şükela:  tümü | bugün
  • "yolcu" adı verilen kişilerin, gitmek üzere sinyal veren metro aracına otomatik kapılar kapanmadan hemen önce ya da düpedüz kapanırken duhul etmesi hadisesi.

    vukuat bazında mühim değildir, fakat eylemi yerine getiren kişilerde geçici psikolojik bozukluk yaratır. zira araca güç bela binen kişinin yüzünde güller açınca zaten metroda bulunan; dolayısıyla "içeride" olmanın büyüsünü idrak edemeyen sıkıntılı zevat ile devasa bir kontrast oluşur. mesut yolcu, bulutların üzerinde gezinmekteyken birden yere çakılır. "ulan bu adamlar içeride ve üzgün. ben niye bindiğime seviniyorum ki..." diye düşüne düşüne, ancak yıldız tilbe'de görülebilecek mimiklerle sevinç-hüzün/zafer-mağlubiyet dengesini kurmaya çalışır.

    her daim suratı asık "içerdekiler"e, metroya binişini havai fişeklerle kutlamasını meşru kılmak adına -"len ben bunu kaçırsaydım hayatım sönerdi. ben zaman-mekan ilişkisini doğru kurmak zorunda olan meşgul bir varlığım" dercesine- her 4 saniyede bir saatine bakar; cep telefonu çekiyor mu diye kontrol etmeyi de ihmal etmez. sonra bu endişesinin de toplum tarafından garip karşılanacağını düşünerek kaygılanır. bu sırada metro diğer istasyona gelir. kelimelerle tarifi imkansız ve biyolojik zamana göre asırlar süren bu sıkıntı, ancak iri saniyelerle ölçülebilir. bu istasyonda da *biri -tam da onun gibi- metroya son anda biner. bütün bakışları üzerine bir mıknatıs gibi çeken "yeni kurban" rahatsızdır artık. eskisi ise artık "içerideki" olmanın verdiği gururla "yüzü asıklar ordusu"ndaki yerini alır, çatık kaşlarıyla küçük zaferinin heyecanını yendiğini cümle aleme * göstermekten kaçınmaz...
  • (bkz: sliding doors)
  • kalkış uyarısından sonra pek denenmemesi gerekir çünkü hemen sonrasında kapı kapanıyor, aradaki süre çok az. görevliye kapılara sıkışan olursa bir facia olur mu diye sordum, yok kapı anlayıp açılır dedi ama bana sıkışan kolu parmağı kırar gibi geliyor. hatta taşıt o halde hareket ederse de şaşırmam.

    edit: kapıya sıkışmayı tecrübe etmiş talihsiz bir yazarın söylediğine göre kapı tekrar açılıyormuş. yine de arada kalan uzvun incinme olasılığu yüksek gibi geliyor.
  • gerçekten haz veren bir durumdur. hatta sanki 5 saniye sonra patlamaya ayarlanmış olan ve arkada bırakılan bir saatli bomba olduğu hissine kapılmayı sağlayan, herkese tavsiye edilebilecek türden heyecan ve korkunun harmanlandığı bir aktivitedir.

    kağnı hızındaki yürüyen merdivenlerden -yere kapaklanmak pahasına- üçer beşer inilir ve bu esnada merdivenlerin bitmesine yakın toprak kokusuyla karışık hafif küfe benzer bir bulutumsu surata çarpar. neyse, bir bakmışsınız ki henüz inmekte olan insanlar bir bir üzerinize gelmektedir. onların arasından ufak ve atik vücut çalımları ile sıyrılıp kapıya yöneldiğinizde kafanızda "acaba?" şeklinde bir soru beliriverir. çünkü bu esnada tam binmek için ayaklar açık bir vaziyette kapıya doğru yapılacak bir hamlede kapının kapanması, oldukça gülünç ve bir o kadar da ciddi sakatlanmalara yol açabilecek bir talihsizliktir. lâkin vagon içersinde bulunan 3 5 tane fırlama insanın el işareti yaparak ve sırıtarak "hadi hadi!" şeklindeki tepkileri bir anda her an kapıları kapanmaya hazır bir metro olduğu gerçeğini tekrardan insana hatırlartır ve gereken hamle tam yerinde ve zamanında yapılır. artık o kapı kapanış sesinden sonra alından akan soğuk ve tuzlu terleri silmekten başka yapacak pek birşey kalmamıştır ve yer varsa oturmak için rahat bir koltuk arayışına gidilir.

