şükela:  tümü | bugün
  • bir attila ilhan şiiri.

    "mevsimidir
    müphem bir meltem yoklar dal uçlarını
    gizlice ürperir yaseminler
    körfezde deniz dalgın
    bilinmez hangi aşktan arta kalmış
    vahim bir yalnızlığı dinler

    mevsimidir
    artık erken kararır sular
    her biri bir bulut ardına sinmiş yıldızların
    korular terk edilmiş
    ağaçlar duman duman
    yalılar tenha
    kanlıca ilk yağmurla serinler

    mevsimidir
    nedense ölmeye heveslenir insan
    uzaya
    bir avuç yıldız tozu gibi savrulmaya
    rayından çıkmıştır yaşamak
    bir eskimişlik duygusu nereye baksan
    gücü yetmez kimsenin kimseyi kurtarmaya
    çünkü ne güzeller
    zehir zemberek güzeldir artık
    ne zehir zemberek çirkindir
    yeni çirkinler"