şükela:  tümü | bugün
  • karanlık, insanın üstüne bulaşan ancak çıkmak bilmeyen. özellikle yeni kazılmış mezarın toprağını ne kadar temizlerseniz temizleyin bir şekilde üstünüzden çıkmıyor, o kasveti ve hüznü de beraberinizde taşıyorsunuz.
  • baba mezari temizlerken tirnaklarimin icine isleyen..
    babamin geride biraktigi tek "sey."

    anilar disinda,
  • birazcık da züğürt tesellisi: çukur çeylen köyünde insanlar 'buralar cennet, cennet,' diyemediklerinden olmalı, 'ellerin memleketinde bir mezar kazıldığında* çıkan mezar toprağı sonra o mezarı örtmeye yetmezmiş,' derler, sonra herkes biraz şaşırmış, biraz olgunlaşmış gibi onayla başını sallardı. inandıklarından değil, şaştıklarından değil, genel retorik gibi, cenaze töreninin alt töreni gibi.

    şimdi üstüne düşününce bunun biraz boşluğa, uzaya düşme korkusu*, ölümle ilgili bir algı ve korku olabileceği aklıma geliyor. artık neyse.

    (bkz: ölü toprağı)