şükela:  tümü | bugün
  • özdemir asaf'ın olup, en sevdiğim şiirler arasında yer almaktadır, kusursuz...
  • i

    bir mum yanıyordu bir evin bir odasında.
    o evde bir de kedi vardı
    geceler indiğinde kendi havasında
    mum yanar, kedi de oynardı.

    mumun yandığı gecelerden birinde
    kedi oyunlarına daldı.
    oyun arayan gözlerinde
    mumun alevi yandı,
    baktı,
    mumun titrek alevinde
    oyuna çağıran bir hava vardı.

    oyunlarını büyüten kedi büyüdü
    kendi türünde çocukçasına,
    döndü dolaştı, yavaş yavaş yürüdü
    geldi mumun yanına, oyuncakçasına.
    bir baktı, bir daha, bir daha baktı
    mumun alevinin dalgalanmasına
    uzandı bir el attı.
    bıyıklarını yaktırmadan anlamayacaktı..
    ilk kez gördüğü mumun yakmasına
    inanmayacaktı.

    kedi oyunlarında büyüyordu,
    mum, üşüyordu yanmalarında.
    zaman ikili yürüyordu
    aralarında.
    bir ayrışım görünüyordu
    birinin yanmalarında
    öbürünün oynamalarında.

    kedi oyunlarında büyüyordu,
    yitirerek gitgide oyunlarını.
    mum küçülüyordu yanmalarında,
    yitirerek gitgide yakmalarını.

    oynarken büyüyen kedi yanacak,
    aydınlatırken küçülen mum yakacaktı.
    küçülen yaka-yaka aydınlatacak,
    büyüyen yana yana anlayacaktı.

    bir mum yanmasından
    ve bir kedi oyunundan
    kaldı sonunda
    bir gecenin tam ortasında
    bir evin bir odasında
    göz-göze susan
    iki insan.

    ii

    mum yandı bitti.
    kedi büyüdü gitti.
    oyunlar karıştı gecelerde
    suskun uykusuzluklara.

    o iki insandan, sonunda
    birinin anılarında kedi,
    birinin dalmalarında mum
    kaldı gitti.

    nerede bir mum yansa şimdi
    nerede oynasa bir kedi,
    birbirine yansıyor, karışıyor gölgeleri...
    bugün dün gibi oluyor,
    dün bugün gibi.
    mum ellerimi tırmalıyor,
    belleğimi yakıyor kedinin elleri.
  • döndü dolaştı, yavaş yavaş yürüdü
    geldi mumun yanına, oyuncakçasına.
    bir baktı, bir daha, bir daha baktı
    uzandı bir el attı.
    bıyıklarını yaktırmadan anlamayacaktı..
    ilk kez gördüğü mumun yakmasına
    inanmayacaktı.

    dizeleriyle olayı bitirmiş şiirdir. içi bi fena olur insanın.. (bkz: kedi) (bkz: yanmak) (bkz: bıyık) (bkz: mum)
  • kedinin burnunu yakması ve alev denen elementle ilk defa tanışmasını kapsar. ondan sonra aleve saygı duyar ve bir daha koklamaya çalışmaz. suyu koklar, toprağı koklar, havayı koklar, golü koklar.
  • elektrik kesilmiş, evdeki insanımsı karanlıkta giyinemediği için mum yakmıştır. kuyruğu lady diana'nın gelinliğinin kuyruğu gibi upuzun ve gösterişli, ancak bir o kadar da işlevsiz ve başa bela olan başkahramanımız iran kedisi mum alevinden büyülenmiştir. ateşle nefes kesici dansına başlar. fakat o da ne?! ucundan tutuşan kuyruk karanlık koridorda adeta bir meşaleye dönüşür, can havliyle koşan, koştukça tutuşan tüylü zevzek çığlık çığlığa peşine düşen yarı çıplak sahip tarafından zindan gibi salonda masaların, koltukların üzerinden atlanmak suretiyle yakalanır, üzerine battaniye atılarak söndürülür, bi temiz kalaylanır. *üzerinden dumanlar tüten kuyruğu artık cascavlak olsa da sevimli işgüzar ucuz yırttığı için mırlamaktadır....mutlu son
  • kedinin yanıp yanıp kendini tırmalamasının, yine de önüne gelen ilk yumakta her şeyi unutmasının, gölgelerin geçmişin aynası oluşunun, büyüdükçe yitiriklerimizin yanında asla yitirmediğimiz anılarımızın "özdemir asaf"çası.
  • özdemir asaf'ın başucu eseridir..
    ve insanın belleğini yakan bir şiir..

    "mum yandı bitti
    kedi büyüdü gitti
    oyunlar karıştı gecelerde
    suskun uykusuzluklara"
  • bi yanık kokusuyla doğrulup karşılaşabilirsiniz. ve kedi o kadar şapşal olabilir ki kaşları yanıyo olduğu halde siz çekene kadar oynamaya devam eder.
  • #11911416 divan edebiyatındaki mum - pervane metaforunu anımsatan muhteşem özdemir asaf şiiri. oyuncu pervane tutkundur yakıcı muma. mum aleviyle ısıttığını, ışıttığını düşünür pervaneyi. pervane ise yaklaştıkça yaklaşmak ister sevdiğine. öyle bir aşktır ki benliğini saran, kanatlarının yanışını dahi hissedemez. mum yaktıkça yanar, erir, pervane yandıkça yaklaşamaz hale gelir, aşkı katlanır da katlanır. kavuşmak hayaldir. ve zaman ardına bakmadan, salına salına geçer. bu oyunlar karışır gecelerde suskun uykusuzluklara.