şükela:  tümü | bugün
  • sevgili arkadaşım (bkz: teoman topcu)'nun sayfasında, yeni yazmış olduğu muhteşem ötesi yazısını burada paylaşmadan edemeyeceğim.

    gerçekten her kelimesine imzamı atacak kadar doğru tespitler. farklı bir beyinden çıkmış olsa da, aynen böyle düşünüyorum bu konuda. çevrem de ki herkese "neden mutsuz oluruz?" sorusunu cevaplarken, aşağı yukarı hep bu örnekleri veriyordum.

    --------------------------------------------------------------------------------------
    “canım sıkılıyor, keyifsizim, mutsuzum, depresyondayım, moralim bozuk, bok gibiyim, uyuyamıyorum.”

    her biri ne kadar tanıdık, ne kadar da yakın.

    bunları söyleyen birini duyduğunuzda şaşırmıyorsunuz artık, çünkü şehirlerde yaşayan her birey bu kelimelerden en az birini her gün kullanıyor. dikkatinizi çekerim, her birey, her gün.

    neden mi bu kadar mutsuzuz?

    çünkü böyle olmamız gerekiyor. sistem bireyin mutsuzluğu üzerine kurgulanmış. mutlu olursak sistem işlemez, dünya dönmez.

    şaşırdınız değil mi?

    örnek vereyim,

    radyoda, cd’de ya da tv’de izlediğiniz/dinlediğiniz şarkılara dikkat ettiniz mi hiç? dünyada üretilen her 100 yeni şarkının sadece iki tanesi mutluluk anlatıyor.

    diğer bir deyişle koca müzik endüstrisinin hedef kitlesinin %2’si mutlu insanlar.

    geri kalan %98’in tamamı ayrılma, aldatma, terk etme gibi olumsuz güdülerle nefret duygusu ile kurgulanıyor.

    çünkü gerçek basit, mutluysanız zaten özel olarak müzik aramaz kulağınız.

    ama mutsuzken, şarkılarda bulursunuz kendinizi.

    tersten düşünürsek o dev müzik endüstrisinin ürettiği şarkıları satabilmesi için, video kliplerin çekilebilmesi için sizin ayrılmanız, aldatmanız ya da aldatılmanız şart.

    böyle bir endüstri sizin mutlu olmanızı, müziğin keyfini kuşların cıvıltısından ya da kendi ıslığınızdan almanızı ister mi sizce?

    stres ekonomisi

    günümüz insanının en büyük derdi olan stresin devasa endüstrileri beslediğini biliyor muydunuz?

    her gün dünyada 5 milyon adet sakinleştirici (depresyon ve strese karşı) hap alıyor.

    en başta kanser, mide hastalıklarının tümü, migren, üst solunum yolu hastalıkları, kalp hastalıkları gibi birçok önemli hastalığın birinci tetikleyicisi stres.

    hastaneler kuruluyor, her birine milyonlarca dolarlık tıbbi makineler alınıyor, o makineleri üreten fabrikalar var, o fabrikaların çalışanları var, kurulan hastanelerin devasa binaları, yüzlerce çalışanları var.

    sizce bu devasa ekosistem sizin sapasağlam ve dinç olmanızı ister mi?

    sadece bu da değil, siz mutsuz olmalısınız ki sigaraya başlayabilesiniz, sonra bağımlı olup her gün bir paket tüketebilesiniz.

    siz mutsuz olmalısınız ki, “iç, dertlerini unutturur” diye bir kadeh içki içirebilsin sistem size.

    daha da detaya gireyim mi?

    dünya kupası

    yok, hayır, ne maç yorumu, ne de türkiye’nin elenmesi, konum başka.

    bu yıl dünya kupasına 24 takım katıldı.

    ve sadece bir şampiyon çıkacak.

    işte size euro 2016’ya katılan takımların nüfusları.

    fransa : 66 milyon

    isviçre : 8 milyon

    arnavutluk : 3 milyon

    romanya : 20 milyon

    galler : 3 milyon

    ingiltere : 53 milyon

    slovakya : 5 milyon

    rusya : 143 milyon

    almanya : 80 milyon

    polonya : 38 milyon

    k. irlanda : 2 milyon

    ukrayna : 45 milyon

    hırvatistan : 4 milyon

    ispanya : 46 milyon

    çek cumhuriyeti : 10 milyon

    italya : 60 milyon

    belçika : 11 milyon

    irlanda : 5 milyon

    isveç : 10 milyon

    macaristan : 10 milyon

    izlanda : 300 bin

    portekiz : 10 milyon

    avusturya : 8 milyon

    türkiye : 80 milyon

    katılan ülkelerin nüfusları toplamı 720 milyon.

