şükela:  tümü | bugün
  • "yıldız tepe" adlı mekanına sevgili ile gidilip güneşin doğuşu veya batışı zevkle izlenir. her mezuniyet partisinin son durağı olup içkiyi fazla kaçıranlarından bir nevi kusma mekanıdır.
  • armutlunun karşı kıyısı. genelde armutluya giden vapur ve deniz otobüslerinin uğradığı durak. belki de mudanyaya gidenler armutluya uğruyodur o konuda bi bilgim yok ama insan nerdeyse orası önemliymiş gibi gelir çok benmerkezciyiz hepimiz çok..bi adamsendecilik bi vurdumduymazlık falan..
  • bostancıya deniz otobüsü ile 2 saat uzakta olan mekan
  • şahane rakı balık muhabbeti yapılabilecek harika yer,ordan çıkarsınız 20km aşağıya kurşunluya doğru gidip sahilden geçersiniz yavaş yavaş,ılık rüzgarla deniz kokusu gelir akşam üzeri sarhoşu olursunuz.
  • bursa'nin mudanya belediyesi ile selanik halkidiki'deki nea moudanya belediyesi arasinda 20 ocak tarihinde imzalanan bir protokolle kardes sehir iliskisi kuruldu.
  • çocukluğumun en güzel günlerinin geçtiği ilçe.

    bu hafta sonu bir kez daha gördüm mudanya'yı...
    sahilleri parsellenmiş. heryeri çirkin beton yığınlarıyla dolmuş. burgaz, mudanya arası diye bir şey kalmamış. petrol ofisi'yle siemens'in (şimdi pirelli) arasındaki boklu dere kurumuş. boyu var, eni yok bir şehirdi mudanya. zamanında bizim çıkıp çadır kurduğumuz, kamp yaptığımız arkalardaki zeytinliklerle dolu tepelere dikilen apartmanlarla enine boyuna bir şehir olmuş.

    mudanya hala güzel... sadece eskiden doğaldı. şimdi plastik bir güzellik sarıyor, sarmalıyor mudanya'yı.

    hatırlıyorum da, biz çocukken sahilde gazoz satmaya kalkmıştık. toptancıdan schweppes alırdık, bakkal fiyatına şehirdışında olan, petrol ofisi ve siemens'in sahilinde satardık. bütün gün sattığımız gazozların karıyla akşam birer gazozu bedava içerdik. 15-20 günün sonunda zabıta duruma el koymuştu. şimdi mudanya sahilleri seyyar satıcılardan geçilmiyor. o sessiz, sakin sahillere gürültüden yaklaşılmıyor.

    bursa, köyler ve beldelere dolmuşların kalktığı yer hala aynı. çocukluğumuzun bekçi tuncay amcası bekçilikten emekli olmuş, minibüs duraklarının oradaki çay ocağını devralmış. tuncay amca'nın sınıf arkadaşım olan oğlu bülent evlenmiş de, çocukları bile olmuş. hemen yanında deniz otobüslerinin biletlerinin satıldığı bir dükkan var. tabelası ters tarafa baktığı için ancak sorarak bulunabiliyor dükkan. girdiğimde, gayri ihtiyari olarak camlı masadaki resimlere ilişti gözüm. bir baktım, rahmetli babam masadan bana gülümsüyor. saydım, mudanya spor'da fotbol oynadığı günlerden kalma beş farklı resmi vardı babamın camlı masada. bilet satan kızın babası da o takımdaymış. "babamın resimleri." dedi. "benim de babamın resimleri var burada." dedim. ilgisini çekmedi. bir keresinde, şimdi hakem olan lale orta'nın da oynadığı kadın futbol takımı gelmişti mudanyaya. o maç hala oynanıyor camlı masa da. babam da gol atmak üzere...

    ilçe'de atatürk heykeli yoktu, liman'da ismet inönü heykeli vardı. aynı zamanda şehir merkezi olan ve mudanya mütarekesi için gelen yabancı heyeti karşıladığı limanın karşısındaydı inönü'nün heykeli. mudanya'ya her geleni o karşılıyordu. sonradan 12 eylül atatürkçülüğü hesabına tayini çıktı ismet inönü'nün mütareke evi'nin karşısındaki meydanda yeni bir yer tahsis ettiler ikinci adam'a. inönü heykelinin bulunduğu yere de bir atatürk heykeli diktiler. deniz manzaralı yer atatürk'e tahsis edilmişti o zamanlar. tabii şimdi atatürk'ün seyredeceği deniz pek kalmamış. yan gözle bakarsa, çaprazda montania otelini görüyor. montania oteli ise adnan menderes hazretlerinin söktürdüğü demir yolunun mudanya istasyonuna ait olan bina aslında... cartlak bir sarı renk boyamışlar oteli... biz ankara'ya taşınırken hala terkedilmiş istasyon binasıydı orası. camlarına silinmesin diye içeriden adımı yazmıştım.

    gittiğimde baktım, benim adım hala duruyor; ama çocukluğumun mudanyası yerinde değil...

    (bkz: geçmiş zaman olur ki)
  • rüzgarlı ve dalgalı günlerde deniz kenarındaki kayaların üstünde yürürken ıslanılan, bursa'da yaşarken deniz kokusunu özlediğimde gittiğim yer.
  • (bkz: trilye)
  • yaptığımız şehir turu sırasında "uçan saçlar" erkek kuaförü ve "tarihi yaşayanlar" börekçisini yanyana gördüğümüz şirin ilçe.