şükela:  tümü | bugün
  • metal müzikte eskisi gibi kaliteli parçalar çıkmamasindan dolayı farklı müzik tarzlarına kaymaktayım. megadeth, metallica, testament, exodus, kreator bitti, death öldü, in flames, sepultura, cob ve bir çok grup çoktan mazide kaldi. güncel olarak takip ettiğim trivium var. djent olarak animals as leaders ve meshuggah dinliyorum ama uzun süre dinlenmiyor( mesela uzun bir yolculukta ).

    şimdilik türkçe popun kaliteli olanlarını seçip dinlemekteyim.

    sözlükçüler ne dinliyor acaba ? yeni gruplara ve muzik tarzlarına aç ve açığım.

    edit : "bitti" kelimesi efsanelerin yeni ürün üretmemesi, üretenlerin de eski tadı vermemesi anlamında kullanılmıştır.

    edit-2 : bırakmaktan kasıt günde 8 saatten 1 saate dusurulmesidir. yoksa metal muzik bir zehirdir. birakilamaz :)
  • (bkz: ametal)

    ondan sonra da soygazları dinlersin.

    metal bırakılmaz. sen bıraksan bile o seni bırakmaz.
  • neşet ertaş
  • (bkz: dubstep)
  • eric sardinas'la başla, gerisi gelir.
  • adını çok andım ama;

    (bkz: müslüm gürses)

    bak tür adı da vermiyorum. direkt müslüm gürses.

    metal müziğin verdiği hissiyatı sadece müslüm baba'da bulabilirsiniz. trollüyorsam da şurdan şuraya gitmek nasip olmasın.
  • blues
    flamenko
  • tilkinin dönüp dolaşıp geleceği yer kürkçü dükkanıymış.

    (bkz: türküler sevdamız)
  • progressive rock.
  • ilkokula başladığım dönemlerde pink floyd ile atıldığım dinleyicilik hayatımda metal döneminin yeri hep ayrı olacaktır. ilkokulun son yıllarından lisenin sonlarına kadar metalciydim, o dönem aralığında dinlediğim şarkıların %99'u metal türlerinden oluşurdu. lisedeyken metal müziğe olan ilgim azalıyordu, üniversiteye başladığımda metalci kalmayacağımdan emindim. şimdi dönem dönem değişiyor, canım ne isterse onu dinliyorum. ama metal müzik %5 'in altındadır dinlediğim şarkılar arasında. peki ne dinliyorum, işte deep house, elektronik müzik, progressive çoğu tarz, reggae, 80-90'lar pop/rock, ballad'lar, yer yer neoklasik, iki tek blues, bazen rap ve ara sıra metal. etnik müziğe epey sardım aslında, dinledikçe insana iç huzurunu bulduran şarkılar dinlemeyi tercih ediyorum. eskiden metal'den bulduğum huzuru artık daha sakin müziklerde buluyorum.

    her kafada her müzik türü çekilmiyor, şu gencecik yaşımda ruhum nasıl yaşlandıysa, artık kaldıramıyorum fazla metal dinlemeyi. hele ki trash, black ve death'i komple saldım, yıllardır dinlemiyorum, özlemiyorum da. 60 cm saç vardı kafamdı, onları kestirdiğime üzülüyorum bazen. genel olarak pişman değilim.

    elektro gitarda sweepler sololar patlatan roneil şimdi balaban üflüyor, hayat garip.