şükela:  tümü | bugün
  • 20 küsür sayfalık küçük bir kitap olup, meb yayınları'ndan elde edilebilir.
    (bkz: leibniz)
  • aslında bu güzel kitap, dönemin ‘jandarma genel filozofu’ olarak alemlere nâm salmış büyük filozof gottfried wilhelm leibniz’in felsefe yaptığı bir kitaptır. kendisi ufacıktır ama içeriği son derece ağırdır ve 17. yüzyıl felsefesinin nadide örneklerindendir, içeriğine katılamasam da devasa güzel bir kitapçıktır.

    bu kitabın içeriğinin tam anlaşılabilmesi için zannımca aristoteles ve rené descartes hakkında bir miktar bilgi sahibi olunmasında çok büyük faydalar mevcuttur zira leibniz, yarattığı kavramların, yani felsefenin amacı olarak “kavramlar yaratma sanatı” içerisinde, kavramlarının önemli bir kısmını aristoteles’e atıfta bulunarak yaratmıştır. aynen gilles deleuze ve félix guattari’nin antonin artaud’dan ödünç aldıkları ve geliştirdikleri “organsız beden” veya pierre bourdieu’nün platon’dan ödünç alarak yarattığı doxosopher (doxasophus) kavramı gibi.

    leibniz bu küçük dev eserinde monad için “birleşik şeylere giren, parçaları olmayan basit tözler” diyor ve bismillah kitap burada taş gibi başlıyor. buradan töz, algı, doğru, bilgi ve ben gibi kavramlar üzerine düşünerek, özdeşliklere ve tanrı’ya varana değin görüşlerini açıklıyor.

    aslında kitabın adı “felsefenin temel prensipleri” şeklindedir ancak daha sonra monadoloji şeklinde şöhret bulmuştur.
  • leibniz'in o dönem düşündüklerini göze alınca çürütülmüş bir kitaptır. yanılıyorsam lütfen düzeltin. leibniz'in bölünemeyen, parçalanamayan "töz" diye bahsettiği şeyin atom olduğunu düşünüyorum. kitapta bu "bölünemeyen asıl küçük zerrecik" olarak yansıtılmasını da bu düşüncenin devam ettirilmesi çabası olarak görüyorum. sadece türkçe çevirisini görebildiğim için çok iddialı olamayacağım. aslında önemli olan bu da değil.
    zerreden (atomdan) yola çıkarak tanrı fikrine ulaşılması çok zorlama geldi bana. maddenin (sanırsam o dönemki bulgular ışığında bölünemeyeceği varsayılan) atomlarının yok edilemeyeceği, eriyemeyeceği söylenerek buradan onların "sadece bir anda yaratılabileceği" kanısına varılıyor.
    o dönemden 1000 küsür yıl önce de maddenin atomik bir yapısının olduğu tahmin ediliyordu. bu yüzden "mucizevi" bir düşünce değil. bir buluş hiç değil. dinin düşüncenin artık gözardı edilemeyecek bilimsel gerçeklere adapte edilme çabasıdır bu kitap.
  • kısaca ve net olarak bireyin kavrayış gücünün safha safha gelişimine denir, yani kavradikca kavrarsin merak etme zorlama kendini....
  • leibnitz, monadologia'da bölünmeyen bir bütünlük olan monad 'lardan bahseder. ona göre bu "monad" lar, evren'in temelini oluşturmaktadırlar. "monad"lardan meydana gelen bir yapı içinde bir tek "monad" tüm "monad"ların bilgisine sahiptir ve onları temsil edebilir. dolayısıyla leibnitz, evrenin birçok küçük evrenlerden oluştuğunu, bu küçük evrenlerin her birinin de aynı zamanda evreni içine aldığını, içindeki evrenin de yine küçük evrenlerden oluştuğunu ve bu evren tasarımının sonsuza kadar yinelendiğini öne sürer.
  • kitap bilgisayar bilimleri ile ilgili önemli kavramları içermektedir. öncelikle bilinmesi gerekenler : monadlar kesinlikle atom değildir.
    monadlar büyük veya küçük olabilir, sabit boyutları yoktur.
    monadlar birleşerek karmaşık yapıları oluştururlar (zaten monadın varlığını gösteren de budur, yani karmaşık yapılar varsa bunları var eden daha küçük varlıklar da vardır).

