şükela:  tümü | bugün
  • arada açıp şu videoyu izliyorum. [https://www.youtube.com/watch?v=0k-q_t5ibr0 https://www.youtube.com/watch?v=0k-q_t5ibr0]

    hatta bazen direkt şu kısma sarıyorum sonra bi bakıyorum mutluluktan içim içime sığmıyor. [https://youtu.be/0k-q_t5ibr0?t=310 https://youtu.be/0k-q_t5ibr0?t=310]

    bu da var. [https://www.youtube.com/watch?v=uvqkzvfpmzo https://www.youtube.com/watch?v=uvqkzvfpmzo]

    ulan ne güzel ortam be.
  • gecenin bi vakti nasıl mutlu olunur?
    mesela öyle bir yiyecek olsa ki serotonin komasına girse insan yediğinde. ya da bir yöntem olsa ne bileyim, anında mutlu olsak. her şey toz pembe görünse. her şeyi başarabilirim zannetse insan bir kaç sattliğine. sabah uyanana kadar da olsa her şeyden mutlu olsa, mutsuzluk sebebi olmasa hiçbir şey. uyuyunca bile en güzel rüyaları görsek.
    yok mu böyle bir şey? biri var desin ya. bu kadar komplike bir hayat-dünya-insan sisteminde böyle bir şeyin olmaması çok büyük bug olur. muhakkak olmalı. muhakkak.
  • pahalı bir çift çorap aldım
    en pahalısından karışık çerez aldım
    uzun süredir yemediğim jelibondan aldım
    komikli iki adet boxer aldım
    sevdiğim sigaradan bi paket aldım

    toplam 56 tl tuttu.
    verdiği mutluluk: 15 dk.
  • şu haribonun ahududulusu varya ne zaman bir tane ağzıma atsam mutlu olurum okadar da ekonomiğimdir.
  • komik paylaşım yapan sayfalarda gezinmek
  • koskoca adamlarız ama mutlu olmak için hiçbir şey yapmadık. yapamadık değil, yapmadık! şahsen ben, hiç var olmamış sevgiyi, hiç var olmamış mutluluğu kokluyorum hep. var olmamış bir şeyi içine çekmenin ezikliği ile geçen boş günlerin ardında artık yeter diyecek bir ölüm bekliyor bizi. belki de tek tesellimiz bu. tamam biz korkak adamlarız, cesaret edip de kendimizi öldüremeyiz. bekliyoruz, bozuk bir ruhun ve bozuk bir bedenin ilelebet durmasını. şahsen ben kabulüm her türlü ölüme. sevilmeyi, gülmeyi, mutlu olmayı etmiyorum. hak ettiğini bulmalı insan.
  • mutluluk konusunda benim icin en büyük paradox su dünyanın bizi hep daha fazla başarmaya itmesidir. sahsen ben cok iyi bir iliskimi ve cok ozel bir kadini bu hırslarım ve "yapmam gereken"ler yüzünden kaybettim. yurtdisina gitmeliydim, master'a gitmeliydim, uzun saatler calismaliydim, hep kendimi geliştirmeli ve basarmaliydim. bu yuku yüklediler bana en cocukken daha, ve hep mecbur kaldım bunu taşımaya.

    bilmiyorum, ozellikle sevebileceğin ozel bir insani bulmanın ne kadar zor oldugunu anladıktan sonra biraz pişmanlık oldu icimde ideallerimin pesinde koştuğum icin. bir yandan kariyer olarak cok guzel yerlere geldim, ama mutluluğum icin hiçbir sey yapmadım. ve simdi suanki mutsuz hayata da alistim, biz insanoğlu her seye alisiyoruz.

    mesela gecen gun promosyon alınca 1 dk'ligina mutlu oldum. halbuki, ben sevdiğim kadinin yanında o uyurken saatlerce mutlu olabiliyordum. farkında degildik, kaybettik, bir daha karsimiza bir firsat çıkarsa bunun degerini bileceğiz insallah.
  • ayaklarım kopana kadar yürüyorum yüksek sesli müzik eşliğinde.
  • - çocuğumla oyun oynamak.

    - manu chao dinlemek.

    - pazar günleri at yarışı oynamak