şükela:  tümü | bugün
  • (bkz: #94500233)

    edit: bakınız düzeltildi.
  • ---önsöz---

    çoğunuzun bildiği üzere dokuz bin civarı entry girilen minimal ekşi roman varoluş amacına ters düşen, uzun denemeler; anlatım bütünlüğünü bozan, hatta konuyla tamamen bağımsız anlatımlar ve hayal gücü geniş yazarlar tarafından seks bağımlısı yapılmış, fuhuş bataklığına düşürülmüş karakterleriyle devam ettirilmesi zulüm haline gelmiş, hatta neredeyse imkansız bir hal almıştı.

    temennimiz odur ki ilk minimal romanımızın bir sondan mahrum oluşu içinde ukde kalan kalemi güçlü sözlük yazarları meseleye el atar ve sözlük yazarlarının 10 yıllık emeği güzel bir finalle taçlanmış olur. ancak siz de takdir edersiniz ki sözlük bünyesindeki çiçeği burnunda edebiyatçıların kendi yeteneklerini sergileyebilecekleri yeni bir oyun alanına ihtiyacı var :)

    bu nedenle ben de kendi halinde bir sözlük yazarı olarak "ne gereği vardı", "ülke elden gidiyor", "sözlüğün ebesini siktiniz" gibi eleştirilere göğsümü siper ederek böyle bir girişimde bulunmak istedim. bugün olmasa bile umarım bir gün burası bir takım edebi şeyler karalamak isteyen yazarların sığınabileceği bir liman olur.

    haydi bakalım keşfedilmeyi bekleyen genç edebiyatçılar, posta gazetesi şairleri ve erotik hikaye müptelaları; söz sizde.

    ---başlangıç---

    yine uyandım, 9 senedir her gün uyandığım yatakta.
  • düşümde onu görmüştüm. kaybettiğim sevgilimi... yıllar önce beni terk etmişti. bir dere kenarında oturmuş, suya eğilmiştim. suda aksim yoktu, o vardı.
    "her yerde onu görüyorum hâlâ!" diye düşünürken birden sudan fırlayıp kahkahalar atmaya başladı.
    "hiç komik değil," dedim yarı öfkeli...
    her şeye rağmen mutluydum. yarım kaldığım yerden yeniden başlıyordum.
  • "nasıl gidiyor?.." dedi gülümseyerek...
    "hayrola, aşağıda işler kötü gidiyor galiba," dedim.
    "boş ver yahu!" dedi. "yeraltı hiç bildiğimiz gibi değil."
    "huriler yok mu, huriler?.."
    "evet evet, komiksin," dedi.
    bir zamanlar onu çok sevmiştim.
    "insan her zaman hata yapabilir."
  • “masonlar birazdan gelir” dedi ve uzaklaştı usulca.
  • uyandığımda özellikle son cümleyi anımsayıp gülmeye başladım.
    "ne ilgisi var canım? ama rüya işte..."
  • hıyar tarlasına girmiş gibi sevinmişti uykusundan arındığında.
  • masonları düşününce yıllar önceki hatıralar canlandı gözünde. "amına kodumun masonları burada da buldu beni" diye geçirdi içinden.

    o sırada iki mason, "bari buraya salça olmayalım" diyerek gözden kayboluyordu.
  • bütün bu küfürler belleğimin oyunu, diye düşündü. içimde terbiyesiz ve züppe bir canavar uyanıyor.
  • içimdeki o terbiyesizi görse annem, ağlardı.
    annemin ağladığını babam görse çok kızardı.