şükela:  tümü | bugün
  • tam da şu sıralar yaşadığım durum. hele ki sevmediğin bir meslek alanından mezun oluyorsan öyle çekilmez ve stresli oluyor ki. nefes alamıyorsun. insanların senden beklentileri üzerine yük oluyor. en iyi üniversitelerden birinden vasat üzeri bir ortalama ve birikim ile mezun oluyorken bile iş bulma kaygısı yaşıyorsun. sorumluluklarının üzerine gitmeye çalışırken, maddi yetersizlikler bu sefer yüzüne çarpıyor. kendine soruyorsun, benden çok daha kötü durumda insanlar var böyle yapmamalıyım, halime şükretmeliyim diye. fakat yine de bir şeyler boğazına düğüm oluyor, yutkunamıyorsun.

    bir şeylerin düzene girmesini öyle çok isterdim ki. artık uyumak bile dert oluyor ertesi gün bir adım daha yaklaşıyorsun bitirmeye ve ne yapacağını bilememeye. yol göstermeli birileri sana. elinden tutmalı. en azından benim öyleydi. yapamıyorum, tutunamıyorumların ardına saklanmak istemiyorum. sorumluluktan kaçan biri de değilim fakat kendimi dahi bulamadığım mesleğin, sakat piyasasında iş bulma kaygısı yaşayacak olmak, eline bakan insanların olduğunu bilmek, beni çok yoruyor. tanrıya sığınıp huzuru aramaya çalışıyorsun ama tanrı senden bunu istemiyor ki yalnızca. fiyakalı sözler yazamam ben. sadece yazarım. elimdeki parmaklarım ile.
  • turkiye'nin iyi üniversitelerden mezun olanlar senin gibi ise, kötü ilanları düşünmek istemiyorum. üniversite mezunu olacan ve boyle saçma yazılar yazacan.
    hayatı bu kadar gözünde büyütme. çok basit ve kolaydır hayat. ama senin gibi kaygısı olanlar için başarısızlıktır. kasma bu kadar.
  • artık çocukluk yavaş yavaş da gençlik biter, koca bir adam olma yoluna girer mezun olacak kişi, belirsizlikler sıkar her şeyin netleşmesini ister kısmen sendroma yol açan budur, iş bulduktan sonra pek bişey kalmaz