şükela:  tümü | bugün
36 entry daha
  • filmi iki açıdan değerlendirebilirim, bir sinema izleyicisi olarak bir de kadın olarak.

    sinematografik açıdan orijinal ve etkileyici gelen neredeyse hiçbir şey yok. belki konunun anlatımındaki berraklık, sana düşünme alanı bırakmıyorum bak hepsi burada, demesi. belki. filmin tüm yıkıcılığını bu sıradanlığın içine yerleştirmesi ise takdire şayan. dizin tekrar kırılması sahnesi ise bana haneke'nin amour'undaki tokat sahnesini hatırlattı.

    bir kadın olarak, bu tarz adını bizim koyduğumuz ve asla kimseye laf ettirmediğimiz sözümona duygulara dışarıdan bakınca katlanamıyoruz. o kadına kızıyoruz. fakat içinde yaşarken öyle değil. içinde yaşadığımıza eminim, yaşamasaydık kızmazdık. bunu sanırım hepimiz yaşadık. tuhaf, acınası, bize özgü... ne denir ki...
6 entry daha