şükela:  tümü | bugün
  • asıl tartışılması gereken insanın ta kendisidir.

    okuyan insanlar için düşünürsek; burada bahsettiğimiz insan fakülte/yüksekokul vb. yere girdiğinde ileride çok iyi bir mühendis olmayı hayal eder, bir şeyler icat edebilmeyi hayal eder.
    bir öğretmen adayı ise; çocuklara kendisine yapılan kötü şeyleri hatırlayıp onları yapmadan yeri geldiğinde bağırmadan, çağırmadan yeri geldiğinde hakaret etmeden de öğretmenlik yapılabileceğini hayal eder.
    bir doktor adayı, tıp fakültesinde öğrendiği her şeyi insanların sağlığı için kullanmayı, insanların kalbine dokunabilmeyi hayal eder.
    bir siyasetçi; başta seçimi kazandığı seçim bölgesinde olmak üzere tüm ülkesinde insanların iyiliği için bir şeyler yapmak ister ancak sonuçta kendisini nepotizm yaparken bulur. buradaki siyasetçiyi silip bürokrat da yazabilirsiniz.

    peki gerçekte ne olur? bu bahsedilen hayalleri ancak çok azınlık gerçekleştirir. geri kalan herkes için meslek ancak bir araçtır.

    örnek olması açısından;

    (bkz: tus'ta derece yapanların radyoloji/cildiye seçmesi/#109101464)
  • önünü göremeyendir.

    yaşadığı tecrübelerden dolayı hevesi kırılmıştır.
    yaptığı icraatler mükafatlandırılmak bir yana, olumsuz bile karşılanmıştır.
    mesleği tercih ettiği/okuduğu zamankine göre günümüzde değer ve kalite kaybetmiş; yeni mezun sayısının zibil gibi artmasından dolayı getirileri düşmüştür.
    türkiye'nin de içinde bulunduğu bu boktan durumu da göz önünde bulundurursak.

    normal olandır.