şükela:  tümü | bugün
  • trinidad'daki adalardan biri..
  • monk, yani keşiş'in kökü.
  • sundance ve berlinale festivallerinde gösterime girmis olan mükemmel bir kolombiya filmi. kolombiya'da gerilla icin savasan cocuk savascilarin hikayesi.
  • yönetmenlik koltuğunda alejandro landes'in yer aldığı 2019 yapımı film.

    film, dünya prömiyerini bu sene gerçekleştirilen 15. sundance film festivali'nde yapmıştır.

    dağlık bir bölgede, çocukça oyunlar oynayan silahlı bir grup ergen genç, bir kadını rehine tutuyor. askeri düzenleri beklenmedik bir olayla bozulan sekiz çocuğu izleyen film, kendi kurallarını ve kendi isyanını yaratan anlatısıyla, başından sonuna diken üstünde izleniyor.

    alejandro landres'ın yönettiği, sundance'te dramatik kategoride "jüri özel ödülü"nü kazanan transilvanya'da "en iyi film" seçilen karanlık ve tuhaf gerilim "monos", sıkça lord of the flies (sineklerin tanrısı) ve apocalypse now (kıyamet) filmleriyle karşılaştırılarak övülüyor.

    "masal dünyasında geçen bir kâbus", "kolombiya usulü sineklerin tanrısı" denilen monos'u, guillermo del toro da "güçlü, yeni bir yönetmenden büyüleyici bir film" sözleriyle övüyor. geçit vermeyen cangılın tehditkâr gölgeleri arasında, savaşçı lakapları takınmış sekiz çocuk asker, yaz kampını andıran bir yerde amerikalı bir kadını rehin tutmaktadır. sürpriz bir baskına uğrayınca çocukların görece huzurlu günleri sona erer ve birbirlerine duydukları güvenle bağlılıkları sarsılan grup, üslerinden ayrılarak cangılın derinliklerine sığınmak zorunda kalır. kolombiya'nın oscar adayı monos, merkezine ideolojiden çok hormonlarının etkisi altındaki ergen kahramanları yerleştiren, her yönüyle alışılmadık, fantastik bir savaş ve hayatta kalma hikâyesi anlatıyor.

    filmin afişi
  • filmekiminde izlediğim başarılı yapım. tanıtım yazısındaki " kolombiya usulü sineklerin tanrısı" tanımı tamamen aldatmaca. zira saf kötülükten çok öğretilmiş olanı iş başında.

    monos ; terör, çocuk istismarı, ve kolombiya'daki iç çatışmaları art house sunan ve eşsiz kolombiya doğasının içinde çok şey anlatan bir film. bana göre politik bir film aynı zamanda. monos'un hikayesi bizim coğrafyamızla paralellik gösterdiği için belki de bu kadar etkilendim, bilemiyorum.

    puanım: 8/10

    --- spoiler ---

    kolombiya, günümüzde çocukların militarize edildiği ve insan kaçakçılığı ile ünlenmiş bir ülke. hükümet karşıtlığı adı altında terör kol geziyor. ( biryerlerden tanıdık geliyor mu?)

    yetişkinlerin dünyasında militan olarak yetiştirilen ve kaçırılan amerikalı bir mühendise gözcülük etmekle görevli 8 çocuk. bir ineğin (shakira) kaza ile vurulması ile bozulan bir düzen. şiddetin güç olduğu öğretilen çocukların dünyasında daha fazla şiddet uygulamak isteyen ve istemeyenlerin girdiği çatışma.

    oyunculuk çok iyi. sofia buenaventura' nın ilk filmi ancak rambo karakteri olarak performansına bayıldım. hikayede ara ara hatalar olsa da film akıyor.

    --- spoiler ---
  • izlediğim en kötü filmler listesinde zirveyi zorlar. filmekimi’ne nasıl dahil etmişler anlayamadım bir türlü. bu akşam kadıköy sinemasında eziyet çekenlerden biri de bendim.
  • daha önceden (bkz: beast of no nation) ve (bkz: sineklerin tanrısı) izlemiş birisi olarak, bu iki filmin karışımını izlemek ben de bir yeni bir duygu yaratmadı. gereksiz yere gerildim sadece.
    gerilla dünyasında çocukların kullanımı ve çocuk askerlerin dramını bir kez daha izlemek beni çok yordu.
    (bkz: beast of no nation) ve (bkz: sineklerin tanrısı) izlememiş iseniz, bu filmi izleyebilirsiniz çünkü çocuk askerlerin bu sıkıntılı dünyasını anlamak doğru bir fikir.
    gerim gerim geren filmdir.
  • gerilim dozu fazlasiyla yuksek, baglam yonunden de bir o kadar zayif film. yeni hicbir sey sunmuyor, sadece teknik anlamda farklilik yaratiyor. 6.5/10
  • filmekimi'nde izlenmiş, alejandro landes'in yazıp yönettiği amazon dünyasındaki militan çocukların hikâyesi.

    çokça benzetilen ve izlenmemiş lord of the fliesharicinde, landes - müthiş latin amerika manzarasıyla - çok zorlanmadan mükemmel karelere erişiveriyor. buna filmin başında askerî düzen ve disiplinde yetişmiş ergenlerin içinde bulunduğu dünyayı da katınca tekinsiz ve - rakımdan ötürü - nefessiz bir gerilim hâsıl oluyor.

    organizaciónu "organizasyon" diye çeviren çevirmenin iş bilmezliği bir yana tepenin ardındaki bir örgütün sahnenin çok ardında sürdürdüğü bir savaşta seferber ettiği bu çocukların kendilerine iki numara büyük gelen sorumluluk gömleği ile önce düzen ve disipline ve sonrasında iktidara karşı direnişinde de bu gerilim incelikle devam ediyor. fakat tüm bu anlatının savaş, gerilla mücadelesi vb. gibi mefhumları toptan yermesi ve kurtuluşun temiz bir çarşaf ve yorgana indirgenmesiyle o amazon nehirlerinde kurulan tekinsiz gerilim bir anda "savaşın çocuklar üzerindeki olumsuz etkisi" kompozisyonuna konu olur bir yere bağlanınca da peşi sıra bir hayal kırıklığı getiriyor.

    nitekim, müthiş kareler eşliğinde, çocukluk, sorumluluk ve isyan gibi meseleleri militarist bir yerden deşen, güzel de yapan ve fakat çözüm kısmında ezber bozmaktan çok uzağa düşen film.

    şerh-i ıslık çalamayanlar derneği: elbet karakterlerin henüz ergen olması itibariyle derinlemesine analiz vermekten de uzakken, 'lady' adlı yerli kızın, avuç içiyle çaldıkları kuş dili benzeri bir iletişimi andırır ıslığı başta çalamazken, iktidarın, erkin ve disiplinin yörüngesine girmesiyle bunu çalar olması gibi leziz bir ayrıntıyı da barındıran yapım.