şükela:  tümü | bugün
  • metallica'nın 18 kasım’da çıkartacağı hardwired... to self-destruct isimli albümünün 4. parçası. metallica albümlerinde dördüncü şarkılar her zaman özel olmuştur. genellikle ballad olurlar. bunu da merakla bekliyoruz.

    dinledikten sonra gelen edit : şarkıyı yeterince dinlediğimi düşünüyorum. bu parçayı iki şekilde analiz edebilirsiniz. 2000'lerden sonrası ve genel olarak metallica tarihi. zaten iki albüm var sadece 2000 tarihinden itibaren, st. anger ve death magnetic. 2000'lerden sonrasına bakarsak bu şarkı metallica'nın en iyi çalışmalarından. ride the lightning gibi bir girişi var ve bu insanı heyecanlandırıyor. sololar, riffler muhteşem. ama ben resmin bütününe bakıyorum ve bu şarkıya da aşırı bayılmadım öyle.

    sound olarak açısından bakarsak, herkes zaten death magnetic tarzı bir şey olacağını düşünüyordu, öyle de oldu. sadece daha temiz hale getirilmiş. ben teknik terimlerden fazla anlamam, şu cızırtı ve kulak yırtan sesler yok. güçlü bir ses veriyor ama ben beğenmedim. yanlış anlaşılmasın, her boka bok atan tiplerden değilim. ben metallica'nın gibson ve marshall'lısını severim.. 2006-2007 gibi bir sound yakaladılar ve ufak değişikliklerde yaklaşık 10 senedir bunu kullanıyorlar zaten. bir de yamulmuyorsam death magnetic tarihin en güçlü sesini veren albüm seçilmişti. kim seçti bilmiyorum, bir dergi belkide. o soundu devam ettirecekleri belliydi. ama şu kafa siken cızırtıların yok olması güzel.

    teker teker üyelere değineyim. rob'la ilgili gözüme çarpan ilk şey o pantolon oldu. sonunda dedim içimden, adama benzemiş kerata. baslar doyurucu ve death magnetic'e göre daha net duyuluyor. arkadan usul usul görevini yapıyor rob. elbette şarkının içinde pek bir baskınlığı yok. james yine esas oğlan. riff master papa het, elbette eskisi gibi değil. bu kelimeyi fazla kullanmak istemiyorum ama maalesef öyle. o eski güzel riffler yok. o eski sözler yok. ama olsun bunlar da güzel. vokali başarılı buldum. özellikle nakarat güzel bir melodiyle gidiyor. bende herkes gibi biraz kısa tutulduğunu düşünüyorum. genel olarak baktığımda söylemesi diğer şarkılar gibi zor olmayan, james'in fazla detone olmayacağı bir şarkı var ortada. lars hakkında diyeceğim fazla şey yok. klasik lars. bir davul partisi yazmış ve şarkı boyu devam ettirmiş, arada bir kaç atak var. şarkıda yine ben buradayım diyor elbette. kirk hammett yayımlanan iki single ile benim gözümde lars ulrich'in seviyesine inmiştir. yok telefonumu kaybettim, yok erkek arkadaşımdan ayrıldım hikaye bunlar. hardwired'da zaten solo yok, o solomsu şeyle ilgili bir şey diyemeyeceğim. bu şarkıdaki solo o kadar içi boş ki. gitar çalan arkadaşlar demek istediğimi anlayacaktır. çalmadan da anlayanlar var zaten, gözlerinden öperim. olayım wah pedalla ilgili değil. çok boş ve öylesine çalınmış bir solo bu. şarkı genel olarak fena değil ama bu solo şarkının da altında. yine de güzel yedirilmiş parçaya. kirk bu milenyumda gruba ne katkı yaptı bilemiyorum.

    son olarak klip hoşuma gitmedi. ama bunun sebebi grubun bir mekana girip performans sergilediği klipleri sevmiyor olmam. rammstein klipleri güzel bakın, senaryolu falan. james burn diye bağırdığında o uçuşan şeylerin yanması, lars'ın bir tane patlatması falan hoş ayrıntılar. kendi fikrimi söyleyecek olursam bu şarkı herhangi bir şarkı. 2000'lerden sonra yapılan işler içerisinde en iyisi bile diyebilirsiniz. ben demem o ayrı konu. konuşmamın başında da dediğim gibi resmin bütününe bakıyorum ve şarkı hakkında görüşüm bu. herhangi bir şarkı. worldwired turnesi boyunca çalınır, sonrasında yüzüne bakılmaz. ilk beş albüm de ki bütün şarkılardan kötü olduğunu rahatlıkla dile getirebilirim. holier than thou ile kapışır belki.

    yorumları okuduktan sonra gelen edit : abi ne metallica özlemi çekmişsiniz be ! şarkıyı load-reload'a benzetenler mi dersin, disposable heroes'a benzeten mi dersin. ride the lightning'e koy sırıtmaz diyen var, and justice for all gibi olmuş diyen bile var. ha bende makyajlanmış death magnetic diyorum. yarışmacı arkadaşlara başarılar dilerim.

