şükela:  tümü | bugün
  • çocuktum ben çalınırdı orda burda, söylenirdi bağıra çağıra ama anlaşılmazmış hiç, birden bahçeliden kızılaya dönerken aklıma düştü, tüm sözleri o kadar netti ki, o kadar net çalıyordu ki kafamın içinde korktum, gökyüzüne baktım griydi.
  • söz ve müziği kayahana ait olan, pop müzik tarihimizin en mühim parçalarından biridir.
    mor menekşe masum değil mahzundur, genel yanılgıyı da düzeltmek isterim.*

    akşam oldu penceremde
    yorgun rüzgar esiyor geçiyor renkler suskun
    bir mahzun mor menekşe
    ağlıyor mu ne

    gölgelerin kollarında
    hatıralar halka halka
    ben ona tutsak
    nerde nerde en son çizgi nerde
    nerde nerde çarem nerde
  • sözleri mütemadiyen yanlış anlaşılan ve sözlük'te şimdiye kadar hep yanlış yazılmış şarkı. *

    akşam oldu penceremde
    yorgun rüzgar esiyor geçiyor renkler suskun
    bir mahzun mor menekşe
    ağlıyor mu ne

    gölgelerin kollarında
    hatıralar halka halka
    ben ona tutsak
    nerde nerde en son çizgi nerde
    nerde nerde çarem nerde

    (bkz: mahzun)
    (bkz: mahsun)
    (bkz: masum)
  • lise 1 de iken sırama sozlerini yazdigim sarki. sozleri soyle idi galiba.

    akşam oldu penceremde
    yorgun rüzgar esiyor geçiyor renkler suskun
    bir masum mor menekşe ağlıyor mu ne
    gölgelerin kollarında
    hatıralar halka halka
    ben ona tutsak
    nerde nerde en son çizgi nerde
    nerde nerde çarem nerde
  • -mooor menekşe moor menekşe, bizden size kim düşee? (1.grup bağırır)
    -osmaan, osmaaan, osmaaaan (2.grup cevap verir)
    -bodo bodo bodo (osman bir gazla koşar)
    -ınnhhhh ahhh yandım anam. (osmanın taşakları patlar)

    görüldüğü üzere çok tehlikeli olabilecek bir çocuk oyunu, oynamayalım, oynayanları uyaralım.
  • aptal bi insan oldugumu belirten sarki...imgelemden imgeleme akan sozlere sahip sarki benim vakur zeka duzeyim bu imgelemleri cozmeye yetmior..mesela;
    akşam oldu penceremde
    yorgun rüzgar esiyor geçiyor renkler suskun

    bolumunde aksamin olmasindan oturu ruzgarin yorgun oldugunu anniyorum yani ruzgarda bir insan hep es hep es nereye kadar lakin renklerin susmasi hayra alamet diil mazallah deprem sessizligi

    devam edicem;
    bir masum mor menekşe ağlıyor mu ne

    hani renkler suskundu? diye sormak istiorum nilufere (nilufer diyincede aklima hep spor kiyafetleri icinde "egrisi dogrusu bulamadim yolunu" diye bagiran bi abla gelio) mor bi meneksenin agladigi nasil anlasilir ayrica..bi imgelem bi imgelem annamis diilim...

    gölgelerin kollarında
    hatıralar halka halka
    ben ona tutsak

    burda nacizane beynimle algiladigim tutsaklik hatiralara sanirsam..annamiorum ama gene sarkinin buralarinda iiyice aptal oldugumu dusunuorum..

    nerde nerde en son çizgi nerde
    nerde nerde çarem nerde

    burda zaten infilak ettim coktan..sarkiyi birakip "hominide gugbak hanfendi tumba yatar" sarkisina gecmis oluorum..
  • anne evinden bir sap yapragıyla getirilen, çay bardagı içinde köklenmesi dilenen, köklendikten sonra gübreyle karıştırılmış toprak dolu bir saksıya dualarla ekilen çicektir. aman yeri degişmesin, hassatır, küsebilir.
    umut verir. mutfak penceresi önünde duruşu, her pişen yemegin buharından faydalanacak oluşu insanı sevindirir de sevindirir.
    mutlu ve sabırsız bekleyiştir sonrası.
    bi sabah, bir tomurcuk görünür üzerinde, gören gözler için emegin karşılıgıdır.
    menekşe sıfatını tamlamıştır *, mor mor açarak, mor menekşe olmuştur.
    bundan sonra, o mutfakta konuşulan her konuyu güzelliğini farkettirip ''aman maşallah''larla kesecektir.
  • sene 88, ilkokul 1 ya da 2. sınıftayım. müzik derslerinin öğrencilerin sırayla tahtaya kalkıp şarkı söylemesinden ibaret olduğu yıllar. ölesiye utanıyorum topluluk içinde şarkı söylemekten. hatta bir keresinde 23 nisan töreninde bütün okul önünde şiir okumam gerekirken son anda yusuflayıp eve topuklamışlığım vardır. neyse ki müzik derslerinde tahtaya kalkıp şarkı söylemeye meraklı bir sürü kız var. ama bir gün sıra bana geliyor. hoca tahtaya kaldırıyor. belki ısrar etmiştir. net hatırlamıyorum.

    sözlerini ezbere bildiğim tek parça buydu heralde. 7 yaşındaki çocuğun zihnine kazınacak kadar harika bir beste ve harika bir yorum. üstelik tarzı da yaşıma müsait değil pek. çıkıyorum tahtaya ve başlıyorum.

    akşam oldu (pause*..)
    penceremde (pause*..)
    yorgun rüzgar esiyor geçiyor
    renkler suskun
    bir masum* mor menekşe ağlıyor mu ne?

    bu kısmı iki kere tekrar edip, nakarata geçiyorum diye anımsıyorum. ama utancımdan, şarkı söyler gibi bağıra çağıra değil de, gayet sessiz sakin, konuşma tonuyla söylüyorum şarkıyı. ve yerime geçiyorum.

    23-24 senelik bir hatıra. tamamen unutmuşum. gece vakti klibe rastlayınca aklıma geliyor. ulan ne sağlam şarkı be..

    http://www.youtube.com/watch?v=vfzgtfcfa18
  • şarkının bestecisi kayahan bugün bir gazeteye verdiği demeçte mağlubiyete üzüldüğünü ancak şarkısının kullanılmasına daha çok üzüldüğünü belirtmiştir. demecin yayınlanmayan kısmında ise ellerim kırılsaydı da yazmasaydım bu şarkıyı, nereden bilebilirdim ki günün birinde mor forma giyeceğimizi dediği rivayet edilmektedir.
  • kayahan'ın nilüfer'den sonra fenerbahçe taraftarı için de 5846 sayılı fikir ve sanat eserleri kanunu kapsamında bir telif hakkı istemesinden korktuğumuz şarkı.