şükela:  tümü | bugün
  • insanı meyhane kültüründen, alaturka müzikten soğutan terördür.
    bir meyhanede alaturka canlı müzik varsa, bu hem zorla müzik dinletme hem de bahşiş terörüne dönüşmemeli.
    söz gelimi, 2-3 arkadaş hem ağır ağır müziğimizi dinleyelim hem de ufak ufak demlenelim diye program yaptınız mesela.
    ama ne mümkün...
    millet kafayı bulana kadar adeta avının tuzağa düşmesini beklercesine usul usul müziğini yapan bu müzisyenler, ilerleyen saatlerde masa masa dolaşıp, muhabbetin orta yerine klarnetleriyle dalarlar.
    muhabbetin içine edip kafa siktikleri yetmiyormuş gibi, bir de en az 2 tur dönüp bahşiş isterler.
    almadan da dönmezler.
    oysa, sizin istediğiniz sadri alışık filmlerindeki balık ağlı salaş meyhane ortamıdır.
    bir kenarda hiç çıkar gözetmeksizin samimice müzik yapan acılı ve kalender bir kemancı olsun mesela.
    sırf kendisi için çalsın.
    bizler de dinleyelim.
    bahşişimizi de içimizden geldiği gibi, helal ede ede verelim.
    ama öyle mi?
    nostaljik, salaş istanbul-rum meyhanesi atmosferi vaat et.
    içine, milleti nasıl esir alalım da bahşiş koparalım diye fırsat kollayan müzisyen görünümlü ejderhalarla doldur.
    fiyatları şişir, bir de adisyon yoluyla sik.
    sonra, biz de "aman nasıl da eğlendik, valla tam eski istanbul meyhaneleri gibi ortam" diye kendimizi avutalım.
    amk, memlekette samimiyetsizlik diz boyu.
    (bkz: derdimi sikeyim)
  • alatura usulü çalıştırmak yevmiyeli çalıştırmaktan ucuza geldiği için meyhanelerin müşterilerin başına saldığı bela. bildikleri en fazla 10 şarkıyı döndürüp durular. müzisyenliği yüksek olanlara değil elbet sözüm.

    bundan kurtulmak için çok sağlam 2-3 alaturka eser seçeceksiniz, ne çalalım diye geldiklerinde vereceksiniz istekleri, o yok be ablam/abim diyecekler o zaman göndereceksiniz.
  • okurken geçmiş zaman canlandı gözümde, istemsizce döküldü kelimeler dudaklarımdan "a aaa aynı bizide böyle siktiler"

    eved normalde bilindik yerlere gideriz ancak bir sefer öyle denk geldiğimiz bir mekana girdik hem kafamız sikildi hem de bahşiş beğendiremedik.
  • eğlence sektöründe beni geren iki yegane unsurdan biri. madem alacaksın önceden belirle, müzik ücreti şudur yaz, menüde belirt falan. bu şekilde zorla olunca söğüşlenmişim gibi hissediyorum ki bu da ziyadesiyle tadımı kaçırıyor.

    bir diğeri de vale ücreti. ona da fiks bir ücret belirlesinler mesela. (bazı yerlerde var). adam verdiğim parayı beğenir mi, arkamdan söver mi diye düşünmeye başlıyorum yemeğin/eğlencenin sonlarına doğru. az mı falan derken fazla veriyorum, bu seferde ulan çok verdik diye kendi kendimi yiyiyorum.

    özetle, hayat fakirlere zor aq.
  • sırf bu yüzden meyhaneye gideceksek galata meyhanesini tercih ediyorum...
    insan gibi sahneden fasıl yapıyorlar. tepene dikilen klarnetçi ya da dansöz yok.

    varsa benzer yer tavsiyeleriniz yeşillendirin lütfen.
  • cumhuriyet meyhanesi de terör olmayan yerlerdendir. diye hatırlıyorum.