şükela:  tümü | bugün
  • metallica'nin kisa sure icerisinde ne kadar degi$tiginin aslinda iyi bir gostergesidir bu albumler. ornegin 89'daki seattle konserinde kara kapli album henuz cikmami$, elemanlar henuz tamamen bob rock'in etkisi altina girmemi$ ve grup uzerinde cliff burton'un izleri hala etkisini surdurmekteyken $arkilar daha agresif calinmakta ve anar$izm daha guclu hissedilmektedir. konserin sonunda james seyircinin uzerine bira kusabilmekte, kirk lars'in taytini indirmek suretiyle afedersiniz adamin kicini ampul gibi sergilemekte ve de henuz backstreet boys tadindaki biyigini birakmami$ gorunmektedir. oysa ki gecen iki senede grup hizli bir degi$im gecirmi$, heavy metalden hard rocka dogru yonelmi$, bir anda mtv'nin hastasi olup ilk klibi cekmi$ (onu da one'a), jason'a gruptaki baski artmi$tir. bunun sonucuda ornegin 92 san diego konserinin videosunun ba$inda grup elemanlari koca bir salonda deri kapli koltuklarda arkalarinda boydan boya uzeri yiyecek iceceklerle ($ampanya? havyar?) dolu bir masanin e$liginde doritos cipslerini tikinmakta, konser esnasinda james bir yolunu bulup sahneye firlayan bir fana korku dolu gozlerle bakip eleman "bu adamlar super, harika" filan deyip indikten sonra guvenlik gorevlilerini korkuyla uyarip "no more public service in here!" demekte, jason bas solosunda acikcasi kendi gibi olamamakta, kirk hala hic bi notayi dogru basamamakta, ancak butun organizasyon coook buyuk bir ekibin elinden cikmi$casina tikir tikir i$leyebilmektedir. degi$im iyi mi olmu$tur kotu mu olmu$tur bunlar zaten yillardir tarti$iliyor. kanimca tarti$ilmasina en az gerek olan $ey $udur : seksenli yillarin sonunda ortaya cikan heavy metal ve hard rock kalitesi belki de uretmeme korkusunu dolayisiyla da ticarile$meyi getirmi$, metallica'nin asi tavrini yumu$atmi$, james'in o mukemmel soz-yazim yetenegini koreltirken grubun muzigini melodikle$tirmi$, basitle$tirmi$, her kesime ula$ir hale getirmi$tir. dunun "dear mother dear father, what is this hell you put me through, believer, deciever, day in day i live out my life for you. pushed onto me what's wrong or right. hidden from this thing that they call life." diye ailesine tavir koyan dort atlinin* haykiri$i, bir noktada, "i needed your arms to welcome me but a cold stone's all i see" diye annesinin sicakligindan medet umabilen bir cocugun yalvari$ina donu$mu$tur. grup belki ya$lanmi$tir, belki hayata baki$lari olgunla$mi$tir, belki her insan gibi bazi $eyleri zamanla kaniksami$ ve kabullenmi$lerdir, ve hatta belki garajlarina dorduncu otomobili cekmek icin daha cok paraya ihtiyaclari vardir, odur budur, bunlar beni ilgilendirmez. amacim #6541441'de da gorulebilecegi uzere efsaneyi yerden yere vurmak degil, olani biteni yakalayabilmek. metallica''yi her daim huzunle de olsa yakindan takip eden ben dahil gizli fanlar, gruptaki degi$imi live shit ile cok daha yakindan mercek altina alabilir diye du$unuyorum.
  • seattle konserindeki setlist belki de metallica konserlerindeki gelmiş geçmiş en iyi setlisttir. patlamalarla heykel* yıkıldıktan sonra one'ın girdiği an orgazmdan daha zevkli anlara örnek olarak verilebilir.
  • yanlış hatırlamıyorsam 94 yılında üniversite yıllarında akmar pasajında bir dükkanda gördüğüm, 100 dolarlık fiyatıyla oha dediğim, dükkanın kapısında bir saat dolanıp, sonunda yanımdaki arkadaşlardan para toparlayıp aldığım kutu setidir. hatırladığım kadarı ile içinde tek kalın cd kutusunda 3 cd, 3 vhs kaset, amerikada herhangi bir metallica konserinde snakepite girebileceğiniz bir bilet,scary guy denilen kapakta da yer alan çizimin, t-shirt, duvar vs istediğiniz yere basmanızı sağlayacak bir kalıbı ve hatırlayamadığım ıvır zıvırlar vardı. ayrıca herşey yaklaşık ayakkabı kutusu büyüklüğünde bir kutu içindeydi.