    eğer bu heyecanı tekrar yaşamak isteyenler olursa, bir sonraki durakta indikleri vagondan en uç vagona kadar sıkı bir depar atabilirler.
  • mükemmel bir duygudur. yalnız bir bakın, arkadaşınız dışarıda kalmış olabilir.
  • uyarı sinyalinden sonra içeriye atlanması durumu metroya son anda binmek kategorisine girer. gözlemlediğim ve yaşadığım olayları kategorize etmek gerekirse metroya son anda binme nedenleri:

    a-acelesi olduğu için (aceleci)
    b-beraber olduğu grup üyelerini yakalamak için (sürü psikolojisi insanı)
    c-beraber olduğu grup üyelerini atlatmak için (satıcışahıs)
    d-acemilikten kaynaklanan panik nedeniyle (yaşlı başlı insan)
    e-şebeklikten kaynaklanan manik atak nedeniyle (şebek)

    hassas olan konu kapıya sıkışmaktır. sıkışılmaması için de iyi tecrübe edilmesi gerekir. kapıya sıkışılmadığı sürece yapılmasında bir sakınca yoktur. hatta sıkışılsa bile biraz acı dışında birşey olmayacağı kanaatindeyim. (en azından ankara metrosunda sıkışanlara birşey olmamıştır bu güne kadar.) lakin şöyle bir durum vardır ki: kapıya sıkışan bir çanta askısı ise bir durak boyunca çantası dışarıda seyir eden -teşhir etmemek için eşgalini vermek istemiyorum- yolcuya rastanmıştır. ancak yüzünde bir utanç kızarıklığı ve siyah çantasına sıkıca sarılan bir hanımefendi görürseniz bilin ki odur.

    metroya son anda binmenin ne kadar türklere özgü olduğunu araştırmak gerek. yanılmıyorsam almanyada kapılar kapanmadan kısa süre önce ankaradaki sinyal sesine ek olarak kapı kapanıyor uzak durunuz türünden bir anons yapılır ve son anda binmeye kalkışan olmazdı. yalnız orada bir sonraki metro 2 dk içinde kalkacağından insanlar (a) kategorisini zorlamak istemiyor. ayrıca aktarmalar iyi ayarlandığından, metronun hangi dakikada geçeceğ belli olduğundan buna gerek de yok. ülkenin her yerinde uzun yıllardır metro olduğundan (d) kategorisine giren kişi de çok az ve genelde yabancılar oluyor. (b) ve (c) kategorileri herkeste olabilir. (e) için bişey demiyorum.

    yalnız almanyada şöyle de bir konu vardır: metro/tren bileti istasyonlardan ve -yerine göre- trenden alınabildiğinden metroya son anda binen kişi biletini içeriden alacaktır elbet. yoksa bilet kontrolörüne abi metroya son anda bindim vs şeklindeki açıklamaları genelde pek bir işe yaramayacaktır.
  • yanlis yonde giden metroya binildigi anlasildigi anda verdigi butun hazzin kacacagi eylem.
  • (bkz: cosmo kramer)
  • eger tam binmisken metroya sırtta da canta varsa kapı kapandıktan sonra ulan canta sıkıstımı acaba diye hafiften yusuf attıgınız, böle bi heyecanla bi anda zıplayıp arkanıza bakmak için dönmeye karar werdiginizde de eger bir şeyy yoksa etraftaki insanlara alay malzemesi olmaktan korkacagınız,o yüzden büyük bir sakinlik örnegi göstererek arkaya dönüp,eger ki sıkısmıssa yüzünüzdeki o kararlı ve azimli ifadeyle birlikte sadece kolun bilek tarafına kuvvet vererek cantayı cekmeniz gereken aksi halde kişinin bütün vücuda bi anda yüklenip sırt üstü kendini yerde bulmasıyla sonuclanacak eylem..

    (bkz: fizik kuralları)
    (bkz: denge)
  • insanların hakkında bu kadar uzun anektodlara sahip olmalarına şaştığım olay.