    --- spoiler ---

    monad kelimesini anlamak için töz (ve eski ismi ile cevher) veya ingilizcedeki substance kelimelerine bakabilirsiniz
    --- spoiler ---

    şimdi bilgisayar bilimlerinde ve matematikte monad kelimesinin kullanımının farklı anlamlara gelmesi (daha çok tekillik üzerinden giden anlamı) yanında, aslında leibniz'in koyduğu felsefe itibariyle nesne yönelimli programlamada bir nesnenin (gerçekte varlık göstermeyen soyut bir kavram olması gerçeğini de ele alarak) bir monad olduğunu veya birleşerek daha karmaşık yapılar oluşturduğunu (composition) veya diğer monadlarla iletişim içerisinde olduğunu (association) veya bütün evreni kendi içerisinde barındırdığını (bir nesnenin tanımlı olduğu ortamdaki bütün bilgilerle birikte yaşadığı) veya kendi başına var olan ve diğer monadlardan kendini farklı kılan bir yapısı olduğunu söyleyebiliriz (belki).
  • leibniz'in bölünemez tözü olan monad, atomdan farklı olarak yer kaplamaz ve şekilden yoksundur. hiçbir monad bir diğeri ile aynı değildir ancak yine de monadlar belli bir akrabalık ilişkisi ile birlikte düşünülürler. böylece, bir monad evrenin tamamı ile iletişim halindedir, bir monad diğer tüm monadları algılamaktadır. bu doğal olarak bir panpsişizm doğurmaktadır.

    lebniz'e göre "madde" töz olamaz çünkü yer kaplar, dolayısıyla ontolojik olarak bölünemez değildir ve onun varlığı nedensel olarak başka bir şeye bağlı olmak durumundadır. töz ise lebniz'e göre ontolojik olarak bağımsız ve kendi kendisini açıklayan, varolmak için başka hiçbir şeye ihtiyaç duymayandır. böylece, töz monaddır. monad ise madde gibi parçalanabilir değildir, fenomenal düzeyin ardındaki bağımsız güç ya da faaliyet merkezleridir, monad öyleyse kuvvet birimidir.

    dolayısıyla, lebniz monadı "fenomenal maddenin" berisindeki psişik ve metafizik gerçeklik olarak tespit ediyor.
  • "burada sözünü ettiğimiz monad bileşiklere katılan basit bir tözden başka bir şey değildir; basit demek parçaları olmayan demektir. bileşikler varolduğuna göre basit tözlerin de varolması gerekir; çünkü bileşik, basitlerin bir toplamından ya da "aggregatum"undan başka bir şey değildir. buna göre parçaların olmadığı yerde ne uzam, ne biçim, ne de olası bir bölünebilirlik vardır. ve bu monadlar doğanın gerçek atomlarıdırlar, tek bir sözcükle söylersek şeylerin öğeleridirler. monadların pencereleri yoktur, bu yüzden onlara bir şeyler girip çıkamaz. böylece monada dışarıdan ne bir töz, ne bir raslantı girebilir. bununla birlikte monadların bazı nitelikleri vardır, böyle olmasaydı onlar varlık olamayacaklardı. niteliksiz monadlar eğer varolsalardı bunlar birbirlerinden ayrılamayacaklardı. aynı zamanda her monadın bir başka monaddan ayrı olması gerekir. yaratılmış her varlık değişimin konusudur ve buna göre yaratılmış olan monad da böyledir, bu değişiklik her bir monadda süreklidir. bütün bu söylediklerimden çıkan sonuç şudur: monadların değişimleri bir "iç ilke"den gelmektedir, çünkü bir dış neden onu etkileyemeyecektir. ancak, değişim ilkesinin dışında, bir de değişen şeyin ayrıntısı vardır ki deyim yerindeyse basit tözlerin özelliğini ve çeşitliliğini oluşturur. bu ayrıntı birlikli olanda ya da basitte çokluğu içerir. çünkü her doğal değişim derece derece olduğundan bazı şeyler değişirken bazıları olduğu gibi ''