    düşünün, bu yarış, bu yarışma mantığı, bu ülkelerin mücadelesi bile bir takımın mutluluğu, geri kalan 23 ülkenin ve 700 milyon insanın mutsuzluğu üzerine tasarlanmış.

    diyebilirsiniz ki “sanki tüm ülke futbol meraklısı mı?”

    türkiye’ye bakın, teknik direktörün kızının instagram hesabında yazılan yorumlarla karnındaki çocuğuna kadar uzanmış bir nefreti göreceksiniz.

    yani doğrudan forma giyip de ekran başına geçmesi gerekmez, bu nefret iklimi, bu olumsuz enerji bütün ülkeyi sarıyor.

    ama sorun yok, dünya zaten bu nefretten besleniyor.

    terör

    uluslararası şirket kurar gibi kurulan terör örgütleri, film stüdyosu gibi setlerde yeşil arkaplanda çekilen kafa kesme görüntüleri, dünyanın her yerinde metropollerde patlayan bombalar…

    bir başka ayağı da terör bu nefret ikliminin.

    terör artmalı ki savunma ihtiyacı da artsın. bireyselde insanlar silahlansın, devletler nezdinde de bütçeler eğitime, sağlığa değil silaha, milli savunmaya harcansın.

    terör endüstrisi ve arkasında onu besleyen savunma ve ağır silah sanayi…

    sizin korkmadan, huzurla yaşamanızı, mutlu olmanızı ister mi sizce?

    evlilikler-ilişkiler

    hiç düşündünüz mü evlilik kurumu neden bu kadar yozlaştı, ilişkiler neden bu kadar pespaye hale geldi diye?

    cevap basit; çünkü sistem mutlu yuvalar, huzurlu aileler istemiyor.

    sizi bir şekilde rahatsız etmek zorunda, ayrılasınız diye.

    bir kişiyle tanışıp, o kişiyle evlenen ve bir ömür onunla mutlu olan kişi az kâr getirir sisteme.

    o kişi kapitalist evliliğin sembolü olan tektaş pırlantadan bir tane alır mesela.

    oysa ayrılıp yeni ilişkilere başlasa, her seferinde alması gerekecektir.

    örneğin yuva bozulmazsa sistem bu çifte tek bir ev satacakken/kiralayacakken ayrıldıklarında iki ev satar/kiralar. ve tabii o ev için üretilen her şeyden ikişer tane.

    mesela tek bir evlilik bir kere düğün demek iken, üç kere evlenirseniz düğün ekonomisinin çarkını üç kere döndürürsünüz.

    kısacası ilişkiler bozulmalı, yuvalar yıkılmalı ki sistem ayakta durabilsin.

    şimdi siz söyleyin, bu sistem sizin eşinizle beraber yaşlanmanızı ister mi?

    medya bu işin neresinde?

    yazılı ve görsel medyada mutluluk veren bir haber ile dehşet-vahşet içerikli bir haberin ilgi görme oranı 1/30 olarak hesaplanmış.

    güzel bir haber bir kez okunurken kanlı-kavgalı, nefret içerikli bir haber otuz kez okunuyor.

    bu internet basınında da böyle, televizyonda da, gazetede de.

    durum böyleyken hangi medya organı 30 kat daha az okunacak, izlenecek, tıklanacak içerikler üretir?

    elbette kavga ve şiddet içerikli, cinsellik içerikli, çarpık ilişkiler ve sapkınlıklar temalı yayınlara yönleniyorlar ticari kaygılarla.

    işte bu yüzden dünyada hiçbir zaman mutluluk, barış, huzur söylemleri kötülüğün dili kadar yüksek sese sahip olamayacak ne yazık ki.

    silahlar, mermiler…

    bugün itibariyle dünyada 6 milyar insanın tümüne yetecek kadar silah, her bir insana 6’şar tane düşecek kadar mermi üretilmiş durumda, stoklarda.

    yani o silahlar birileri tarafından satın alınmak zorunda.

    o mermiler birilerine sıkılmak zorunda.

    her birimize bir silah, altı da kurşun düşerken, bu sistem sizce dünya insanının mutluluğunu, huzurunu düşünür mü?

    düzeltme: bkz düzeltmesi