şükela:  tümü | bugün
  • epeydir dikkatimi çeken can sıkıcı durum.

    sefaköy, yenibosna, florya, merter ilk aklıma gelenler. bu duraklarda ve daha pek çok metrobüs durağında asansör yok; bunun yerine upuzun yahut dönel rampalar yapmışlar.

    iki gün önce florya'da metrobüsten indim. duraktan üstgeçide çıkmak için yapılmış rampayı adım adım saydım; tam 169 adımlık bir yokuş... tam tepede yaşlı bir amca yere çömelmiş söylene söylene dinleniyordu, nefesi kesilmiş ve bacakları ağrımış.

    rampa sözümona engelli dostu ama bu durakları sadece tekerlekli sandalyeli engelliler kullanmıyor efendiler; buralara koltuk değnekli, yaşlı, bel fıtığı hastası, menisküslü, siyatikli, romatizmalı, kalp hastası, tansiyon hastası, eklem hastalığı olan insanlar da geliyorlar; gelmek zorundalar. ayrıca bir tekerlekli sandalyeyi yahut bebek arabasını 170 adım boyunca yokuş yukarı çıkarmak da her babayiğidin harcı değildir yani.

    şimdi buraya damlayıp "azıcık da spor yapın bikbikbik" diyeceklere peşin cevap: spor yapmak istemiyorum ve bu da benim tercihim. kaldı ki günde bir kere kullandığım bir rampa tamam, spor oldu diye geçiştirilebilir ama gün içinde iş sebebiyle aynı yokuşu üç kere inip çıkmak zorunda kalıyorsam, ben o projenin mimarına da mühendisine de ana avrat giderim yani; kusura bakmasınlar. öte yandan engellilerin ve dezavantajlı bireylerin durumunu yukarıda yazdım zaten; haydi ben bir şekilde tırmanıyorum orayı da, koltuk değnekli adam ne yapsın?
  • diğer duraklarda var da ne işe yarıyor ? metroda her durakta var, yaşlı ve engelliler için. beyin engelli çomarlardan fiziksel engelli vatandaşa sıra gelmiyor maalesef.