şükela:  tümü | bugün
  • # şair. izmir yurtta tanışıklığımız olmuştu. imza atmaya hep erken giderdik eğer o ise nöbetçi. hayrandık kendisine. hep bişiler yazar, okurdu. kimseye kafasını kaldırıp da bakmazdı. netekim genel yurt görevlisi profilinden beklenmeyecek karizmada bi insandı. sonra bi şekilde şiir yazdığını , kitapları olduğunu öğrenmiş, hayranlığımız artmıştı. şahsından imzalanmış kitabım vardır , hala bazen okurum. uzaklar ve yüzler. dramatize edilip biçok ilde oynanmıştır ayrıca.

    vakitsiz içilmiş bir şarap gibi devrik durup
    hep bir eksiğine bozdurup yüreğimi
    seyrek yaşayıp kalabalık ölmüşüm
  • "ömrümün sesine karakter çiziktiriyorum
    hep hoyrat sıyırıyor anılarımı rüzgar
    oysa bütün sokaklar tanır beni, bütün haylaz çocuklar
    makber sesini yitiren şarkı olur bu şehirde
    gece hüzzamla gelir bozgunlar götürür alışmalısınız
    tanrılar teğet geçer meyhaneleri"
  • "biz şimdi tam da burada
    kuytuluğunda şu dünyanın
    bir tanrı sunuldu bizlere edersiz
    küfür yiyip isyan kustuk onca zaman
    sildik dualardan ağızlarımızı
    bu son ölmemizdi bildik
    arada kalan insanların ahıyla

    ah bu çağ çoktan harami
    biz ki hala feodal, atsız pusatsız süvari
    hışırdar durur bin hüzün
    elde var bir şiir"