şükela:  tümü | bugün
  • metroda gelen trenin önüne atlamaktan korkmak majör depresyon belirtisiyse bu paranoid şizofreniye işaret ediyordur olsa olsa.

    edit: başlığın bu kadar tutacağını bilseydim en başta yazardım. yemediğim hakaret ve küfür kalmamış. hatta bir tanesi dayanamamış da böyle başlık açılır mıymış, insanları metroda birbirini itmeye davetiye çıkarmışım falan diye ağzına geleni yazmış mesajla. be salak! ya burada bunu gördükten sonra metroda, metrobüste kendine ve etrafına daha dikkatli yaklaşacak onlarca kişi ne olacak?

    bak güzel kardeşim, ben daha önce yaptığım bir şeyi bugün ikinci defa yaptım. her gün kullandığım istanbul m2'nin danışmasına intihar ve olası bir arbedede yaşanabilecek itilme gibi olaylara karşı istasyonlara tren yanaşıp kapıları açılınca istasyon tarafında da ayrı bir kapının açılacağı bir cam duvar konulması için dilekçe verdim. sen de ver!
  • başıma bir şey gelmeyecekse benim yaşadığım korkudur.
  • ben de zaman zaman yaşarım. bir çeşit insanlara güvenememe, delinin biri yapar mı eder mi korkusu.
  • çoğu kişide olduğuna inanmak istediğim korku çeşidi. bende de mevcut tabii ki. eğer en önde duruyorsam sarı çizginin gerisinde yanlamasına durup ağırlığımı içeri doğru veriyorum ki itilme kakılma gibi bir durum olursa dengemi kaybetmeyeyim.

    hafif şizofrenlik iyidir hem, aklı dinç tutar.
  • - sırtımı duvara yapıştırasım geliyor sen ne diyorsun doktor.
  • ne zaman metro istasyona yaklaşsa, duvara doğru dönüp yavaş yavaş yürürüm. taa ki, metro benim durduğum noktayı geçene kadar.

    house m.d'nin metro kahramanı bölümünü izledikten sonra daha da abartıp, durana kadar götü duvara verip beklemeye başladım.

    kız arkadaşımın bile dalga geçtiği über tırt bir korku olmakla beraber hissetmeyen anlamaz diyor ve enrty'mi sonlandırıyorum.

    edit : son iki gündür, çıkarken top kaptırmış defans gibi, metro gelince geriye koşan suserlar, suserlarımız... hepinizi gördüm.
  • yalnız olmadığımı anladığım için derin bir oh çektiğim başlık. metronun içindeki ekranlarda oynayan animasyon filmdeki adam gibi telefonumu raylara düşürme korkumdan bir önceki korkum.

    şu koltuğa uzanıyorum doktor bey.
  • klasik bir şizoid kişilik bozukluğu örneği. depresyonla alakası yok. (bkz: dsm5 kriterleri)
  • itilmek değil ama herhangi bir itiş kakış olursa arkanızda biri size çarptığında aşağı düşmeniz çok da olağan dışı değildir. veletlerin ne yapacağı belli olmaz. yani haklı korkudur.
  • hiç olmazsa bulunduğu şehirde metro olan insandır.
    2 milyonluk antalya'da henüz metronun adı bile yok amk.