şükela:  tümü | bugün
  • halk ozanı. yaşamı üzerine çeşitli söylentiler bulunan gizemci halk ozanlarımızdan biri de muhyiddin abdal'dır. birtakım varsayımlarla yola çıkılarak, yaşamıyla ilgili sonuçlara varılmaya çalışılıyor.
    ancak, kesinlikle hacı bektaş yolunda olduğu biliniyor. söylentilerin birine göre, muhiddin abdal, romanya'daki balçık kasabasında akyazılı şeyh adındaki bir dervişin öğrencisi. bir başka söylentiye göre utman baba'nın dervişi. şiirlerinin birinde geçen "ela gözlü sultan baba!" seslenişindeki "sultan baba"nın, bu "utman baba" olduğu ileri sürülüyor. bir başka söylenti de, muhiddin abdal'ın eşrefoğlu rumi'nin oğlu olduğu yolunda.
    bu söylentiyi doğru sayanlar muhiddin abdal'ın 15. yüzyılda yaşamış olduğunu varsayıyorlar.
    çoğunlukla 16. yüzyıl gizemci halk ozanı olduğu ileri sürülüyor. bektaşilik ve hurufilik yolunda yazdığı şiirlerinin toplandığı bir divanı varmış.
    anlaşıldığına göre, bütün yaşamı boyunca belde belde dolaşmış. hemen bütün halk ozanlarında olduğu gibi bu yaşam bilinmezliği bir yana bırakılırsa, muhyiddin abdal'ın demesini bilir, güçlü, tutarlı, usta gizemci bir halk ozanı olduğu açıkça görülüyor.
  • kendini kendinde bulandır. "insan insan dedikleri / insan nedir şimdi bildim" derken "bilmek" denilen şey bizim oralarda yani ki dağ dağ ardı bir toros ardı olan bizim oralarda da "tanımak"tır . muhyiddin, can can deyu denileni de "bilen"dir.
  • arif ol kişiye derler
    zerre de göre güneşi
    zerrede güneş görmeyen
    kaçan temiz ola işi.

    arif ol kişiye derler
    katrede göre ummanı.
    katrede umman görmeyen
    kaçan fehmede sultanı.

    (bkz: kandil)
  • (bkz: insan insan)