şükela:  tümü | bugün
  • mülhid: tanrısız.
  • ayet-i kerime ve hadis-i şeriflere yanlış anlamlar vererek dinden çıkan, imanı bozuk olan...
  • (bkz: dehri)
  • "on bin mülhid yoldaşı börklüce mustafa'nın
    düşman ormanına on bin balta gibi daldı.

    ...

    yenildiler,
    yenenler yenilenlerin dikişsiz, ak gömleğinde sildiler kılıçlarının kanını.
    ve hep beraber söylenen bir türkü gibi
    hep beraber kardeş elleriyle işlenen toprak
    edirne sarayında damızlanmış atların eşildi nallarıyla."
  • osmanlı'da bir dönem, devletlu'ların sindirmek istedikleri kişiler için çokça kullandıkları bir iftira sözcüğüdür. hatta bahayi'ye de şu beyiti yazdırır bu:

    "bize mülhid diyenün kendüde îman olsa
    dahl iden dinimize bari müselman olsa"*
  • allah' inkar eden, dinsiz, imansız.
    çoğulu: melahide, melahidin
  • arapçada ateist.
    (bkz: ilhad)
  • dinin zahiri hükümlerini reddeden kimselerdir. onlara göre zahiri hükümler dini metinlerin derin anlamlarını kavrayamayan kimseler içindir. dini hükümlerin batın anlamlarını kavrayan kişilerin zahir hükümlerle amel etmesine gerek olmadığını savunurlar. abdülgani nablusi, böyle düşünen mülhidlerin bu iddialarına karşın dünyevi menfaatlerini gözettiklerini, zararlıyı faydalıdan ayırdıklarını yani alemdeki şeylerin zahirine göre davrandıklarını ancak din konusunda batınla amel etmeyi seçtikleri için yanılgıya düştüklerini söyler.