şükela:  tümü | bugün
  • götümle güldüğüm bir sanrıdır.

    bizim toplum kadınlara "yemek yapmak" gibi bir misyon belirlemiş ya, bunlar mutfağı kendileri için bir tür iktidar merkezine çevirmişler. orada her şeyin hakimi kadındır, her şey kadından sorulur, bir şeye dokunmadan önce kadından izin falan alınır, yok daha neler.

    eski kadınlar, erkeklere söz geçiremiyinca kendilerine böyle bir iktidar alanı yaratmışlar.

    kocasına diş geçiremeyen kadın, erkeğin en yeteneksiz ve aciz kaldıı alanda, yemek yapma konusunda bir avantaj yakalamışken, mutfağı kendisi için tanrısallaştığı bir alana çevirmiş.

    lakin, analarını taklit ederek bugün kadıncılık oynayan geri zekalı kızların da mutfağa girince kendilerini evin hakimi, dünyanın tanrıçası gibi görmelerine ayrıca hastayım.

    ablam, bok gibi yemekler yapıyorsunuz, mutfak sanatlarından bir gıdım anlamıyorsunuz, sırf beyinsiz kocalarınız kendilerine bir ekmek arası yapmayı bile beceremeyecek kadar anaları tarafından sindirildiği için, evin mutfağında hava basıyorsunuz da, dünyada bir tane bile ünlü kadın mutfak şefinin olmadığını hatırlatayım size.

    mutfakta bana hava basacak bir karım olacaktı ki, çıplak götünü yanan ocağın üzerine oturtup tavuk gibi kıllarını yakacaktım. ne yazık ki, benim kancık karım haddini biliyor. ama içimde uktedir, mutfakta çok bilmişlik yapan bir kızı evire çevire dövüp şöyle bi hıncımı alsaydım keşke.

    kadınlardan tiksindiğimi çok belli etmemeye çalışıyorum ama başaramıyorum, değil mi?