şükela:  tümü | bugün
  • bir insana aşık olmanın en kötü sonuçlarından biridir.

    .

    aşk, doğası gereği öyle verimli bir haz kuyusudur ki; kişinin normal hayatında kullandığı haz kuyuları (oyun oynamak, kitap okumak, spor yapmak vs.) onun yanında devede kulak kalır.
    kişi, aşkın sağladığı psikolojik doyumu tattığında, bir uyuşturucuya bağlanır gibi ona, onun tattırdığı yüksek hazza bağlanır. tadıyorken bitsin istemez, tatmıyorken hep onu düşünür, hep onu tekrar tadıyor olmak ister.

    aşka bağımlı olduktan sonra, beden o yüksek hazza alıştığından artık eski haz kuyularından gelen mutluluğu yeterli bulmaz. yalnızca onu arzular. yokluğunda ise kişi dımdızlak mutsuz kalır; çok ağır bir kendini kötü hissediş süreci başlar. bu süreçte kişi psikolojik olarak çöker. çöküş depresyona, depresyonsa intihara kadar sürükleyebilir.

    (bkz: kendini kötü hissetmek/@gunes girmeyen eve giren adam)
  • vardır böyle bir durum. bir farkla; insanlar bu durumu evlatları olana dek, aşk yaşadıkları kişi zanneder.