    ayrıca bu albüm kapağında kullanılan orjinal metallica logosu death magnetice kadar (15 yıl) hiç bir metallica albüm kapağında kullanılmamıştır.

    metallica seviyorum diyen bir insanın elinde bulundurması gereken eserdir.
  • 90'lı yılların sonlarında akmar'da, hafızam beni yanıltmıyorsa atlantis müzik'in vitrininde bu seti gördüğümde aklım başımdan gitmişti. yani çıktığından haberdardık tabi, muhtemelen rock kazanı'nda ya da blue jean'de kara kutu'da okumuştuk, biliyorduk böyle bir şey olduğunu, hatta çekme kaset olarak arşivde de vardı belki. ama atlantisin vitrininde kutusu açılmış halde, vhs kasetleri, cdleri, kitabı, scary guy stickerları vs. bütün muhteviyatı kutusunun etrafına rastgele dağıtılmış halde bu box-seti ilk gördüğümde fan olmanın ne demek olduğunu anlamıştım sanırım. o yıllar otobüs+vapur+simit-çay parasının zar zor tedarik edildiği, üstüne de bir çekme kaset alınacak kadar para varsa kral gibi hissedilen lise yıllarıydı. sözün kısası çocukluk yıllarının uktesi kuzey kalesi ise, ergenlik yıllarının ise bu boktu işte. sanırım anlatabildim.

    müziğe gelince, çoğu insan gibi benim için de metallica ilk üç albüm ve 78% ...and justice for all* ama bu konserlerde şahit olduğumuz metallica, bir daha hiç bir grubun ulaşamayacağı kadar yüksek bir noktada dolaşıyor, hem müzikal anlamda, hem de tavır olarak...
  • konser görüntülerinin başında sahne arkasını salondaki dev ekrana yansıttıkları kısmı görüyoruz. görüntüde lars var, elde bir tabak makarna, tabiriyle "tıkınıyor". kamerayı görünce bırakıyor tabağı, alıyor mikrofonu, şöyle estetik bir tükürükten sonra san diego ahalisine sesleniyor; san di-fucking-ego! 20 yıl geçmiş, şimdi hayal dahi edemiyorum "siktiğimin istanbul" dediklerini. o pis, serseri ama çok yakışan hallerinin yerini mature metalciler aldı.

    metale, küfüre, davul sololara doyduğumuz konserler serisi.
  • mexico city ayağının ilk görüntüsü net ortamına neredeyse 20 yıl sonra düşmüştür.;
    http://www.youtube.com/…=xqrfv1da7i4&feature=relmfu

    ekleme; hatta hepsi burada
    http://www.youtube.com/…_vid=lpzamy8ipps&feature=iv
  • anormal derecede inanılmaz boyutta çok iyi olan bir albümdür.
  • james hetfield'ın en pislik dönemine denk gelmiştir. harvester of sorrow'un ortasında balgam falan çıkarıyor herif lan.
  • mexico city konserindeki justice medley'i dinleyen bir insan ancak bukadar gaza gelebilir
    konser veren bir grup artık daha başka nasıl mükemmel olur ben bilemedim. daha ötesi yok
    *
  • 2 versiyonu bulunan metallica albümü.
    bir versiyonu 3 audio cd + 3 vhs kaset (ilk çıkanı), diğer versiyonu ise 3 audio cd + 2 dvd (geçtiğimiz aylarda piyasaya sunulmuştur) şeklindedir. konserlerin dışında kitap, backstage pass ve spray boya ile sağa sola scary guy fıslatabileceğiniz bir fasilite mevcuttur. önceki vhs versiyonundan farklı olarak son çıkan dvd setinde kitapçık scanlenmiş şekilde dvdye atılmıştır.

    3 adet müzik cdsi 25,26,27 şubat ve 1,2 mart 1993 tarihlerinde sports palace, mexico city'de verilen konseri kapsamaktadır. vhs/dvdler ise 13,14 ocak 1992 sports arena, san diego ve 29-30 ağustos 1989 seattle colesium, seattle konserlerini ihtiva etmektedir. 3 müzik cdsi hariç, yalnızca dvd/vhslerin yaklaşın 5.5-6 saatlik konser barındırması insana oha dedirtmektedir.