umutları vardı geleceğe dair? nasıl bir sorumluluğun altına girdi ki tek çıkış yolunu canına kıymakta buldu.

    hayat çok garip. gün içinde yanından geçip gittiğimiz, hakkında en ufak bir fikre sahip olmadığımız yüzlerce trajedi yaşanıyor. hele ki hayatın sunduğu en saf gerçekliği barındıran trajediler...
    durup düşünmeden edemiyorum. dünya, üzerinde milyarlarca insanın refah içinde yaşayabileceği kaynaklara sahip iken aç gözlü bir kaç insanın heva, arzu ve şımarıkları yüzünden solup giden hayatlar... aklım havsalam almıyor. umarım gittiği yerde kendisini daha güzel seyler bekliyordur. rabbim mağfiret etsin.

    edit: imla
  • 7 yaşında başlıyor eğitim hayatınız. ilkokul, ortaokul, lise, üniversite derken 20 yaşların ortasına geliyorsunuz. okurken de sürekli kafanızda kendinize bir gelecek inşa ediyorsunuz. doktorluk, avukatlık, mühendislik, öğretmenlik... sonra mezun oluyorsunuz, büyüyorsunuz, olgunlaşıyorsunuz. artık kendi ayaklarınızın üzerinde durmak istiyorsunuz ama bu o kadar kolay değil. daha önünüzde kpss var. süreçler uzuyor da uzuyor. günler geçmek bilmiyor. artık her sabah amaçsızca uyanmaktan bıkıyorsunuz. günler size işkence gibi geliyor. yediğiniz yemek, içtiğiniz su bile tat vermiyor artık. çünkü neredeyse doğduğunuzdan mezun olana kadarki geçen süreçte kafanızda inşa ettiğiniz gelecek başınıza yıkıldı ve siz de enkazı altında kaldınız.

    bu hikayeyi binlerce kişi yaşadı. kimisi okuduğu bölümle alakasız işleri yapmak zorunda kaldı ve iş kazasında öldü (bkz: hasan songur), kimisi ise artık boşluğa ve amaçsızlığa dayanamadı, merve gibi çözümü hayatına son vermekte buldu. merve ilk değil, sistem bu şekilde devam ettiği sürece de maalesef son olmayacak. daha 25 yaşında biten taptaze bir ömür...

    çok üzgünüm merve. elimden bir şey gelmediği için çok üzgünüm. seni kurtaramadığım için çok üzgünüm. şu anda eminim ki bu boktan dünyadan ve bu boktan ülkeden çok daha iyi bir yerdesindir. seni tanımıyorum ama seni unutmayacağım.
  • 3 yıldır kpss falan uğraşıyorum ben de bunalımlı dönemler geçirdim geçiriyorum bi şekilde toparlan”mış” gibi oldum dışardan bakınca takmıyor”muş” gibi görünüyorum bunlar gerçekten zor süreçler olabiliyor bazen,yaşamayan bilmez merve öğretmeni anlıyorum keşke yolu buraya çıkmasaydı demekki o artık “mış” gibi yapamamış kim bilir neler yaşadı hayat ona ağır geldi allah rahmet eylesin

    hayatın neler getireceğini neler götüreceğini kestirmek gerçekten güç
  • facebook hesabında üniversitedeki son dönemine girerken kendisini öğretmen olarak gösteren bir montaj görsel paylaşmış. görünce içim yandı. çocukluğundan bir kare. gerçekleştiremediği hayallerini yanına alarak aramızdan ayrılan genç bir insan ve yitip giden bir hayat.

    ve bu kardeşimiz için bir insan müsvettesinin yazdığına bakın: (bkz: cehape'nin bir oyu daha azaldı)
    intihar eden bir başka öğretmen:
    (bkz: ibrahim yeşilbağ)
  • özür dileriz senden. bağıramıyor, korkuyoruz. toprağın bol olsun.
  • nabi avcı'ya göre ilgi çekmek isteyenlerden. başarılı olmuştur, en azından vicdanlı insanların ilgisini çekmiş ve yüreklerini sızlatmıştır. ruhu, bu dünyada bulamadığı huzuru ebediyette bulsun.
  • seni bu noktaya getiren sistem ve insanlar adına utanıyorum. kızıyorum sadece kızıyorum sinirleniyorum. başka hiç birşey gelmiyor elimizden :(
  • allah rahmet eylesin. bu arkadaş gibi binlerce öğretmen var. gerçi sadece öğretmenler değil binlerce insan var. herkes zor durumda.

    bir arkadaşım var. odtü tarih okuyordu. sonra mimar sinan'a geçip orayı bitirdi. yaklaşık 7 yıl falan oluyor sanırım. tabi ki atanamadı. çocuk tam olarak 32 yaşında. daha önce hiç çalışmadığı için kimse iş vermiyordu. istanbul'da yapamadı. babasıyla köye döndüler. babasının emekli maaşıyla geçiniyorlardı en son.
  • ne diyeyim nasıl diyeyim. biliyorum birçok arkadaş haberi okuduktan sonra haklı olarak "hayat bana altın tepsiyle birşeyler sunmadı. çalıştım, zorlandım, zorladım ve iyi kötü düzenimi kurdum. intihar etmek çözüm değil." diye düşündü ve mantıklı olan da bu. ama ne yalan söyleyeyim ara ara ben de niye çekiyorum bütün bunları diyorum.

    habere göre merve hoca 2014'te mezun olmuş ve yaklaşık 4 yıldır benim gibi işsiz bir öğretmen. hikayesinin detaylarını bilmesek de kendini çok çaresiz hissettiği aşikar. kim bilir belki yakınlarından yeterli desteği göremedi, suçluluk hissetti. belki o da benim gibi iki yıl türlü fedakarlıklar yapıp kpss'ye hazırlandı. hedeflediği yüksek puanı aldı. atanma hayallerine çok yaklaşmışken or***u çocuklarının birileri ülkede darbe kalkışmasında bulundu. kadrolu atama kalktı. sözleşmeli öğretmenlik ve mülakat uygulamaları getirildi. belki o da bu mülakatlar sonucu ilk 400deyken 2000 kişinin atandığı bölümde atanamadı. bunu hazmetmekte çok zorluk çekti sesini kimseye duyuramadı. en yakınları bile apaçık yanlış olan sisteme de değil de "ya merve belki de sen mülakatta pasif kalmışsındır" diye onu yetersizlikle suçladı. biraz kendini toparlayınca özel okullara başvurdu ama onlar da tecrübe dedi referans dedi. hatta belki geri dönüş bile yapılmadı. kaldıramadı kızcağız. allah rahmet eylesin.