    (bkz: fade to black)
    (bkz: welcome home)
    (bkz: one)
    (bkz: the unforgiven)
    (bkz: until it sleeps)
    (bkz: the unforgiven ii)
    (bkz: turn the page)
    (bkz: the day that never comes)
  • metallica'nin 2016 kasimda piyasaya cikacak olan hardwired to self destruct albumunun 4. parcasi.

    metallica'nin 4.sarki kuralina uygun bir sarki olacagi asikar.
  • hardwired... to self-destruct'ın albüm tanıtım videosunda (2:08 civarı) bir kısmı duyulmuş parçadır. çok kısa bir bölümü duyulmasına rağmen hardwired'dan daha sağlam olacağı aşikar.

    https://youtu.be/vjcdhvg-u-c?t=2m7s
  • klip lansmanı yapılmış. bayıldım.

    klibi https://metallica.com/ ana sayfasından izlenebilir.
  • ne yazık ki olmamış dediğim şarkıdır.

    canlı kayıt sonrası gelen edit : 20 kere falan dinledikten ve özellikle jimmy fallon kaydından sonra olmuş dediğim şarkıdır. bu şarkı da hardwired da canlı çok daha güzel gelmekte.
  • başıma bir iş gelmeyecekse ilk single'a göre çok daha fazla beğendiğim şarkıdır. metallica'nın belki de tarihinde yazdığı aralıksız en uzun(54 saniye) gitar solosu içeren şarkısı olması sebebiyle ayrı bir yeri olacaktır. çift sesli melodik nakarat falan cidden adamlar çok uzun zamandır ilk kez kendilerini aşmışlar.
  • obarey diyorum. mükemmel melodik. harika bass'lar. felaket sözler.

    https://metallica.com/

    sözleri:

    blacked out
    pop queen, amphetamine
    the screams crashed into silence

    tapped out
    doused in the gasoline
    the high times going timeless

    decadence
    death of the innocence
    the pathway starts to spiral

    ınfamy
    all for publicity
    destruction going viral

    light it up
    ah, light it up
    another hit erases all the pain
    bulletproof
    ah, kill the truth
    you’re falling, but you think you’re flying high
    high again

    sold your soul
    built a higher wall
    yesterday
    now you’re thrown away

    same rise and fall
    who cares at all?
    seduced by fame
    a moth into the flame

    twisted
    backstabbing wicked
    the delusion absolution

    perjurer
    fame is the murderer
    seduce you into ruin

    light it up
    ah, light it up
    another hit erases all the pain
    bulletproof
    ah, tell the truth
    you’re falling, but you think you’re flying high
    high again

    sold your soul
    built the higher wall
    yesterday
    now you’re thrown away

    same rise and fall
    who cares at all?
    seduced by fame
    a moth into the flame
    burn

    guarantee your name, you go and kill yourself
    the vultures feast around you still
    overdose on shame and insecurity
    ıf one won’t do that fistful will

    death scene
    black hearse the limousine
    a grave filled with seduction

    vaccine
    fame does the murdering
    she builds up for destruction

    so light it up
    ah, light it up
    another hit erases all the pain
    bulletproof
    ah, no excuse
    you’re falling, but you think you’re flying high
    high again

    sold your soul
    built the higher wall
    yesterday
    now you’re thrown away

    same rise and fall
    who cares at all?
    seduced by fame
    a moth into the flame

    addicted to the
    fame
  • dinlemeyenler için buradan alalım

    edit : başıma bir şey gelmeyecekse ilk hardwired rezilliğinden sonra ilaç gibi gelen şarkıdır.
  • yılan derisi görünümlü sahneler bana metallica yılanını hatırlattı. belki ben öyle algılamak istemişimdir ama eskiye bir gönderme olsun istiyor insan. hardwired'dan kat kat güzel olmuş. ayrıca "metallica bitti baba yeağ" diyenler bi' kez daha düşünsün moth into flame'den sonra.

    ve aşırı yüklenmeden metallica.com çöktü sanırım.

    edit: ben yılan derisi diye heyecanlanmıştım fakat güvelerin gözünden olan görüntüymüş. black albüme gönderme var diye heves yapmıştım halbuki...