şükela:  tümü | bugün
  • insanın kafasının basmadığı, ne olup ne bittiğini anlayamadığı sanat eserlerinden, edebiyattan, müzikten nefret etmesi durumu. sanat, edebiyat sevmeyen insanlardan farklıdırlar. bir insan james joyce'yi, marcel proust'yu, ya da ne bilim beethoven'ı sevmeyebilir; çok da normal bir şeydir bu. lakin misomusistler kendi algı eşiklerinin ötesinde bir şeylerin var olmasından utanırlar, kendilerini aşağılanmış hissederler. bu duyguyu yebmek için de insan zihninin ürettiği "farklı" şeylere sürekli saldırırlar. bu da yetmezmiş gibi bu işlerle uğraşanların vakit kaybettiklerini, laf-u güzaf yaptıklarını iddia ederler; kendilerini tatmin edip, rahatladıktan sonra da küçük dünyalarında mutlu olurlar. bu açıdan maldırlar denilebilir. (bkz: mal)

    ve tabii cennet vatan türkiye'de bulunan versiyonu içün (bkz: anti-entellektuelizm)
  • kayda değer bir boşluğu dolduran litost akranı sözcük. ezik psikolojiler içre icat olunduğu kuşku götürmez. bir şeylerin gerisinde kalan enteller için pipo yakmak kompansatuvar bir mekanizma olarak değerlendirilebilir. bu sayede bilmemenin o feci* utancı pipo dumanına karışır gider. kalın bir kaşkol ya da renkli bir kasket de proust okuyamamışlığı giderebilir misal.*
  • kedim crom'un bir türlü kartvizitini bırakamadığı insan yapısı sanal kale. oysa adı çok çekici.
  • bilmesi gerektiği konuları bilmediğinin farkındalığıyla bu konuları ötekileştirip alaya alma, görmezden gelme ve başka yollarla bastırma hali.