şükela:  tümü | bugün
  • evet ben yaptım bunu. seneler önceydi. okulu uzatmaya karar verdiğim için zaten okula son dönem çok gitmiyordum. 1 2 kişi haricinde öyle yakın hissettiğim de kimse yoktu. herkes gitti. ben gitmedim. kötü bir şey de hissetmedim. "ömründe bir kere yaşıyorsun olm!" geyiği de herhalde bir tek bu saçma organizasyon için söylenebilir.
  • okul uzamamasına ,vaktinde bitmesine, rağmen gitmeyen tipler de vardır. bazen hak verdiğim sebeblerdir. (bkz: bi arkadaş yöntemi)
  • benim oda arkadaşlarım bunlar. mezuniyete gitmek yerine her zaman yaptıkları gibi bilgisayarlarına gömülüp bütün gece boş boş takıldılar.
  • erasmus'la yurt dışındayken de kaçırılabiliyor bu hede.
  • kasabin mezuniyet torenine gitmemesi yadirganmazken mezun olmus ogrencinin gitmemesinl yadirganir. cunku kasap bey(hanimefendi degildir herhalde) mezun degilken mezun olmus ogrenci mezundur. isin ilginc tarafi kasap bey'in mezuniyet torenine gitmemesi yadirganmadigi gibi mezuniyet torenine gitmesi yadirganir. uç ornekler veriyorum ki hepimiz anlayalim.

    ayrica burada daha fazla yadirganmasi gereken sey mezuniyet toreninin sikik olmasi. "gitmedin nerden biliyorsun?". e bilmek icin gitmeye gerek yok ki. bazi seyleri gozlemlemeden de sikik olduguna karar vermeli insan. mezun olan 400 kisi var, onarli gruplar halinde bunlarin sahneye cikip inmesi oldukca sikici oldugu gibi cok da uzun suruyor. en sonunda kepi havaya atiyorsun. bunun nasil bi guzelligi, coskusu, heyecani var anlayabilmis degilim. hep birlikte istiklal marsini soylesek valla daha guzel bundan. mezun oluyorsun, bunun icin toren yapiyorlar, fakat bu torende ne sanat mevcut ne de amaca uygun skecler. dort sene gecirmis insanlar orada, ne bileyim en komik secilen bir olay anlatilabilir ya da sinifta olmus absurdluklerden bahsedilebilir. okulda onemli yer tutmus bir olayi okulun tiyatro klubundeki ogrenciler canlandirabilir ve daha bir suru sey yapilabilir. ne yazik ki mezuniyette olan sey madde ve manadan uzak bombos bir kep atma merasimiyken daha da kotusu yataktan kalkmis hallerinden daha guzel olmayan asiri makyaj yapmis kizlar. ulan sosyal hayattaki halinizi dugunde ve mezuniyetteki halinize bin kere degisirim kizlar.

    elbette ki ben mezuniyet toreninde olusan bu anlamsizliklardan dolayi gitmiyor degilim. ben zaten boyle toplu merasimlerden ve herkesin mutlu oldugu yerlerden hoslanmayan adamim. ustelik mezuniyet kiyafeti de 50 liraymis. sikerler. ben o paraya hazir indirime girmisken he by mango'dan bi gomlek cakarim. huyum kurusun indirime girmis he by mango magazasinda ve ceza sahasi icerisinde oldukca merhametsizim. is gorusmesi yaparken bunu cv'me yazacagim. mezuniyet torenine gitmedigimi yani.
  • işin içine aile girmese, benim de yapmayacağım boş iş. o ilk kim demiş acaba bu kep'i atalım diye. ayrıca baloya da gitmemekte vardır ki onu gönül rahatlığıyla yaptım. ortam bok olunca balo malo hikaye oluyo tabi. ben balo diyince sevdiğim insanların olduğu bir yer diye düşünürüm. aptal aptal insanların katıldığı bi yere katılarak, kendimi sıradanlaştıramazdım. bu benim onları hor görmem değil, onların kendi dünyalarında bir şey sanmalarını görmemek içindir.
  • okulu ve/veya içindekileri sevmiyorsanız çok güzel bir tercihtir, lakinki kötü bir haldeyken bile gülümsemek hislerin zekatıysa, böyle bir durumdayken de anne babayı sevindirmek adına törene katılmak onlara verilmiş, verilecek bir sadakadır.
  • facebook'ta kepli fotograflarini paylasamiyor olmak demek sanirim bugunlerde. oyle ki kendimi mezun oluyormus gibi hissetmiyorum okul bitecegi halde.

    kalabaliktan nefret ettigim ve bekleme zahmetine katlanamayacak derecede tembel oldugum icin, ilerde niye katilmadim diye pisman olacagimi da sanmiyorum pek.
  • yapmak istediğim, ancak ailemin -özellikle annemin "facebook'a fotoğraf koymam lazım! elalem ne der?" nidaları- doğrultusunda yapmayacağım eylem.

    aklıma sığmıyor, ne kadar iyi bir okul veya bölüm olursa olsun kalitesiz eğitim alıyoruz, sınavlara bir hafta hadi bilemedin iki hafta çalışıp geçiyoruz -bazen son gece- sonra da çıkıp sanki çok bir bok başarmışız gibi saçmasonik ritüellerle kutlamalar yapıyoruz.

    dörderli, beşerli gruplar halinde çık; kafandaki kepi al yukarı fırlat. n'oldu götüm çok şey mi başardın sanki? lan hadi başardın diyelim kutlama biçimin baştan saçma. kimin aklına gelmiş bu allasen? yarın maalesef ben de bunu yapacağım ama içimde zerre kadar istek veya heyecan yok; aksine herkesin aklına bunları getirmek, huzur kaçırmak istiyorum, içimi sıkıyor tüm bu saçmalıklar. dekanın elinden mikrofonu kapıp "uyanın lan!" diye bağırmak istiyorum.

    özetle keşke yapabilseydim dediğim hede.